Ouders in gesprek over kerkverlating

Praktijkcentrum | 16 mei 2015
  • Praktijklokaal

Ongeveer twintig mensen gaven op 11 april gehoor aan de uitnodiging van Egbert en Sietske Kruitbosch van de GKv Hoogeveen om te komen praten over wat heel gevoelig ligt: mijn kind gelooft niet meer. Met elkaar deelden ze hun verdriet en zorg en vonden ze herkenning.

Een groot pijnpunt is de doopdienst. Alle gemeenteleden worden opgeroepen om verantwoordelijkheid te nemen in de geloofsopvoeding, maar wat komt daarvan terecht?

Een groot pijnpunt is de doopdienst. Alle gemeenteleden worden opgeroepen om verantwoordelijkheid te nemen in de geloofsopvoeding, maar wat komt daarvan terecht?

Een groot pijnpunt dat tijdens de avond naar voren kwam is de doopdienst. Binnen de GKv is al een tijdje een formulier in gebruik waarbij alle gemeenteleden opgeroepen worden om hun eigen verantwoordelijkheid te nemen voor de geloofsopvoeding van de kinderen in de gemeente. Maar in de praktijk blijkt er toch veel verlegenheid te zijn.

Ouders van een kind dat andere wegen gaat kunnen zich hierdoor onzichtbaar voelen. Evenals hun kind zelf. Wat komt er van die beleden verantwoordelijkheid terecht? Geldt echt dat als een lid lijdt, alle leden meelijden? Of moet je eerst hetzelfde meegemaakt hebben?

‘Je hebt het gevoel dat je kind er niet meer toe doet’, zo omschrijven Egbert en Sietske het. In hun geval gaat het om hun zoon Rik, die via de EO publiekelijk onder woorden bracht waarom hij niet meer gelooft. Tegenover de omroep zei hij: ‘Ik ben redelijk rationeel ingesteld. Als er tegenstrijdigheden zijn, zorgt dat bij mij voor ergernissen. Tegenwoordig zie ik het geloof meer als een soort creatie van mensen.’

Egbert Kruitbosch heeft wel een tip voor zijn medekerkleden hoe ze met zulke situaties kunnen omgaan. ‘Kijk naar elkaar om en leef met elkaar mee. Wees niet te bang om elkaar te bevragen.’ De avond in Hoogeveen krijgt een vervolg in het najaar.

Ook De Driehoek, een organisatie voor kerkmaatschappelijk werk, houdt zich bezig met het thema kerkverlating. Opvallend is dat De Driehoek net als de ouders in Hoogeveen een bepaalde verlegenheid constateert. Op haar website geeft ze de nodige tips. ‘Ouders van kerkverlaters: doorbreek het taboe en vertel over je verdriet.’ Dat is in Hoogeveen gebeurd.

Webtip
Het EO-gesprek met Rik Kruitbosch

Over de auteur
Praktijkcentrum

Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.

Meest gelezen

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Gayle Doornbos
  • Column

Tijdens mijn eerste twee jaar aan Dordt University – de christelijke universiteit in Iowa waaraan ik doceer – begroette een van mijn collega’s van de vakgroep theologie mij met de vraag: ‘Gayle, wat doe jij hier?’ Aanvankelijk vond ik die vraag vreemd, omdat het antwoord voor de hand lag. Ik was aan Dordt University om dezelfde dingen te doen als hij: lesgeven, schrijven, studenten begeleiden en commissievergaderingen bijwonen. Maar toen ik besefte dat deze vraag zijn eigenzinnige manier was om ‘hallo’ tegen mij te zeggen, begon ik die vraag te koesteren. Zijn begroeting werd voor mij een moment om stil te staan bij wat mijn werk werkelijk betekent: niet zomaar de taken van de dag, maar leven met en voor mijn gemeenschap, in een wereld die, ondanks alle pijn, leeft van Gods genade.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief