Column: Minimalisme

Sinds een tijdje krijg ik mailtjes over minimalisme, die me aansporen bij de les te blijven. Voor wie niet weet wat dat is: het is niet iets met moderne kunst, of een bepaalde stijl zwemkleding. Het minimalisme is een beweging die zich verzet tegen de hoofdstroom van onze cultuur, waarin het juist draait om meer en spullen steeds sneller worden afgedankt. Daarom: own less, live more. Het is niet alleen een keuze om minder aan te schaffen. Het gaat erom dat je bewust afstand doet van dingen. Kleiner gaan wonen bijvoorbeeld, om jezelf te dwingen tot het hebben van minder spullen.

Ik moet zeggen dat die beweging mij sympathiek is. Vanaf onze studententijd leven we al met het idee dat je als christen niet zomaar mee kunt doen met wat de wereld om je heen normaal vindt. Voor ons houdt dat in dat we in Nederland nooit een auto hebben gehad, en de meeste kleding tweedehands is. De wereld kan onze westerse manier van consumeren niet dragen. We gebruiken met zijn allen gewoon te veel energie, grondstoffen en landbouwgrond om onze levensstijl (‘elke dag een stukje vlees op tafel’) in stand te houden.

Ook als je zuinig leeft, hoopt zich in de loop der jaren
een groot aantal spullen op

Tegelijk moet ik erkennen dat het in de praktijk niet meevalt om te minderen. Ook als je zuinig leeft, hoopt zich in de loop der jaren een groot aantal spullen op. Ik ben nogal van het bewaarderige type. Je weet nooit hoe iets nog eens van pas komt. U kent dat wel. Speciaal boeken doe ik niet zo snel weg. Je zult altijd zien dat je het boek dat je vorige week naar de kringloop bracht, de volgende week net nodig hebt. Ik heb me nu toch voorgenomen om iedere keer als ik met de trein reis vijf boeken neer te leggen bij de boekspot op het station. Het probleem is alleen: ook andere mensen leveren daar hun boeken af. Soms heel goede, en ze zijn gratis mee te nemen. Tja…