Meedenken met God over Sodom en Gomorra

De HEER dacht: Waarom zou Ik voor Abraham geheimhouden wat Ik van plan ben?
(Genesis 18:17)

Een openhartig gesprek onder vier ogen, zo kun je het gesprek van de HEER met Abraham over Sodom en Gomorra wel typeren. Wie dat gesprek volgt (Genesis 18:16-33), hoort twee intieme vrienden met elkaar praten. Natuurlijk, God is God en Abraham weet heel goed dat hij geschapen is door Hem: een mens van stof. Maar duidelijk wordt welke (ver)houding de HEER op prijs stelt. Hij is niet uit op mensen die slaafs doen wat Hij wil. Nee, Hij wil met hen in gesprek, óók over zijn plannen: ‘Waarom zou Ik voor Abraham geheimhouden wat Ik van plan ben?’

Kritische vragen

Heel bijzonder zoals de HEER hier te werk gaat. Hij is uiteraard niet verplicht om inzage te geven in zijn plannen, maar Hij doet het wel en graag! God is kennelijk uit op mensen die mee willen denken en niet schromen om Hem kritische vragen te stellen.

(beeld Igor Zhuravlov/iStockphoto)

Abraham is overigens niet de eerste de beste. Hij is door God uitgekozen om met zijn kinderen en verdere nakomelingen de weg te volgen die God wijst. Hoe? Door in deze wereld rechtvaardig en goed te handelen. Concreet betekent het dat God Abraham uitnodigt om mee te denken over een urgent vraagstuk: Sodom en Gomorra.

Deze steden waren vol gruwelijke goddeloosheid. De economie stond er geweldig goed voor, er was meer dan genoeg en iedereen zou onbezorgd moeten kunnen genieten. Maar de rijke elite verrijkte zich ten koste van de armen en trok zich niets van hun lot aan. Volstrekt arrogant liepen ze aan hen voorbij, zoals de rijke man de arme Lazarus links liet liggen. De toestand was ten hemel schreiend. Daarom had de HEER het gehoord (zie ook Ezechiël 16:49-50). Nu gaat Hij zelf op onderzoek uit. En als het waar is, zal Hij de hele stad verwoesten. Dat is Gods plan. ‘Abraham, wil je met Mij meedenken?’

Rechtvaardig

Abraham laat die uitnodiging niet lopen. Hij zegt niet: ‘Als U er zo over denkt, wat zal ik dan nog? Wie ben ik dat ik met U in discussie zou gaan? Wat God doet, dat is welgedaan…’ Nee, hij denkt aan God, die zegt rechtvaardig te zijn. En hij denkt aan die stad en waarschijnlijk ook aan zijn nageslacht. Als God zo te werk gaat, zal er dan ooit ergens een mogelijkheid zijn om in leven te blijven? Hebben zijn kinderen dan toekomst? Als God rechtvaardig is, kan Hij toch niet zo rigoureus te werk gaan? En dan komt Abraham met het voorstel om de hele stad vergeving te schenken omwille van een aantal onschuldige en rechtvaardige inwoners. Hij begint bij vijftig en eindigt met tien. Het lijkt wel afdingen.

Hoopvol

God neemt de suggestie van Abraham niet alleen serieus, Hij neemt die zelfs over! Omwille van een klein aantal rechtvaardigen is Hij bereid de stad te sparen en te vergeven. Wat hoopvol voor mensen in onze samenleving, waar de naam van God steeds meer verdwijnt uit het publieke en persoonlijke leven. Het heeft nog altijd volop zin om rechtvaardig en goed te handelen!

Om over na te denken

1. Abrahams mening deed ertoe, Hij bracht God op andere gedachten. Zou dat vandaag ook nog kunnen? En later (zie 1 Korintiërs 6:2)? Spreek jij je weleens uit tegen God over God?
2. Abraham was geroepen om zijn kinderen te leren goed en rechtvaardig te handelen. Hoe kun je dat vandaag doen?
3. Abraham telde tot tien. God uiteindelijk tot één: Jezus, zijn eigen geschenk. Omwille van Hem is er toekomst voor de hele wereld, want zijn offer is meer dan genoeg voor de zonde van de hele wereld. Begrijp jij dat?