Redactioneel: Veldtocht

De afgelopen dagen stonden in het teken van kerst. Een mooie tijd. Gezellig en ontspannen. Maar niet voor dominees. Die moeten extra aan de bak. De meeste mensen kennen het begrip nog wel dat daar vroeger voor gebruikt werd: de tiendaagse veldtocht. In een dag of tien moest er een hele vracht preken gemaakt en gehouden worden. Op de zondag voor kerst twee stuks, op Eerste Kerstdag twee, op Tweede Kerstdag één, de zondag erna weer twee, op oudejaarsavond één en tot slot op nieuwjaarsdag nog één.

Ik vond het altijd wel stoer klinken: tiendaagse veldtocht. Maar zulke veldtochten bestaan vandaag de dag nauwelijks meer. Er zijn andersoortige vieringen gekomen in plaats van de bekende kerkdienst. Een kerstdienst is niet altijd meer een kerkdienst in de traditionele zin van het woord en de diensten rond oud en nieuw zijn vaak ineengeschoven tot één jaarwisselingsdienst.

Het lijken mij verbeteringen. Want zo veel gelijksoortige diensten in eenzelfde setting, dat kun je de dominee niet aandoen. En dat niet alleen: ook de gemeente kun je dat niet aandoen.

Zo veel gelijksoortige diensten, dat kun je de dominee niet aandoen

Het blijft niettemin mooi om als gemeente kerst te vieren en de jaarwisseling te beleven. Daarbij kun je best variëren in de vormen die je kiest. Bij allerlei samenkomsten kunnen gemeenteleden een actieve rol spelen. Jong en oud. Dan is het ook niet erg om in tien dagen tijd vaak in de kerk te komen. Het is juist mooi om bij zoveel feest onze God te loven, over Hem na te denken vanuit de Bijbel en psalmen en liederen te zingen die Hem groot maken.

Mooi is ook dat we door deze samenkomsten elkaar kunnen ontmoeten. De diensten geven ons de kans om sámen als gemeente het kerstfeest te vieren en de drempel van het nieuwe jaar over te gaan. Dat werkt samenbindend, is mijn ervaring. In dankbaarheid aan onze Here hebben we sámen het kerstfeest gevierd en gaan we sámen een nieuw jaar in.

Een mooi en gezegend nieuwjaar gewenst!