Column: Het vrede-op-aardegevoel

Dingeman Quant | 22 december 2018
  • Column

Al vrij snel in de pastorie leerden mijn vrouw en ik het vrede-op-aardegevoel kennen. Dan willen mensen vóór Kerst nog even iets goedmaken, terwijl ze in januari weer in dezelfde fout vervallen. Rond Kerst maken we even geen ruzie; we nodigen elkaar uit om samen te eten en te drinken. En we maken er wat van, ongeacht de vraag of de onderlinge verhoudingen gespannen zijn of niet. Rond Kerst heerst vrede, of in ieder geval het gevoel daarvan.

Vorig jaar zag ik op de laatste adventszondag een vrouw na de preek haar tranen verbijten. Tevergeefs, ze had het zichtbaar zwaar. Na de dienst zocht ik in de hal contact. Wat bleek? Ze kon er niet meer tegen: tegen die gewenste, maar ook gespeelde familierust in deze dagen. Dat vrede-op-aardegevoel, waarbij je je uiterste best doet om de onderlinge narigheid buiten beeld te laten. Maar het is vernis, het is niet echt. En dus barst de narigheid in januari vanzelf weer los.

Ze kon niet meer tegen die gespeelde
familierust in deze dagen

Het is net als de bestanden die in oorlogsgebieden rond de Kerst soms worden afgekondigd. Ze houden geen twee weken stand. En ik wens het personeel van de ambulances ook veel sterkte: te vrezen is dat hun vrede-op-aardegevoel eindigt op oudejaarsdag, wanneer ze voor het eerst hun kogelvrije vesten mogen uitproberen. Wat is dat toch voor waanzin?

Dit geworstel, deze vorm van de schijn ophouden, zal blijven bestaan zolang ons gevoel niet stoelt op een beleefde werkelijkheid. Zolang Kerst een incident is dat geen wortel heeft. Pas wanneer de boodschap van vrede bij de verschijning van onze heiland op aarde ons hart doorboort, gaat die vrede ons echt regeren. Dan stoelt het gevoel op vaste grond en houdt het ook stand, tot maanden na eind december. Want Jezus kwam niet op aarde om zomaar een gevoel te stimuleren, Hij kwam om onze schuld fundamenteel aan te pakken. Dat vernieuwt een mens, dat geeft echte vrede. Omdat Hij van de kribbe naar het kruis ging.

Mijn wens voor u daarom: geen vredesgevoel, maar een vredesbestaan.

Over de auteur
Dingeman Quant

Dingeman Quant is emeritus predikant in de CGK en kerkrechtdeskundige.

Meest gelezen

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Ruimte en richting

In de eerste aflevering van deze rubriek is aan vier intensief betrokken NGK-predikanten gevraagd hoe de synodebesluiten bij henzelf en in hun gemeente zijn gevallen. Daaruit bleekt dat er grote verschillen tussen gemeentes ontstaan. In de tweede aflevering is aan drie hoofdrolspelers ter synode toelichting gevraagd op keuzes en besluiten. In deze derde aflevering vragen we aan René de Reuver, voormalig scriba van de Protestantse Kerk in Nederland hoe hij ontwikkelingen in de NGK ziet en wat hij ons zou willen meegeven.

Lees artikel
Kerknieuws mei 2026

Kerknieuws mei 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Koos Jonker

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel
Als schaduwen over de wereld vallen

Als schaduwen over de wereld vallen

Louren Blijdorp
  • Verdieping

De tijden zijn somber en ernstig. Oorlogen zijn niet meer ver weg en de wankelende wereldorde geeft een sluimerende onzekerheid. Ook in het nog altijd ongekend welvarende en vredige westen van Europa knaagt het: trollenlegers, hackers, mysterieuze drones dringen ons continent binnen. Het leidt tot groeiend onbehagen, polarisatie, bedreiging van de rechtstaat. En dan klopt ook nog de klimaatcrisis onverbiddelijk aan. Die nog veel existentiëlere dreiging die de randvoorwaarden van ons bestaan zelf bedreigt wordt haast vergeten. Maar ook die slapende reus morrelt aan de bedrieglijke rust van Noordwest-Europa.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief