Bella ciao

Redactie | 7 maart 2025
  • Column

De onrust stormt om ons heen. In familie, kennissenkring, werk en wereld. Dat geldt zeker ook voor mij. Onze tieners vinden het moeilijk om te midden van deze onrust hun weg te  vinden, in mijn stad nemen drugshandel en -gebruik toe en er is tekort aan daklozenopvang. Het conflict tussen de Palestijnen en Israël laait telkens opnieuw op en Poetin en Trump brullen het uit, omdat ze de baas willen zijn. 

We hebben allemaal onze zorgen, klein en groot. Hoe kun je te midden hiervan rust vinden? Je moet daarvoor bewust kiezen, lezen we. Oké, heb ik gedaan. Ik heb met mijn onrustige hart als dwarsfluitist de rust gezocht in de muziek. Maar voor een concert moeten we het prachtige lied ’Bella ciao’ instuderen. Het is prachtig, het grijpt aan. Een Italiaans strijdlied vol emotie, dat door verzetsstrijders in Italië veel gezongen werd. Het roept nog veel conflict op in Italië en mag op Bevrijdingsdag niet gezongen worden. Een lied vol onrust: een partizaan die de dood op de loer ziet liggen.

In de kerk dan? Dat zou de ultieme plek voor rust moeten zijn. De dienst geeft zeker rust, maar doet me de verantwoordelijkheid voor mijn tieners voelen – om ze op hun niveau Gods liefde en nabijheid te laten ervaren. Terwijl ik zelf die lang niet altijd ervaar. Ik voel de verantwoordelijkheid hen actief bij het kerkleven betrekken en daarbij hoort mijn eigen goede voorbeeld. Ik word weer onrustig, omdat ik de heilige rust bewust opzoek.

Psalm 42 verwoordt dit zo diep. Deze psalm kent mijn orkest waarschijnlijk niet. Maar zoals ‘Bella ciao’ een aangrijpend emotioneel lied is over een inwendig gevecht, zo doet deze psalm dat ook. Misschien moet ik deze psalm voor mijzelf nog maar eens spelen, zingen en bidden. En onze predikant ertoe bewegen aan deze psalm inhoudelijk en emotioneel een dienst te wijden.

Is dit een manier van innerlijk vechten om het vertrouwen in God en Gods nabijheid te voelen? Is dit nu bewust vechten om de onrust uit je eigen hart te verdrijven? Of zoek ik met deze activistische inslag weer de onrust op?

 

Meest gelezen

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Koert van Bekkum
  • Verdieping

Verwijst het begin van Genesis naar dingen die zijn gebeurd? Of spreken de hoofdstukken vooral over ons menselijk bestaan als zodanig, en over hoe God redt? Het laatste natuurlijk, aldus ds. Ulbe van der Meer afgelopen mei in dit blad. Laten we het profetisch-symbolische karakter van het paradijsverhaal omarmen. Dan zijn we af van ingewikkelde discussies over historiciteit, leren mensen hoe mooi en krachtig de Bijbel spreekt, en werpen we geen onnodige drempels op voor jongeren en buitenstaanders. 

Lees artikel
Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Redactie
  • Redactioneel

Er is alle reden om binnen de Nederlandse Gereformeerde Kerken van gedachten te wisselen over hoe je het begin van Genesis leest en welke plek de zondeval daarin inneemt. Reina Wiskerke besprak in haar column het opinieartikel van dominee Ulbe van der Meer over Genesis 3 (ND 6 juni, link). Ze vroeg zich daarin af waarom Onderweg, maandblad voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK), zijn opvatting ‘dropt’ bij de lezers, zonder reflectie op de noodzakelijkheid, reikwijdte en consequentie van zijn opvatting.

Lees artikel
Kerknieuws juni 2026

Kerknieuws juni 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Op 15 mei is ds. Johannes Theodoor Jonkman overleden. Hij werd op 13 januari 1950 geboren in Groningen en studeerde theologie in Kampen. In 1983 werd hij door GKv Drachten Zuid-Oost uitgezonden als zendingspredikant naar Kalimantan Barat (Indonesië). In 2000 werd hij gemeentepredikant in NGK Hardenberg-Centrum, waar hij vanaf 2015 aan verbonden was als emerituspredikant. De NGK Hardenberg-Centrum telt ruim 550 leden. Binnenkort verschijnt op onderwegonline.nl een in memoriam over ds. Jonkman.

Lees artikel
Professorsprofiel: Myriam Klinker-de Klerck

Professorsprofiel: Myriam Klinker-de Klerck

Lyanne De Haan-Wilts
  • Kerkelijk leven
  • Professorsprofiel

Ik ontmoet Myriam digitaal. Haar vakantie is net voorbij en dat is te zien, ze kijkt ontspannen met een kop thee de camera in. Toch geeft ze aan dat vakantie iets ingewikkelds heeft. Het leven als hoogleraar is gefragmenteerd en kent een permanente druk. De rust die vakantie brengt is elke keer weer even wennen. De adrenaline van haar dagelijks leven moet eruit en ze vindt het lastig om geen grip op zaken te hebben. Tegelijk hoopt ze dat ze de rust van de afgelopen vakantie mee kan nemen in haar werk van de komende tijd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief