‘Ik mis het om in de kerk met leeftijdsgenoten te praten over wat mij bezighoudt’

In Kerk Onderweg laten we jongeren uit verschillende kerken aan het woord. Wat wordt er voor hen georganiseerd? Wat vinden ze mooi aan de kerk en wat zouden zij willen veranderen? Deze keer is de 21-jarige Twan Goudsblom aan het woord.

Al zo’n tien jaar is Twan lid van de CGK De Ontmoeting in Dronten. Hij heeft deze kleine kerk altijd als fijn ervaren. ‘Iedereen kent je, dat voelt goed.’ Nu hij en zijn leeftijdsgenoten het studentenleven zijn ingestapt, is dat weleens lastig. Veel vrienden vliegen uit, dus heeft Twan, naast zijn zus, weinig leeftijdsgenoten in de kerk. ‘Ik mis het om met leeftijdsgenoten te praten over wat mij bezighoudt’, vertelt hij. ‘Daarom twijfel ik soms of ik in deze kerk echt gevoed kan worden in mijn geloof.’

Hoe ga je om met die twijfel?

‘Ik probeer gelovige mensen van mijn leeftijd op te zoeken. Met mijn zus ging ik bijvoorbeeld een tijdje naar een jeugdgroep in de kerk van mijn opa en oma. Maar die mensen zaten in een andere levensfase, ze werkten al of hadden een relatie. Waar ik doorheen ga, lag al achter hen. Dat sloot niet zo aan.

Gelukkig heb ik een vriendengroep van mensen die gelovig zijn, met wie ik wel kan levelen. Dat zijn mensen uit het hele land met allemaal verschillende achtergronden. De een is evangelisch, de ander gereformeerd. Ik vind het grappig om te zien dat, ondanks onze verschillen, we diepe gesprekken hebben omdat we hetzelfde geloof hebben.

Ook een evenement als Opwekking doet me goed, omdat daar zoveel verschillende mensen samenkomen met dezelfde gemeenschappelijke factor. Ik vind het fijn dat er dan vooral wordt gefocust op wat je deelt en niet op de verschillen. Ik denk dat je nooit een kerk zult vinden die helemaal perfect bij je past. Het is wel belangrijk dat je een kerk vindt waarin je goed met mensen over het geloof kan praten. Dat mis ik op dit moment dus wel.’

Heb je weleens in andere kerken gekeken? Bijvoorbeeld in kerken waar meer voor jongeren wordt gedaan?

‘Jazeker. Ik ben een aantal keer naar andere kerken geweest, bijvoorbeeld Mozaïek. Dat is wel aantrekkelijk, maar toch zal ik niet zomaar mijn kerk verlaten. Ik heb belijdenis in deze kerk gedaan en ken deze mensen al lange tijd. Dat zijn een aantal dingen waardoor ik denk: vraagt God van mij dat ik wegloop, zoals zoveel mensen?

Vind je dat er vanuit de kerk iets georganiseerd moet worden voor jou en je leeftijdsgenoten?

‘Er moet wel iets opgezet worden. Er is tienerkerk voor jongeren tot achttien jaar en er zijn af en toe projecten, maar mijn leeftijdsgroep valt echt in een gat. Er zou bijvoorbeeld iets interkerkelijks georganiseerd kunnen worden binnen onze gemeente in Dronten.

Maar natuurlijk hoeft de kerk daarvoor niet alleen verantwoordelijkheid te dragen. Wij zijn uiteindelijk degenen die ook actief moeten meedoen. Dat is, denk ik, nog wel een dingetje voor ons studenten. We hebben allemaal een hartstikke druk leven en kunnen het geloof gemakkelijk negeren. Ik woonde een jaar op kamers in Den Haag voor de hotelschool en toen had ik weinig christenen in mijn omgeving. In die tijd had ik het gevoel dat ik alleen in het weekend christen was, want door de week deed ik er niet zoveel mee. Dat is ook wel een van de redenen dat ik weer thuis ben gaan wonen, maar ook hier is dat lastig.’

Hoe ga je daarmee om?

‘In het weekend probeer ik echt tijd vrij te maken om met het geloof bezig te zijn. Door de week is dat lastig, want dan ben ik druk met andere dingen zoals school en afspreken met vrienden. Daarom probeer ik ‘s zondags wel consequent naar de kerk te gaan, die dag heilig te houden en niks te plannen. Ik app weleens mijn vriendengroep als ik ergens tegenaan loop of twijfel of ik naar de kerk zal gaan. Ik probeer bewust op zoek te gaan naar geloofsactiviteiten. Als je zoekt, zul je vinden, dus ik heb het vertrouwen dat mijn zoektocht iets zal opleveren.’

Ik heb het vertrouwen dat mijn zoektocht iets zal opleveren

Wat zou je willen voor je kerk?

‘Ik hoop dat kerken de krachten kunnen bundelen en ondanks de verschillen proberen om één kerk te worden. Zodat we op die manier de leegloop een beetje kunnen tegengaan en bijvoorbeeld wel een kerkgebouw kunnen vullen.

Als mijn zus en ik de enige twee jongeren in onze kerk zijn, zijn er vast een aantal jongeren in andere kerken die er ook zo bijzitten. Als je die bij elkaar krijgt, heb je een leuk groepje leeftijdsgenoten dat elkaar kan sterken in het geloof. Als dat zou gebeuren, zou ik de kerk niet per se willen verlaten.

Ik vertrouw op God dat het wel goedkomt. Misschien zit er wel een plan achter en is het aan mij om dat te ontcijferen. Dat neemt niet weg dat het af en toe moeilijk is, maar ik houd de hoop en moed erin.’