Rust volgens Rick Timmermans

Heleen Sytsma-van Loo | 8 juli 2017
  • Interview
  • Thema-artikelen

Rick Timmermans is journalist en auteur, schreef onder andere Hunkeren naar rust. Pelgrimeren door de Regel van Benedictus.

Wat versta jij onder rust?
‘Rust is voor mij iets anders dan niet druk zijn. Het is een gemoedstoestand. Een ervaring van eenheid. Eén met jezelf, met de mensen om je heen die je dierbaar zijn, met de rest van de wereld. Een eenheid die ontspringt in de bron der bronnen: God.’

Schoonheidsbehandeling ManManWat geeft jou rust of waar vind jij rust?
‘Christus geeft die rust. Soms kan ik mij verward of ontheemd voelen in mijzelf, dat is voor mij onrust. De dingen in mijn leven kloppen niet meer. De metronoom is ontspoord. Dan weet ik dat ik weer tijd moet doorbrengen met Jezus. Simpelweg door een evangelieverhaal te lezen en mij in te beelden dat ik daarin een rol speel, letterlijk aan de voeten van Jezus.’

Wat zijn valkuilen voor jou waardoor de onrust kan toeslaan, en hoe vermijd je die?
‘Te veel eigenliefde en zelfzucht. Wanneer de dingen vooral om mijn kleine ik draaien. Als er geen ruimte meer is voor de A/ander, slaat de onrust onvermijdelijk toe.’

Hoe houd je het vol als je het enorm druk hebt?
‘Die ervaring ken ik niet zo. Ik heb het nooit enorm druk. Ik ken mijn grenzen en daar ga ik zelden overheen. Soms is een dag wel heel vol, maar dan volgen altijd enkele rustigere dagen. Zo niet, dan word ik een heel vervelend mens – en ik ben geroepen altijd vriendelijk te zijn.’

Hoe ga je deze zomer doorbrengen?
‘Eerst op vakantie met vrouw en dochter. Enkele weken daarna krijgen wij als alles goed gaat onze tweede dochter. En dan is het wel even gedaan met de uiterlijke rust…’

Over de auteur
Heleen Sytsma-van Loo

Heleen Sytsma-van Loo is neerlandicus en redacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Gayle Doornbos
  • Column

Tijdens mijn eerste twee jaar aan Dordt University – de christelijke universiteit in Iowa waaraan ik doceer – begroette een van mijn collega’s van de vakgroep theologie mij met de vraag: ‘Gayle, wat doe jij hier?’ Aanvankelijk vond ik die vraag vreemd, omdat het antwoord voor de hand lag. Ik was aan Dordt University om dezelfde dingen te doen als hij: lesgeven, schrijven, studenten begeleiden en commissievergaderingen bijwonen. Maar toen ik besefte dat deze vraag zijn eigenzinnige manier was om ‘hallo’ tegen mij te zeggen, begon ik die vraag te koesteren. Zijn begroeting werd voor mij een moment om stil te staan bij wat mijn werk werkelijk betekent: niet zomaar de taken van de dag, maar leven met en voor mijn gemeenschap, in een wereld die, ondanks alle pijn, leeft van Gods genade.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief