De oogst is groot en dat houdt mij wakker
- Opinie
Bart Folkers schreef in het maartnummer van Onderweg een stuk dat mij niet loslaat. Niet omdat ik als bestuurder van de Theologische Universiteit Utrecht een institutioneel antwoord moet geven, maar omdat hij verwoordt wat ik zelf voel, elke keer als ik een regiovergadering bezoek, een kerkenraad spreek of de cijfers onder ogen krijg.
Over tien jaar is meer dan de helft van de huidige NGK-predikanten met emeritaat. De instroom dekt de uitstroom niet. En ondertussen wachten gemeenten, bidden kerkenraden, en groeit de oogst.
Dat is geen statistiek. Dat is een geloofsvraag.
Ik ben de afgelopen jaren veel op pad geweest in de NGK-regio’s. En wat mij telkens weer treft, is niet dat de kerken van binnenuit leeglopen. Integendeel. De betrokkenheid van leden is hoog, de onderlinge verbondenheid opmerkelijk warm, en voor het overgrote deel van de gemeenteleden blijft geloof in God het vaste fundament van hun leven. De NGK heeft een warm, kloppend hart. Maar dat hart klopt in een lichaam dat structureel onder druk staat. En de vraag wíe er straks – letterlijk, elke zondag – op de kansel of het podium staat, wordt met de dag urgenter.
Roeping laat zich niet oplossen met een curriculumherziening of een slimme wervingscampagne.
Bart Folkers heeft gelijk: dit is niet alleen een opleidingsprobleem. Dit is een roepingsprobleem. Roeping laat zich niet oplossen met een curriculumherziening of een slimme wervingscampagne. Roeping groeit in gemeenten, aan keukentafels, in eerlijke gesprekken tussen oud en jong. Ze ontvlamt wanneer iemand ontdekt dat theologie niet alleen over God gaat, maar over het leven zelf, in al zijn diepte, breedte en gebrokenheid, een leven met God.
En precies daar wil ik even bij stilstaan. Achter de vacaturedruk en de emeritaatsgolf schuilt een diepere brandende vraag: waarom zou je vandaag de dag theologie studeren?
Ik hoor die vraag soms met enige scepsis. Maar vaker nog met echte honger. En dan antwoord ik zonder aarzeling.
Onze wereld schreeuwt om mensen die verstaanbaar en wijs kunnen spreken over God.
Onze wereld schreeuwt om een visie op een waarachtig en goed leven. Niet om nog een zelfhulpgids of een politiek programma, maar om mensen die verstaanbaar en wijs kunnen spreken over God, die de bronnen van onze christelijke spiritualiteit kennen, en die ons helpen onderscheiden wat werkelijk van waarde is.
In een tijd van globalisering, fragmentatie en radicaal individualisme dreigt ons bestaan te verschralen tot consumptie, macht of overleving. Religie wordt misbruikt voor geweld of teruggebracht tot een privézaak. Theologie doet precies het tegenovergestelde: zij verbindt ons met de bron van alle bloei – de God die liefde is, die ons roept tot gemeenschap met Hem en met elkaar, en die de wereld niet loslaat.
Theologie staat midden in de breuklijnen van het bestaan. Tussen identiteit en anders-zijn, tussen rechtvaardigheid en vergeving, tussen arbeid en rust. Zij geneest niet met goedkope oplossingen, maar wijst ons op de bestemming van ons mens-zijn: een leven van liefde voor God en naaste, waarin werk, cultuur en samenleving van binnenuit worden vernieuwd. Om het met een eigentijdse variatie op Abraham Kuyper te zeggen: er is geen werkelijkheid, hoe alledaags ook, waarover Christus niet zijn stem verheft en zegt: ook dit is van Mij.
Daarom is de predikant onmisbaar. Niet als manager of vergadervoorzitter, maar als getuige en gids: iemand die de Schrift grondig kent, de traditie levend draagt en tegelijk de vragen van deze tijd met open vizier tegemoet treedt. Iemand die de gemeente leert zien wat zij zelf niet meer ziet.
Dat is waarom wij de predikantsmaster herzien. De predikant van 2030 staat in kleinere gemeenten, werkt vaker samen met andere kerken, en bedient mensen die midden in een seculiere cultuur worstelen met hun geloof. Daarom bieden wij de master voltijds aan voor wie jong is, en in deeltijd voor wie al een leven heeft opgebouwd en toch de roeping voelt. De kerkelijke route blijft open voor wie vanuit gegroeide overtuiging en bewezen gaven de gemeente wil dienen. En via de preekopleiding bieden wij een volwaardige weg naar preekbevoegdheid – omdat elke gemeente, hoe klein ook, recht heeft op een goed bediend Woord. Wij investeren ook in wie al in een gemeente staat: via nascholing, intervisie en samenwerking met Steunpunt Kerkenwerk en Kerkpunt. Want een opgebrande predikant is een verlies dat wij ons niet kunnen veroorloven.
Maar de predikantenschaarste is vooral een symptoom van iets diepers. In onze regiobezoeken horen wij steeds vaker: Hoe richten wij de gemeente in als de predikant er niet is? Hoe vormen wij ouderlingen die niet alleen besturen, maar ook pastoraal en theologisch toegerust zijn? Via Kerk2030 begeleiden wij gemeenten die willen vernieuwen maar de weg nog zoeken. Via onze podcasts bereiken wij tienduizenden luisteraars, een groot deel onder de 45 jaar oud, mensen die dorsten naar theologie, ook als ze het zelf niet zo benoemen.
Maar laten wij eerlijk zijn: wij redden dit niet alleen. De universiteit kan opleiden, toerusten en bezinnen. De kerk moet roepen. Gemeenten moeten jongeren dúrven aanspreken. Regio’s moeten hun inhoudelijke kracht pakken. De synode moet dúrven kiezen en investeren. En wij allen, bestuurders, predikanten, ouderlingen, gemeenteleden, moeten de vraag van Mattheüs 9:37-38 persoonlijk maken: Bid ik werkelijk om arbeiders voor de oogst? En doe ik wat in mijn vermogen ligt om ze te vormen en te zenden?
Bart Folkers eindigt met een oproep aan de synode. Ik eindig met een oproep aan iedereen die dit leest – en misschien vooral aan de jongere die twijfelt, zoekt en verlangt naar een leven dat er werkelijk toe doet.
Studeer theologie – niet als abstracte wetenschap, maar als concrete dienst aan het leven in Gods wereld. Leer onbekommerd spreken over God, over het rijk van vrede en recht dat komen zal, in een tijd die dat wanhopig nodig heeft. Word een bruggenbouwer in een verdeelde wereld.
De oogst is groot.
De roeping is urgent.
De tijd dringt.
vwo-diploma of hbo-propedeuse → BA theologie (3 jaar voltijd) → MA predikant (3 jaar voltijd)
wo-bachelor → premaster (1 jaar voltijd) → MA predikant (3 jaar voltijd)
Kerkelijke ervaring/40+//hbo- of wo-diploma → kerkelijke route (3 jaar deeltijd)
Meer info → tuu.nl
Pim Boven is voorzitter van het college van bestuur van de Theologische Universiteit Utrecht.


