Luisteren naar jongeren in Dalfsen

Praktijkcentrum | 14 september 2019
  • Praktijklokaal

In Dalfsen is de commissie Jong actief in beide GKv’s en de NGK. Deze commissie houdt zich bezig met allerlei jeugdzaken en heeft de kerkenraadsleden en diakenen van de drie kerken uitgenodigd om te praten over de toekomst van de kerk en vooral ook om te luisteren naar wat jongeren daarover te vertellen hebben.

(beeld Tom Keenan/Lightstock)

(beeld Tom Keenan/Lightstock)

Dat gebeurde naar aanleiding van een Bijbelstudie van ds. Lieuwe de Jong uit Hoogeveen. Hij vroeg aandacht voor de rechter Gideon, die de jongste van zijn familie was: ‘Het zou best kunnen dat jongeren onze heilige huisjes aanwijzen die voor hen de dienst aan God in de weg staan’, zegt hij. ‘De “jonge hond” Gideon wordt door God geroepen en zijn vader steunt hem, geeft hem ruimte om te doen wat hij moet doen.’

Gideon voerde ’s nachts – stiekem – zijn opdracht uit. ‘Zou het kunnen zijn dat jongeren ons niet durven te bevragen? En dan maar verdwijnen via de achterdeur? Geven we hun de ruimte? Laten we samen zoeken naar wat ons bindt. Samen, op een manier waardoor we aangesproken worden door God en elkaar.’

Het ging tijdens de ontmoeting (op 4 juni) vooral om luisteren naar de jongeren. Onder meer over de vraag hoe ouderen iets kunnen betekenen voor jongeren. Heel belangrijk daarbij is dat ouderen aan jongeren verantwoordelijkheid durven te geven. En dat het niet bij een papiertje met conclusies blijft, maar dat de uitkomsten ook in praktijk worden gebracht.

Dalfsen is niet de enige plek waar kerkenraadsleden en jongeren met elkaar in gesprek gaan. Ook in de GKv Zuidhorn zijn er op initiatief van de jongerenwerker zulke ontmoetingen in een ’kerkenraadscafé’.

Over de auteur
Praktijkcentrum

Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.

Meest gelezen

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Gayle Doornbos
  • Column

Tijdens mijn eerste twee jaar aan Dordt University – de christelijke universiteit in Iowa waaraan ik doceer – begroette een van mijn collega’s van de vakgroep theologie mij met de vraag: ‘Gayle, wat doe jij hier?’ Aanvankelijk vond ik die vraag vreemd, omdat het antwoord voor de hand lag. Ik was aan Dordt University om dezelfde dingen te doen als hij: lesgeven, schrijven, studenten begeleiden en commissievergaderingen bijwonen. Maar toen ik besefte dat deze vraag zijn eigenzinnige manier was om ‘hallo’ tegen mij te zeggen, begon ik die vraag te koesteren. Zijn begroeting werd voor mij een moment om stil te staan bij wat mijn werk werkelijk betekent: niet zomaar de taken van de dag, maar leven met en voor mijn gemeenschap, in een wereld die, ondanks alle pijn, leeft van Gods genade.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief