Column: Moedig en kwetsbaar

Dicky Nieuwenhuis | 14 september 2019
  • Column

Ik ben geen fan van managementboeken. Al die modellen, organisatieprocessen en do’s and don’ts die ik alweer vergeten ben zodra ik het boek heb dichtgeslagen.

Vlak voor mijn zomervakantie kreeg ik er een van een collega. Ik durfde niet te zeggen dat ik eigenlijk een hekel heb aan dit type boeken. Ik vond het een mooi en bijzonder gebaar en begon daarom toch te lezen. Daar kreeg ik geen spijt van. Het gaat om Durf te leiden (Dare to lead) van Brené Brown.

‘Wees sterk en moedig’ uit Jozua 8 vind ik altijd een motiverende leefregel. Durf te kiezen voor het goede, ook al heb je geen volledige zekerheid over de consequenties of vrees je negatieve reacties. Wat ik in aanvulling op Jozua deze zomer van Brown leerde, is dat moed altijd gepaard gaat met kwetsbaarheid.

Het daagt mij uit om midden
in de arena te gaan staan

‘Ons vermogen om een moedige leider te zijn, zal nooit groter zijn dan ons vermogen om ons kwetsbaar op te stellen’, poneert Brown aan het begin van het boek. Dat klinkt soft, maar is het niet. Het is eigenlijk het moeilijkste wat er is, zeg ik uit eigen ervaring. Een strategie doordenken gaat me prima af, voor een motiverend verhaal houden draai ik m’n hand niet om. Maar een goed gesprek voeren met een collega die het zeer oneens is met mijn keuzes, daar verschijnen de zweetdruppels. Eerlijk vertellen aan een relatie waarom ik een gesprek als heel onplezierig heb ervaren… Dan schuurt, piept en kraakt het bij mij diep van binnen.

En juist daarom is Durf te leiden zo goed. Het daagt mij uit om midden in de arena te gaan staan, de plek waar je gezicht besmeurd is met stof, zweet en bloed. Waar je je ‘kranig weert, fouten maakt, keer op keer tekortschiet’. Brown geeft heel praktische tips over hoe je in die arena kunt staan, dicht bij je kernwaarden, in verbinding met de mensen om je heen.

Ik vermoed zomaar dat ook kerkelijke leiders veel kunnen opsteken van Brown. Hopelijk hebben zij het geluk dat ze gemeenteleden om zich heen hebben die net zo invoelend zijn als mijn collega.

Over de auteur
Dicky Nieuwenhuis

Dicky Nieuwenhuis is directeur van SeeYou Foundation.

Meest gelezen

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Redactie
  • Redactioneel

De verzoening, de vitaliteit van het belijden, het predikantentekort, de verhouding tussen doop en avondmaal, de eerste hoofdstukken van Genesis en de leer over de zonde, de ambtsleer, het voortgaande gesprek over homoseksuele relaties – het zijn allemaal vraagstukken die meer of minder nadrukkelijk aan de orde zijn in de NGK. Staan die verschillende vraagstukken los van elkaar of hangen ze samen? Aan deze ketting van kwesties met een bepaalde gevoeligheid rijgt dit nummer een volgende kraal: de plek en rol van de hbo-theoloog.

Lees artikel
Kerknieuws juli 2026

Kerknieuws juli 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, juli 2026. Het beroep dat NGK Emmen op ds. Rik Meijer uitbracht, heeft hij aangenomen. De gemeente van Emmen zal zijn derde gemeente worden. Hij begon zijn werk in 2012 in Alblasserdam, per 1-1-2020 GKv Alblasserdam-Nieuw Lekkerland; later in dat jaar werd hij predikant in GKv Hardenberg-Baalderveld-Zuid, sinds 2021 NGK Hardenberg-Baalderveld.

Lees artikel
Predikantsprofiel Kees Smit

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel
Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Jan Mudde
  • Ethiek

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’, het kan zomaar gezegd worden als iemand de wenkbrauwen epileert of zichzelf door waxen onthaart. Maar sommige mensen gaan heel ver om aan een schoonheidsideaal te beantwoorden – veel te ver. Zoek maar eens op lotusvoeten, Victoriaanse korsetten, tattoos, lip- en bilfillers en looksmaxxing. Toch hebben mensen die willen lijden om wat heet mooi te zijn iets voorbeeldigs, zeker voor Nederlandse christenen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief