Identiteit

Dick Westerkamp | 14 november 2015
  • Column

Een paar maanden geleden was Monique Samuel te gast in het tv-programma Jinek. Ze kondigde aan dat ze voortaan als man (althans met een mannelijke naam en als mannelijke verschijning) door het leven wilde gaan. Voor dit moment tenminste, want uit haar verhaal werd duidelijk dat deze keuze niet per se permanent was. ‘Het kan zijn dat ik hier over twee jaar met een baard zit of met lang haar.’ Ze verwerpt het label man of vrouw, ze wil gewoon op elk moment de vrijheid hebben om te kiezen wie ze is. En dat kan dus blijkbaar steeds wat anders zijn.

Nu gaat het me niet om (inmiddels) Mounir Samuel als persoon. Ik wil direct aannemen dat ze diep ongelukkig is geweest met hoe ze zichzelf beleefde en hoe de mensen haar zagen. Het kan voorkomen dat mensen lijden aan een genderidentiteitsstoornis, mogelijk met een biologische basis, waardoor iemand eruitziet als een man, maar toch de chromosomen van een vrouw heeft, of andersom. Hier lijkt echter iets heel anders aan de hand te zijn. Samuel wil de vrijheid hebben om los van enige inperking zelf haar gender (= geslacht) te kiezen.

Ze verwerpt het label man of vrouw, ze wil zelf kiezen wie ze is

In Amerika speelde een ophefmakende zaak van een blanke vrouw die claimde dat ze zich zwart voelde en de wereld had overtuigd dat ze ook zwart was. Dat was nodig om leiding te kunnen geven aan een belangenbehartigingsorganisatie van zwarten. Totdat haar ouders naar buiten brachten dat ze inderdaad blank was, waarna ze haar baan moest opgeven.

Leidt het zelf kiezen van je identiteit op allerlei gebieden inderdaad tot meer vrijheid? Of is dat een vorm van nieuwe slavernij, waarin steeds meer mensen in onze cultuur terechtkomen: je leven construeren zonder erkenning van vaste kaders die je niet zelf gemaakt hebt? De wijsheid die de Bijbel ons aanreikt, gaat nooit tegen de schepping in, maar leert ons juist om die beter te verstaan en onszelf te zien in Gods licht. Ik ben niet mijn eigen schepper, ik ben ook niet mijn eigen verlosser. Onze ware identiteit ligt in Christus en nergens anders.

Over de auteur
Dick Westerkamp

Dick Westerkamp is emeritus predikant van de Lichtboog (NGK) in Houten.

Meest gelezen

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Redactie
  • Redactioneel

De verzoening, de vitaliteit van het belijden, het predikantentekort, de verhouding tussen doop en avondmaal, de eerste hoofdstukken van Genesis en de leer over de zonde, de ambtsleer, het voortgaande gesprek over homoseksuele relaties – het zijn allemaal vraagstukken die meer of minder nadrukkelijk aan de orde zijn in de NGK. Staan die verschillende vraagstukken los van elkaar of hangen ze samen? Aan deze ketting van kwesties met een bepaalde gevoeligheid rijgt dit nummer een volgende kraal: de plek en rol van de hbo-theoloog.

Lees artikel
Kerknieuws juli 2026

Kerknieuws juli 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, juli 2026. Het beroep dat NGK Emmen op ds. Rik Meijer uitbracht, heeft hij aangenomen. De gemeente van Emmen zal zijn derde gemeente worden. Hij begon zijn werk in 2012 in Alblasserdam, per 1-1-2020 GKv Alblasserdam-Nieuw Lekkerland; later in dat jaar werd hij predikant in GKv Hardenberg-Baalderveld-Zuid, sinds 2021 NGK Hardenberg-Baalderveld.

Lees artikel
Predikantsprofiel Kees Smit

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel
Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Jan Mudde
  • Ethiek

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’, het kan zomaar gezegd worden als iemand de wenkbrauwen epileert of zichzelf door waxen onthaart. Maar sommige mensen gaan heel ver om aan een schoonheidsideaal te beantwoorden – veel te ver. Zoek maar eens op lotusvoeten, Victoriaanse korsetten, tattoos, lip- en bilfillers en looksmaxxing. Toch hebben mensen die willen lijden om wat heet mooi te zijn iets voorbeeldigs, zeker voor Nederlandse christenen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief