Nadenken over het begin van de dienst

Praktijkcentrum | 8 juli 2017
  • Praktijklokaal

Wat delen de NGK/CGK van Hengelo en de CGKv van Nijmegen? In ieder geval dat ze allebei de zogenoemde mededelingen voor de dienst opgeschoond hebben. Daarvoor zijn tegenwoordig andere middelen meer geschikt: de beamer en (in Nijmegen) de wekelijkse digitale nieuwsbrief.

Tussen alles door speelt de organist of pianist, maar die wordt soms amper gehoord.

Tussen alles door speelt de organist of pianist, maar die wordt soms amper gehoord.

Het nut van de soms uitgebreide lijst mededelingen aan het begin van de dienst wordt betwijfeld: er komt (te) veel informatie in (te) weinig tijd op mensen af en het komt niet altijd tot zijn recht in de drukte voor de kerkdienst. In Nijmegen vindt men het soms zakelijke karakter van de mededelingen ook niet op het niveau van de kerkdienst staan.

Voor beide gemeenten is dat een belangrijk punt: waar gaat het om in de eredienst? Hengelo ziet in ieder geval twee aspecten die voor de kerkgangers belangrijk zijn: ‘De kerkdienst als ontmoeting tussen God en de mensen, en de kerkdienst als eredienst waar we ons in stilte op voorbereiden’, aldus de liturgiecommissie. Dat leidt tot verschillende gedragingen: maak je een praatje met je buurman of -vrouw of bereid je je in stilte voor op wat komen gaat? En tussen alles door speelt de organist of pianist, maar die wordt soms amper gehoord.

Voortaan is er voor beide aspecten meer ruimte in Hengelo: een paar minuten voor het begin van de dienst houdt de muziek op en verschijnt er een tekst op de beamer met de vraag om stil te zijn. In de kerkenraadskamer wordt dan ook gebeden. Na binnenkomst van de kerkenraad volgen het lied van de maand en de handdruk. Eventuele mededelingen met betrekking tot de voorbede worden gedaan voor het gebed zelf en via een liturgiebrief kunnen ook de luisteraars kennisnemen van de mededelingen.

Over de auteur
Praktijkcentrum

Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.

Meest gelezen

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Gayle Doornbos
  • Column

Tijdens mijn eerste twee jaar aan Dordt University – de christelijke universiteit in Iowa waaraan ik doceer – begroette een van mijn collega’s van de vakgroep theologie mij met de vraag: ‘Gayle, wat doe jij hier?’ Aanvankelijk vond ik die vraag vreemd, omdat het antwoord voor de hand lag. Ik was aan Dordt University om dezelfde dingen te doen als hij: lesgeven, schrijven, studenten begeleiden en commissievergaderingen bijwonen. Maar toen ik besefte dat deze vraag zijn eigenzinnige manier was om ‘hallo’ tegen mij te zeggen, begon ik die vraag te koesteren. Zijn begroeting werd voor mij een moment om stil te staan bij wat mijn werk werkelijk betekent: niet zomaar de taken van de dag, maar leven met en voor mijn gemeenschap, in een wereld die, ondanks alle pijn, leeft van Gods genade.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief