Wat houdt jou tegen?

In mijn werk als evangelisatietrainer en -adviseur hoor ik veel mensen vertellen waarom ze evangelisatie moeilijk vinden of er niet aan toekomen. Ik noem dit tegenwoordig evangelisatie-uitvluchten: woorden en gedachten die maskeren dat je iets eigenlijk niet wilt, niet urgent of belangrijk vindt.

Dit artikel schrijf ik in vrij stellige bewoordingen. Het is aan jou om te beoordelen of dat terecht is. En of het op jou slaat, of niet. Hieronder staat een lijstje met bekende evangelisatie-uitvluchten. Vink aan welke jij weleens hebt gebruikt.

Deze week had ik er geen tijd voor
Ik ga er een Bijbelstudie over doen
Onze kerk heeft daar geen beleid voor
Ik kan mensen toch niet overtuigen
Iedereen is al lid van een kerk bij ons in de buurt
Ik ben geen type om te evangeliseren
Eerst moeten we aan de slag met de jongeren in onze gemeente
Ik heb geen zin daarover nu na te denken
Ik ken niemand met wie ik het over geloof kan hebben
Onze evangelisatiecommissie doet dat al
Ik vind het eng en durf het niet
Ik ben geen prater, laat mij maar koffie schenken
Eigenlijk weet ik niet waarom ik er niet over nadenk

Wie was en eerlijk en scoorde nul? Hoeveel scoorde jij? Twee? Zes? Hoger?

Opgeslokt

Uitvluchten zijn de oppervlakkige uitingen. Daaronder zitten de diepere gevoelens, die we niet graag benoemen en liever niet onder ogen willen zien. Gedachten en gevoelens die we wegdrukken: we schieten tekort, we hebben geen zin, we… Vul maar in. Ze maskeren onze angst, onze onverschilligheid, ons gebrek aan durf, onze ongehoorzaamheid aan een opdracht van God. Of ze laten gewoon zien dat we te veel met onze eigen dingen bezig zijn en daardoor worden opgeslokt.

De meeste christenen hebben God meer dan voldoende lief. Maar het is niet zelden een wat egocentrische liefde: het gaat om mijn relatie met God, mijn behoefte aan liefde en zorg. Dat is een zelfzuchtige en gebrekkige vorm van geloof. Het is kleingeloof. Dat willen we liever niet van onszelf erkennen. We zoeken uitvluchten en excuses. We maskeren dat we niet doen wat God graag wil.

Wat zijn de dieper liggende redenen waarom het voor jou zo moeilijk is om te getuigen van je geloof, uit je comfortzone te komen, gerechtigheid te zoeken? Wat houdt je werkelijk tegen?

Schuldig

Weten dat je iets moet doen en het dan toch niet doen, levert schuldgevoelens op. Ik denk dat veel christenen daar last van hebben: ze ’moeten’ evangeliseren en doen het niet. Ze voelen zich schuldig, maar ze veranderen niet en daardoor voelen ze zich extra schuldig. Gelukkig is er een oplossing voor deze cyclus.

• Ga niet aan de slag omdat je je schuldig voelt.
• Probeer je te richten op Gods verlangen om mensen te redden. Blijf in God, dan blijft Hij in jou. Lees Johannes 15: richt je niet op je vruchten, maar richt je op je bron.
• Focus niet op jezelf, maar op andere mensen. Zoek naar mensen die je lief zijn en God niet kennen. Probeer je voor te stellen hoeveel God van hen houdt. Probeer ook zelf zo van hen te houden. ‘De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze’ (1 Korintiërs 13:4, 7).

Laat de liefde voor God de bron zijn voor jouw liefde voor je medemens. Wil je contact met de ander, leef dan met God en laat vervolgens veel van jezelf zien. Dan kun je met een gerust hart het onzevader bidden.