In beeld: Henk Algra

‘In beeld’ laat je aan de hand van acht vragen kennismaken met GKv’ers en NGK’ers. In deze aflevering: Henk Algra.

Henk Algra | 65 jaar | woonplaats: Alkmaar | kerkelijke gemeente: de Open Hof (NGK/CGK) in Alkmaar, die intensief samenwerkt met de Kapelkerk (GKv) | getrouwd met Tineke; dochter Nynke, zoon Anne, kleindochter Thiska | werk: orthopedagoog in de gehandicaptenzorg.

1. Op wat voor manier heeft jouw geloof je leven veranderd? Zonder de ‘nestgeur’ van het christelijke geloof kan ik me mijn leven niet voorstellen. Aan de inhoud van de Bijbelse boodschap heb ik nooit getwijfeld. Wel was ik soms verder bij God vandaan. In de loop der jaren ben ik steeds meer gaan ervaren hoe het geloof helpt bij het omgaan met mijzelf, met anderen en met gebrokenheid.

2. Welke Bijbeltekst is jou het meest dierbaar en waarom? Het ‘zelfs indien niet’ (Daniël 3:18). Een goede vriend was ernstig psychisch ziek. Ondanks alle gebeden genas hij niet. Daar worstelde ik mee. Precies in die periode hoorde ik een preek over deze tekst. Dat hielp mij enorm. Ook als het anders gaat: God is erbij.

3. Wat doe je om gelukkig te zijn? Daar kan ik niets voor doen: dan moet je gelukkig zijn. We hoeven niet te knokken, we mogen ontvangen. Het boek Duizendmaal dank (van Ann Voskamp) was voor mij heel inspirerend.

4. Wat is je mooiste ervaring in de kerk? Het is vaak de muziek die me raakt, een lied uit de Evangelische Liedbundel of de diepgang van de psalmen. Het kan ook een preek zijn die een nieuw licht op een tekst werpt. Of een ontmoeting met een gemeentelid, een gesprek op de kring. De eerste keer dat we als drie kerken (CGK/NGK/GKv) samen het heilig avondmaal vierden, was zéker een indrukwekkend moment.

“Ik zou weleens met de ogen van Paulus willen kijken. Wat bedoelde hij nu precies?”

5. Wat is volgens jou het belangrijkste in de opvoeding van kinderen? Het klinkt misschien pessimistisch: het besef dat we in een gebroken wereld leven. Kinderen zijn niet maakbaar en opvoeders nemen van vroeger hun eigen kwetsbaarheden mee. Maar juist dat besef geeft ook ruimte: we hoeven niet perfect op te voeden. De rode draad binnen de opvoeding is verbondenheid (hechting), met oog voor ieders eigen (door God gegeven) temperament.

6. Waar voel jij je soms schuldig over? Schuld, schaamte en verdriet lopen altijd door elkaar. Schuld is iets anders dan schuldgevoel. Ik kan me schuldig voelen als ik ergens nee op zeg en een ander extra werk bezorg, maar ben ik dan ook schuldig? Dat blijft soms lastig.

7. Met welk deel uit de Bijbel heb je moeite? Met teksten die lijken te schuren met hoe we tegenwoordig vaak kijken, zoals over de plaats van de vrouw in de kerk of over homoseksualiteit. Dan zou ik weleens met de ogen van Paulus willen kijken. Wat bedoelde hij nu precies?

8. Welke uitspraak van Jezus is jou het meest dierbaar? De aandacht van Jezus voor wat we nodig hebben. Als het dochtertje van Jaïrus opstaat uit de dood zegt Hij: ‘Geef haar iets te eten.’ Ontroerend, die aandacht van Jezus voor de heel gewone dingen!