Heilzame verwerking van het slavernijverleden

Bijna 160 jaar geleden is de slavernij afgeschaft. In hoeverre werkt het onrecht van de slavernij vandaag nog door? We vroegen het aan Bianca Groen-Gallant. Zij groeide op in Suriname, haar voorouders werden tot slaaf gemaakt. We spraken ook Winston MacDonald. Zijn voorouders hadden honderden slaven. Hoe gaan beiden om met het slavernijverleden van hun voorouders?

  ‘In onze kerkelijke gemeente vieren we al jaren Keti-Koti. Dat is de van oorsprong Surinaamse feestdag op 1 juli ter ere van de afschaffing van de slavernij. Maar we proberen nu als gemeenschap een weg te vinden waarop we met Keti-Koti meer doen dan alleen maar limonade drinken en feestvieren. We willen meer diepgang.’ Bianca Groen-Gallant spreekt de woorden hartstochtelijk uit via Zoom. Op de achtergrond klinken geluiden van spelende kleinkinderen. Groen-Gallant is diaken in de Evangelisch Lutherse gemeente in Amsterdam en daarnaast eerste assessor van de Generale Synode van de PKN. Ze groeide op in Suriname en kwam op latere leeftijd definitief in Nederland wonen. ‘Als het gaat over de omgang met het slavernijverleden heb je verschillende types mensen. De een zegt: “Ach, houd toch op met zeuren en achteromkijken. Kijk vooral naar toekomst.” De ander zegt juist: “Het verleden heeft je mede gevormd en daarvan moet je je bewust zijn voor een heilzaam leven in het hier en nu en in de toekomst.” Ik behoorde tot het eerste type mens. Ik heb zelf nooit hinder ondervonden van het slavernijverleden. Ook heb ik nooit last gehad van racisme. Ik vond mensen die al te zeer bezig waren met het verleden vaak navelstaarders en zeurkousen. Toch ben ik veranderd en zie ik nu de waarde van achteromkijken en zet ik me in voor een heilzame verwerking van het slavernijverleden.’