Regiegroep GKv-NGK tekent contouren ‘ideale kerk’

OnderWeg | 17 januari 2019
  • Nieuws

Het eerste document over hoe de fusiekerk van GKv en NGK eruit zou kunnen zien, is er. Het komt van de Regiegroep Hereniging NGK-GKv, die sinds eind 2017 het proces van eenwording van beide kerken begeleidt. Het document kreeg de naam Verlangen naar een nieuwe kerk en is opgesteld op basis van gesprekken binnen de Regiegroep en met ambtsdragers en leden van gemeenten uit beide kerkgenootschappen.

Het document leest als een missionstatement, dat ingaat op vragen als: wie zijn wij, waar staan we voor en wat willen we? In termen van de Regiegroep: het document schetst ‘de geestelijke contouren van de kerk waarnaar we verlangen’. De Regiegroep hoopt hiermee ook mensen die weinig met een kerkverband of de hereniging hebben ‘te kunnen meenemen in de beweging naar hereniging’.

Kernpunten

De contouren van de ‘ideale kerk’ worden in zes kernpunten samengevat:

1. Jezus Christus staat centraal, Gods Woord ligt in het midden.

2. De kerk is veelkleurig, en toch één in genade.

3. De kerk heeft ruimte voor iedereen.

4. De kerk is begaan met de wereld.

5. De kerk voelt zich verbonden met de kerk van gisteren.

6. De kerk bestaat uit een gemeenschap van kerken die steun bij elkaar vinden in het volgen van Jezus.

Reacties

Verlangen naar een nieuwe kerk wordt in de komende maanden op regionale avonden besproken. Alle gemeenten binnen beide kerken krijgen het toegestuurd en kunnen hun reactie geven. Wat maakt enthousiast, wat stelt teleur, wat mis je en wat zou je willen toevoegen? Na de zomer van 2019 wil de Regiegroep het definitieve document aanbieden aan de GKv-synode en de Landelijke Vergadering van de NGK.

Tariefkaart OnderWegDownload hier de complete tekst. Zie ook www.onderwegnaar1kerk.nl.

Meest gelezen

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Gayle Doornbos
  • Column

Tijdens mijn eerste twee jaar aan Dordt University – de christelijke universiteit in Iowa waaraan ik doceer – begroette een van mijn collega’s van de vakgroep theologie mij met de vraag: ‘Gayle, wat doe jij hier?’ Aanvankelijk vond ik die vraag vreemd, omdat het antwoord voor de hand lag. Ik was aan Dordt University om dezelfde dingen te doen als hij: lesgeven, schrijven, studenten begeleiden en commissievergaderingen bijwonen. Maar toen ik besefte dat deze vraag zijn eigenzinnige manier was om ‘hallo’ tegen mij te zeggen, begon ik die vraag te koesteren. Zijn begroeting werd voor mij een moment om stil te staan bij wat mijn werk werkelijk betekent: niet zomaar de taken van de dag, maar leven met en voor mijn gemeenschap, in een wereld die, ondanks alle pijn, leeft van Gods genade.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief