Evangeliseren? Ik?

Peter Wierenga | 19 september 2015
  • Missionair

Volgens mij hebben veel christenen dezelfde ervaringen met evangelisatie als anderen met afvallen. Ze willen het erg graag, maar ontdekken telkens weer dat het toch niet lukt. En daar voelen ze zich dan weer rot of schuldig over. Maar dat is niet nodig.

Als evangelisatie-adviseur hoor ik allerlei antwoorden als ik vraag waarom mensen niet evangeliseren: ‘Ik wil wel, maar ik kom er niet toe.’ ‘Ik weet dat het moet en ik voel met schuldig omdat ik het toch niet doe.’ ‘Ik ken niemand die niet gelooft.’ Ook een mooie: ‘Dat moet je me niet vragen, want dan moet ik erover nadenken!’ Niet alleen individuele gelovigen reageren zo, ook van kerken hoor ik: ‘Als we het als kerk intern wat meer op orde hebben, dan…’, of: ‘We gaan komend seizoen aan Bijbelstudie doen over evangelisatie.’

Er zijn mensen die zeggen dat ze vanaf maandag geen sigaret meer zullen aanraken en nog gauw voor het weekend een nieuw pakje kopen. Zo zijn er ook christenen die al jaren ongelovige buren hebben en maar niet met hen in gesprek komen. Die tweeslachtigheid tussen wel willen en niet doen bij afvallen, stoppen met roken of evangeliseren herken je wellicht bij jezelf of bij mensen in je omgeving. We vertonen uitstelgedrag, bedenken redenen om niet te evangeliseren, en lijden vervolgens onder schuldgevoel.

Goed nieuws

Herken je iets van het bovenstaande in je eigen leven en denken? Uitstelgedrag, excuses, schuldgevoel? Dan heb ik goed nieuws: je kunt er wat aan doen. Hieronder geef ik vijf tips om je hiermee verder te helpen.

1. Weg met het schuldgevoel
Leef als kind van God. Dus vanuit de overtuiging dat Christus voor je schuld én je schuldgevoel is gestorven. Voel je je toch schuldig? Dan is dichter bij God gaan leven de enige oplossing.

2. Begin met bidden
Elke vorm van evangelisatie begint met bidden. Allereerst omdat je jezelf via het gebed afstemt op wat God graag wil. Je laat je door Hem begeesteren. Vervolgens: door te bidden voor niet-gelovige kennissen en/of familieleden stem je jezelf ook af op die mensen. Je denkt meer aan hen en dan komt contact gemakkelijker tot stand. In de derde plaats geef je door te bidden invulling aan je priester zijn: je brengt God bij mensen en mensen bij God.

3. Bedenk wie jou aan het hart gaan
Maak evangelisatie niet groot, maar houd het klein en dichtbij. Bedenk maximaal drie mensen waarvan je graag zou willen dat ze God leren kennen. Mensen uit je eigen netwerk van familieleden, vrienden en buren. Bid voor hen.

4. Evangeliseer niet, maar leef mee
Probeer met die drie mensen die je in gedachten hebt het contact wat te verdiepen. Ga eens samen naar de film of een kop koffie drinken. Doe dingen samen zonder te evangeliseren. Evangelisatie begint met het opbouwen van een relatie. Echte gesprekken kun je pas voeren als er wederzijds vertrouwen is.

5. Doe wat je altijd al doet
Doe dingen die bij je passen en die in je agenda toch al gewoon zijn. Juist bij een gedragsverandering en bij het leren van nieuwe dingen gaan we zaken uitstellen en excuses verzinnen. Doe dus gewoon wat al bij je past. De Geest zoekt niet een volmaakt mens, Hij wil jóu gebruiken en jóuw agenda.

Als gemeente nadenken over evangelisatie?
Tijdens de avond ‘Evangeliseren – dicht bij jezelf’ ontdek je als gemeente(leden) hoe je op een natuurlijke manier kunt evangeliseren. Dat doen we via een date met jezelf. Je gaat ontdekken wat je van God hebt gekregen. Hij gaf je kwaliteiten, mensen om je heen én jouw persoonlijke stijl van getuigen. Dat alles zorgt ervoor dat evangeliseren eigenlijk vanzelf gaat. Afvallen kan. Evangeliseren ook.
Meer info? Zie www.missionairsteunpunt.nl.

Over de auteur
Peter Wierenga

Peter Wierenga is adviseur evangelisatie, zending en kerkplanting van de NGK.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief