Redactioneel: Dagboek

Ad de Boer | 11 december 2015
  • Column

Mijn broer Erik is behalve kerkhistoricus ook familiehistoricus. Sinds het overlijden van onze ouders beheert hij het familiearchief en van tijd tot tijd duiken daaruit onbekende stukken op.

Zo bracht hij op de laatste familiereünie een zwarte ringband mee, waarin mijn ouders na mijn geboorte een dagboek hebben bijgehouden. Niet langer dan een jaar overigens, want na 23 november 1947 kent de ringband slechts lege blaadjes. Daarna was er kennelijk weinig bijzonders meer te melden… Maar in mijn eerste levensjaar spatten hun liefde en blijdschap van het papier. Dat ontroert me, ook omdat ze later dat soort gevoelens niet gemakkelijk tegenover hun kinderen uitten.

Ik weet nu trouwens ook dat ik die eerste tijd tamelijk spartaans ben behandeld. Ik blijk elke nacht gehuild te hebben, maar drinken? Echt niet. ‘Hij moet leren om door te slapen. Na drie maanden geeft hij het op’, schrijft mijn moeder. Afijn, het heeft me mede gevormd tot wie ik nu ben.

Ze hebben hun beloften gehouden: mijn ouders en God

Ik lees ook: ‘Zondag 24 november 1946 wordt onze jongen gedoopt. God verzegelt zijn belofte aan ons kindje, dat Hij altijd voor Addie zal zorgen. Vader en moeder beloven aan God dat zij Addie zullen opvoeden tot Gods eer.’ Ze hebben die beloften gehouden: mijn ouders en God. Mijn ouders naar beste vermogen, God voor 100 procent.

Ik heb het teruggezocht in het doopformulier dat 69 jaar geleden is gelezen. Daarin stond wat God beloofde: Ik zal je schoonwassen, bevrijden, vergeven, regeren, begraven en laten opstaan, in je wonen en jawel, je tot mijn kind en erfgenaam aannemen. Adoptie, lang voor ik het woord kende. God heeft woord gehouden. Hij heeft dat allemaal gedaan, ondanks wie ik ben en wat ik doe en deed.

Dat oude, veel te lange, maar inhoudelijk onovertroffen doopformulier, wauw, ik hoor er zomaar Sela’s dooplied in: ‘Met de Heer begraven en weer opgestaan, om voor Hem te leven, Jezus’ weg te gaan. Uit het water van de doop putten wij geloof en hoop, dat Gods trouw en liefde blijvend is.’ Spartaans? No way. Royaal, overvloedig, uitbundig!

Over de auteur
Ad de Boer

Ad de Boer is actief in het NGK-kerkverband en was hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Koert van Bekkum
  • Verdieping

Verwijst het begin van Genesis naar dingen die zijn gebeurd? Of spreken de hoofdstukken vooral over ons menselijk bestaan als zodanig, en over hoe God redt? Het laatste natuurlijk, aldus ds. Ulbe van der Meer afgelopen mei in dit blad. Laten we het profetisch-symbolische karakter van het paradijsverhaal omarmen. Dan zijn we af van ingewikkelde discussies over historiciteit, leren mensen hoe mooi en krachtig de Bijbel spreekt, en werpen we geen onnodige drempels op voor jongeren en buitenstaanders. 

Lees artikel
Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Redactie
  • Redactioneel

Er is alle reden om binnen de Nederlandse Gereformeerde Kerken van gedachten te wisselen over hoe je het begin van Genesis leest en welke plek de zondeval daarin inneemt. Reina Wiskerke besprak in haar column het opinieartikel van dominee Ulbe van der Meer over Genesis 3 (ND 6 juni, link). Ze vroeg zich daarin af waarom Onderweg, maandblad voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK), zijn opvatting ‘dropt’ bij de lezers, zonder reflectie op de noodzakelijkheid, reikwijdte en consequentie van zijn opvatting.

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief