Chatten met Pinksteren

Catharinus Doornbos | 20 juni 2020
  • Opinie

Pinksteren 2020 hebben we, door de coronacrisis, vooral thuis gevierd. Terwijl de discipelen van Jezus Christus zo’n tweeduizend jaar geleden in vuur en vlam raakten en in alle talen de blijde boodschap verkondigden van hun opgestane Heiland Jezus Christus, vierden wij het feest van de Geest dit jaar in lockdown. Zelfs evangelisten en zendelingen zaten thuis. De somberste Pinksteren ooit?

(beeld Jorge Cruz/Lightstock)

(beeld Jorge Cruz/Lightstock)

Bij de organisatie GlobalRize, waar ik coördinator ben van het chatteam, hadden we het druk met Pinksteren. De Keniaanse Tina (29) verloor haar werk door de coronacrisis, zoals zoveel anderen. Ze chatte tijdens de de lockdown met ons: ‘Veel mensen raken gefrustreerd omdat ze hun rekeningen niet meer kunnen betalen.’ De Nigeriaanse Rejoice (21) meldt: ‘Arme mensen lijden en sterven hier niet door het coronavirus, maar van de honger omdat ze hun baan kwijtraakten.’ ‘Nepal is in lockdown en dat heeft vergaande gevolgen’, schrijft Mona (32) die onlangs haar broer verloor. Ze kan van verdriet niet praten en eten. In deze coronatijd is het internet een grote zegen, juist ook voor mensen als Mona die zich eenzaam voelen. Via internet zoeken ze contact en kunnen we hen bemoedigen.

Lockdown

Het coronavirus doet wat met mensen. Of ze nu wonen in het rijke westen of in het armere deel van de wereld, iedereen is bezig met de vraag: wat is nu echt belangrijk in mijn leven? Waar eindigt dit? Mensen uit rijkere landen worden onrustig van tegenstrijdige berichten op internet. Hun zo goed geplande leven staat ineens op losse schroeven. Mensen, ook christenen, voor wie de lockdown directe gevolgen heeft voor hun dagelijkse levensonderhoud worstelen met de vraag waarom God dit alles toelaat. Deze onzekerheid, maar ook de eenzaamheid maakt dat mensen contact zoeken in chatboxen op internet. Op de chat ontmoet ik veel mensen die God niet kennen of nog geen relatie met Hem hebben.

Spiegel voorhouden

Misschien zat u met Pinksteren wat uitgeblust op de bank. Maar ik geloof dat de coronacrisis het vuur van Pinksteren juist heeft aangewakkerd. Zoveel mensen zijn aan het zoeken naar zingeving. Wij hoeven al die zoekende mensen niet te helpen. Maar we kunnen wel de liefde van God, die we zelf ontvingen, doorgeven in het vertrouwen dat de Geest ons daarbij leidt. God is degene die kan en wil helpen. Daarvoor is wel nodig dat we ons verdiepen in Gods Woord, omdat de Bijbel houvast geeft en Jezus de enige zekerheid is in het leven. Veel mensen vinden steun in Psalm 91 als ze heftige dingen meemaken. Maar lessen kunnen we ook trekken uit Psalm 57, 23 en 42 of uit Psalm 119: ‘Hoe lief heb ik uw wet.’ Misschien zoeken we wel meer dan anders houvast bij God in onze nood, maar wat deden we toen de nood er niet was? Die spiegel moeten we elkaar ook voorhouden. Daarnaast kunnen we, ook via internet, bidden met en voor mensen die eenzaam zijn en hen in contact brengen met christenen in hun omgeving en een plaatselijke kerk.

Cadeautje

‘Misschien wordt de kerk wel nooit meer zoals voor het coronatijdperk’, verzuchtte een voorganger onlangs. ‘Ik hoop het’, dacht ik stiekem. Samen met mijn vrouw ging ik afgelopen weken elke zaterdag de straat op om mensen te bemoedigen. We gaven mensen, heel eenvoudig, een cadeautje met een boodschap. Mooie gesprekken hadden we daardoor. Het raakt mensen als je oog voor hen hebt en tijd voor ze neemt zodat ze even hun hart kunnen luchten. Als we dan, gewoon op straat, kort voor ze baden, stroomden soms de tranen. Ik geloof dat we dit als christenen allemaal kunnen, hoewel het bemoedigen op straat wellicht nog een brug te ver is voor sommigen. Maar we hebben allemaal buren, vrienden en collega’s. Vraag eens hoe het met hen gaat en of je ergens voor kunt bidden. Gebed verbindt mensen, het blijft nooit zonder uitwerking.

Persoonlijke reactie

We krijgen dagelijks veel reacties op de foto’s met Bijbeltekst die we via de sociale media verspreiden. Maar als we vermoeden dat er meer achter de reactie zit, sturen we altijd een persoonlijk bericht. We willen laten merken dat we niet alleen de reactie zelf hebben gezien, maar ook de persoon achter de reactie. We vragen of we iets kunnen betekenen en waarvoor we kunnen bidden. Meer dan eens mocht ik ervaren dat zo’n persoonlijk gebed muren afbreekt en iets wezenlijk verandert.

Voor mensen bidden kan heel goed online, afgelopen maanden hebt u dat wellicht zelf ook (voor het eerst) gedaan. Het is misschien wat ongemakkelijk om te bidden via de chat of via Zoom. Maar toch, al biddend kunnen we een arm om de ander heen slaan en hem of haar laten ervaren wat het betekent om persoonlijk met God te praten. De heilige Geest leidt ons hierbij, Hij vult ons aan, geeft ons inzichten en laat ons de juiste woorden typen of spreken.

Kerken kunnen ook online in contact treden met belangstellenden. Neem een reactie op een livestream van de kerkdienst (of op de Facebook- of Instagrampagina van de kerk) niet ter kennisgeving aan, maar zie de persoon achter de reactie. Laat weten dat je hem of haar ziet en voor diegene bidt. Heb oog voor de mensen die God zo op je pad brengt: online en offline. Als we dit gaan doen, is het elke dag Pinksteren. De Geest van God laat zich niet afschrikken door een lockdown en gaat niet in quarantaine. Misschien was Pinksteren 2020 wel een van de meest vruchtbare Pinksterfeesten ooit!

Van scherm naar kerk

GlobalRize brengt mensen van scherm naar kerk. Chatters met wie vrijwilligers kansrijke gesprekken voeren, worden gekoppeld aan een vaste medewerker van het chatteam die langere tijd contact houdt. Hij houdt de vinger aan de pols bij pastorale kwesties of als er stappen worden gezet in het volgen van de Here Jezus. Omdat GlobalRize niet de plaats inneemt van een kerk, zoekt de zendingsorganisatie samen met geïnteresseerde cursisten een betrouwbare lokale kerk waarbij ze zich kunnen aansluiten.

Laat je inspireren door magazine OnderWeg en neem een gratis proefabonnement!

Over de auteur
Catharinus Doornbos

Catharinus Doornbos is chat-coördinator van GlobalRize

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief