Een missionaire kerk is een disfunctionele kerk

Pieter Kleingeld | 16 mei 2015
  • Missionair

De film Little Miss Sunshine vertelt het verhaal van een disfunctionele familie van gebroken mensen die onderweg zijn. Herkenbaar voor de kerk… Durven we samen het gebroken lichaam van Christus te zijn?

011028 Missionair Poster2‘We laten niemand achter!’ Richard roept het bijna triomfantelijk. Met zijn familie is hij in een VW-busje op weg naar een schoonheidswedstrijd van zijn dochtertje Olivia, een rit van meer dan duizend kilometer. Bij een benzinestation is hij vergeten haar weer mee te nemen. Ze zijn zojuist teruggereden om haar op te halen.

Richard is motivatiecoach. Hij heeft een hekel aan losers en heeft een programma ontwikkeld om in negen stappen een winnaar te worden. Maar in de zaaltjes waar hij spreekt zitten minder mensen dan de stappen van zijn programma.

Naast Richard zit zijn vrouw Sheryl. Ze is overwerkt en heeft net genoeg tijd om elke dag Kentucky Fried Chicken op tafel te zetten. Ze rookt stiekem en droomt van een liefdevolle familie.

Dan is er zoon Dwayne – Dwayne zwijgt. Hij gaat pas weer praten als hij piloot kan worden. Dwayne leest Nietzsche en haat iedereen.

Ook opa is mee. In grove bewoordingen spoort hij Dwayne aan om zo veel mogelijk meisjes te verslinden. Opa is bovendien heroïneverslaafd.

Zwager Frank zit ook in het busje. De homoseksuele Frank is hoogleraar literatuur en heeft zojuist geprobeerd zelfmoord te plegen, omdat zijn vriendje hem heeft ingeruild voor zijn grootste concurrent, die andere grote Proustkenner van Amerika.

En ten slotte dus Olivia: een enigszins mollig meisje van een jaar of acht, dat ervan droomt schoonheidskoningin te worden.

Tijdens de road trip gebeurt van alles, de versnellingsbak van het busje gaat stuk, de claxon blijft hangen, en het blijft de vraag of ze op tijd zullen zijn voor de wedstrijd. Tot zover in het kort de plot van de film Little Miss Sunshine.

Gebroken

We herkennen onszelf: een disfunctionele familie van gebroken mensen die onderweg zijn… Dit is wat Jezus bedoelde toen Hij het brood nam, het brak en aan zijn leerlingen gaf en zei: ‘Neem, eet, dit is mijn lichaam.’ Het brood was heel, maar Jezus brak het. Jezus’ lichaam was heel, maar werd gebroken. Zo identificeerde Jezus Zich met ons, gebroken mensen. Als wij het lichaam van Christus zijn en als Jezus het brood – dat is zijn lichaam – brak, dan zijn wij dus het gebroken lichaam van Christus onderweg. Dat is de plaats waar de heilige Geest woont: in de harten en levens van gebroken mensen.

Durven we samen het gebroken lichaam van Christus te zijn? Dat maakt een kerk gastvrij – we voelen ons welkom tussen mensen als Sara en Tomas, Petrus en David. God heeft een intense liefde opgevat voor die mensen. Daar durven anderen wel bij te gaan zitten.

Liefdevol

Als je met zulke mensen onderweg gaat, moet je wel nederig worden en zachtmoedig. Geduldig met anderen, hoewel dat misschien lastig voor je is. Jouw gebrokenheid is misschien wel je lichte ontvlambaarheid. Je zult vergevingsgezind worden wanneer je beseft hoeveel vergeving je zelf nodig hebt. Het zal je liefdevol maken, omdat je doordrongen raakt van Gods onuitsprekelijke liefde voor jou en anderen.

Wij zijn een disfunctionele familie van gebroken mensen onderweg… En onderweg bevrijdt God ons in Christus door onze gebrokenheid heen.

Twee soorten kerk zijn
Er zijn twee manieren van kerk zijn. De eerste zegt: kijk eens hoe gaaf wij zijn geworden. Dit is een kerk van winnaars. Een groot gevaar van zo’n kerk is dat ze gedrag dat in de wereld succesvol is, religieus sanctioneert. De tweede manier van kerk zijn zegt: kijk eens hoe gaaf Jezus is. Kijk door onze gebrokenheid heen – het is makkelijker om door gebrokenheid heen te kijken dan door heelheid. Dit is een kerk van verliezers. Niet een kerk die gebrokenheid verheerlijkt, maar een kerk die weet dat Jezus gekomen is voor gebroken mensen en onderweg door hun gebrokenheid heen genade schenkt.

Webtip
Bekijk de film Little Miss Sunshine (let op: bevat expliciete taal) en/of lees de mooie Engelstalige blog van Stanley D. Williams over deze film (google op ‘moral premise little miss sunshine’).

Over de auteur
Pieter Kleingeld

Pieter Kleingeld is predikant van de NGK Oegstgeest.

Meest gelezen

Beweegredenen uitstroom onder NGK-gemeentepredikanten onderzocht

Beweegredenen uitstroom onder NGK-gemeentepredikanten onderzocht

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Werkers in de kerk

In deze rubriek vragen we verschillende inhoudelijk betrokkenen naar de toekomst van betaalde krachten in de NGK, predikanten, kerkelijk werkers. Directe aanleiding hiervoor is het artikel van Bart Folkers over het predikantentekort. De verwachting is dat dit komend decennium zal toenemen. In dit verband onderzocht Folkers berichtgeving rondom het mentaal welbevinden en de soms daarmee gepaard gaande uitstroom van gemeentepredikanten in actieve dienst.

Lees artikel
Kerknieuws oktober 2026

Kerknieuws oktober 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, oktober 2026. Beroepen. G.P. Hommes naar Bunschoten, Dalfsen, Kampen en Nijmegen. Ds. Peter Hommes (45) heeft beroepen ontvangen van de NGK Bunschoten-Oost-Petrakerk, de NGK Dalfsen-Het Kruispunt, de NGK Kampen-Eudokiakerk en NCGK Nijmegen-de Boskapel. Hommes is sinds 2017 verbonden aan NGK Leusden-de Koningshof, een gemeente met ca. 750 leden.

Lees artikel
Synode van start

Synode van start

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven

Na een bidstond in de Lidwinakerk is deze maand de synode van Best geopend. Vanuit de 28 regio’s vormen 56 afgevaardigden de vergadering. Van november tot maart hoopt de synode in vijf sessies alles wat op haar agenda staat te behandelen. Onderweg zal de synode met belangstelling volgen. Twee synodewatchers zijn bereid om naar aanleiding van de vergaderingen maandelijks in deze rubriek hun indrukken en observaties te delen. Hieronder lichten ze toe wat hen drijft om betrokken te zijn bij deze landelijke kerkelijke vergadering.

Lees artikel
Zwijgen en doorgaan: waarom slachtoffers zwijgen

Zwijgen en doorgaan: waarom slachtoffers zwijgen

Marianne Bronsveld
  • Wisselrubriek

Het duurt lang voordat slachtoffers van misbruik of structureel geweld voor het eerst gaan spreken. Waarom zwijgen zij zo lang? Welke angsten leven er bij slachtoffers en wat kun jij doen om iemand te helpen sneller te spreken?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief