Column: Koninkrijksflits?

Eline de Boo.

Ik ben een nieuwsverslinder en lees elke dag drie à vier kranten, volg nieuwswebsites en bedien me ‘s avonds van een laatste portie bij Nieuwsuur. Eigenlijk is dat niet verstandig, want ik lijd aan wat de Duitsers zo mooi Weltschmerz noemen: melancholie veroorzaakt door de gebrokenheid van de wereld. Tussen alle nieuwsberichtjes speur ik naar lichtpuntjes. In het duister ben ik gevoelig voor die flitsen van Gods koninkrijk tussen de scherven van het leven door.

Recent dook de aankondiging op dat de jaarlijkse Machiavelliprijs naar RTL gaat, omdat zij ‘maatschappelijke verantwoordelijkheid niet schuwt met programma’s over schulden, armoede of obesitas en op eigen wijze een verheffingstaak op zich heeft genomen’. Is dit zo’n koninkrijksflits?

Blijkbaar communiceert RTL beter over relevante thema’s dan de kerk!

Misschien toch niet: ‘Media hebben de bindende rol van instituties zoals kerken en verenigingen overgenomen.’ Au, dat mag de kerk zich aantrekken. Deze prijs wordt namelijk toegekend op het gebied van publieke communicatie. Blijkbaar communiceert RTL beter over relevante thema’s dan de kerk! Is het dan ten onrechte dat ik mijn kinderen niet naar deze zenders laat kijken?

Ik besluit de proef op de som te nemen en probeer een avondje RTL te doorstaan. Ik word ‘wijzer’ over scheidingen, overspel, moord, showbizzroddels en zie programma’s langskomen met titels als Gênante lijven, Oorlog in de keuken, Helse vakanties, Jong en verslaafd en Etters achter de tralies.

Ik houd het niet meer vol en ga zelf de maatschappelijke discussie met mijn pubers aan. Geduldig horen ze mijn betoog aan over hoe ik de meeste RTL-programma’s juist niet verheffend vind. Als ik uitgeraasd ben, zeggen ze beleefd: ‘Waarom kijk je dan ook naar die rommel? Vind je het goed dat we nu naar catechisatie gaan, mam? We zijn later thuis, want daarna hebben we het op de tienerclub nog over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.’