De prijs van een vrouw

Nog maar kortgeleden was het wereldnieuws dat vrouwen en meisjes te koop werden aangeboden door de Islamitische Staat. Vreselijk. In het Westen gebeurt zoiets niet, hier zijn vrouwen geëmancipeerd en kunnen ze zelf hun leven vormgeven. Werkelijk?

De seksuele revolutie maakte dat vrouwen zonder angst voor zwangerschap konden doen wat mannen altijd al deden. Seks zit niet meer vast aan het huwelijk en een belofte van trouw. Je kunt er op elk moment van genieten, ook zonder huwelijk. Ook met een vaste relatie kun je nog steeds shoppen buiten de deur, weg met de klassieke moraal.

Dit heeft ertoe geleid dat vrouwen in plaats van meer, minder vrijheid hebben. Ga maar na. Voorheen moest een man haar perspectief bieden als hij een vrouw voor zich wilde winnen. Een baan, een inkomen, mogelijk vaderschap. Nu kan hij seksuele gunsten krijgen zonder iets daartegenover te stellen. Wil de vrouw niet, dan gaat hij wel naar een ander. Hoe vrij ben je als je eigenlijk geen nee meer kunt zeggen? Bij zoveel aanbod, wat is dan de marktwaarde van een vrouw? Een stel dat samenwoont en niet meer piepjong is, staat voor het dilemma: nemen we kinderen of niet? De vrouw voelt de biologische klok tikken, maar de man wil niet. Voor haar is het straks te laat. Hij kan altijd nog naar een ander en krijgt alsnog kinderen. Wie is de verliezer?

 Daarnaast worden kinderen op steeds jongere leeftijd met harde porno geconfronteerd. Wat doet het met een klein meisje als ze geweld en sadisme ziet tegen vrouwen? Geeft dat verlangen om tot vrouw op te groeien? Alles liever dan dat. Is het vreemd als juist meisjes gaan denken transgender te zijn? Het is een onverwachte ontwikkeling dat vandaag radicale feministen (zoals Louise Perry) en conservatieve christenen de handen ineen kunnen slaan voor verdediging van het huwelijk en de traditionele moraal. Veel moderne christenen dachten dat ze dat stadium voorbij waren. Nu ziet de wereld (althans sommigen) dat er vrijheid ligt in het houden van Gods geboden.