Onder de indruk van een gastvrije God

0

Theodoor Meedendorp (42) woont met zijn vrouw Gerjanne en zijn dochters Jonna en Dide in Amsterdam-Noord. Als buurtwerkcoördinator en voorganger van de multiculturele kerk Hoop voor Noord is hij dag in, dag uit bezig met gastvrij zijn. ‘Betekenisvol contact kan mensen zo veel brengen.’

Ten noorden van het IJ in Amsterdam, waar de veerpont aanlegt aan de halte Buiksloterweg, begint Amsterdam-Noord. Het stadsdeel met ruim 90.000 inwoners wordt een stad op zich. ‘Van oorsprong bestaat het uit kleine dorpen en veel wijken functioneren nog steeds op die manier’, vertelt Theodoor. ‘Sommige bewoners komen hun “dorp” amper uit, hooguit een keer om boodschappen te doen. Het is hun enige bekende omgeving.’

In weerwil van dat dorpse karakter overheerst ook in Amsterdam-Noord een individualistische sfeer. ‘Er is veel eenzaamheid onder de oude bewoners. Velen hebben geen netwerk van familie of vrienden en amper contact met buren.’

Daarom wil Theodoor, samen met zijn gezin, een gastvrije buur zijn voor zijn buurtgenoten. ‘Dat varieert van een ritje naar het ziekenhuis tot helpen met boodschappen doen. Maar waar mensen het meest behoefte aan hebben, is een luisterend oor. Ze willen graag hun verhaal kwijt: over hun verleden, over relaties, over gezondheid en soms ook over God.’

Agenda

Bij zijn kerk Hoop voor Noord begeleidt Theodoor de buurtprojecten. In één wijk is een buurthuis opgezet dat gerund wordt door vrijwilligers, in een andere wijk stelt een echtpaar iedere zaterdagmiddag het huis open voor een koffiemoment. Zelf participeert Theodoor met zijn gezin in een buurtmaaltijd, waardoor veel contacten in zijn wijk zijn ontstaan. ‘We willen vanuit onze buurtprojecten eerst mensen leren kennen en zijn waar de mensen zijn, voordat we ze uitnodigen om eens een kijkje bij Hoop voor Noord te komen nemen, als we dat überhaupt al doen.’

‘Waarmee is je leven zo vol geraakt?’

Maar gastvrijheid gaat niet alleen over het openstellen van je huis of kerk. ‘Het is veel meer dan dat. Het gaat erom dat jij je tijd, energie en aandacht wilt reserveren voor andere mensen. Dat betekent dat je daar andere zaken voor zult moeten opgeven.’

Dat veel mensen dat lastig vinden vanwege hun volle agenda, herkent hij uit zijn omgeving. ‘Het is interessant om je af te vragen waarmee je leven zo vol is geraakt. En heb je daar bewust voor gekozen of is je dat zogezegd overkomen?’

Hoop voor Noord runt tal van buurtprojecten, zoals een buurtmaaltijd. 'We willen zijn waar de mensen zijn.' (beeld Theodoor Meedendorp)

Hoop voor Noord runt tal van buurtprojecten, zoals een buurtmaaltijd. ‘We willen zijn waar de mensen zijn.’ (beeld Theodoor Meedendorp)

Veel mensen voelen zich schuldig als er een oproep vanaf de preekstoel komt voor vrijwilligers of voor meer betrokkenheid. Dat zou ik ook moeten doen, denken ze dan. ‘Om dan vanuit dat schuldgevoel vrijwilligerswerk te gaan doen, heeft geen zin. Het is beter om de balans in je leven op te maken: wie wil ik zijn en waaraan wil ik mijn tijd besteden? Je kunt het nu eenmaal maar één keer uitgeven.’

Overigens is het niet alleen maar ‘uitgeven’, vertelt Theodoor. ‘Gastvrijheid levert juist veel op. Eenzame mensen krijgen weer contact, waardoor hun leven aangenamer wordt en ze zelf ook weer kunnen uitdelen. En hoe mooi is het als jij door anderen nieuwe inzichten krijgt over het geloof en het leven?’

Een oudere vrouw uit Theodoors buurt komt graag bij het gezin langs. ‘Je ziet haar veranderen in een zachte, lieve vrouw als ze met mijn dochtertje aan het spelen is. “Dit fleurt mijn hele dag op”, zegt ze dan.’

Scootmobiel

Stelt Theodoor zijn huis aldoor open voor mensen? ‘Nee, op zaterdag hebben wij tijd voor het gezin. Maar soms komt het voor dat er iemand aanbelt die onze aandacht nodig heeft. “Het duurt maar vijf minuten, hoor”, zegt diegene dan, en hij of zij staat al binnen. Dat is niet erg, dan drinken we samen een kopje koffie en praten we wat.’

Vaak kan dat wel, maar het gezin is er ook tegenaan gelopen dat er duidelijke grenzen moeten worden gesteld. ‘Het is heel belangrijk om tijd voor jezelf te nemen en op te laden. Anders kun je geen energie meer aan anderen besteden.’ Dat betekent dat het gezin ook weleens moet zeggen dat het niet uitkomt. ‘Dat is moeilijk, maar het laat je ook je motivatie ontdekken: kan ik zonder schuldgevoel nee zeggen? En vaak lost het probleem zich vanzelf op. Als wij er niet zijn, zoeken ze iemand anders op of ze nodigen zelf iemand uit.’

‘Op een dag is ze zelf op haar scootmobiel gestapt
om bij de zieke dame aan te bellen’

De oudere vrouw uit Theodoors buurt deed na een tijdje iets waar hij door werd verrast. ‘Een andere dame uit onze wijk is gekluisterd aan huis vanwege een ernstige ziekte, waar ze veel pijn van heeft. We bezoeken haar af en toe om te praten. Via ons hoorde de oudere vrouw hoe het met haar ging, maar op een dag is ze zelf op haar scootmobiel gestapt om bij de zieke dame aan te bellen en te vragen hoe het ging.’ Dat lijkt misschien iets heel kleins, maar is volgens Theodoor een enorme stap. ‘Deze mensen hebben iets ontvangen en zijn ook zelf in staat om iets door te geven. Dat is mooi om te zien. En het maakt bescheiden.’

Borrel

Waarom is Theodoor zo bevlogen over gastvrijheid? ‘Ik ben onder de indruk van een gastvrije God. Als je kijkt naar Jezus, zie je dat Hij warmte, liefde en gastvrijheid uitstraalt. Hij maakte echt contact met mensen, ook van andere culturen. Dat karakter van God wil ik weerspiegelen.’

Voor Theodoor is het essentieel dat hij midden in Amsterdam-Noord woont om contact te houden met de buurtgenoten. Maar gastvrij zijn kan volgens hem ook in onze netwerksamenleving. ‘Je kunt de vrijdagmiddagborrel op je werk overslaan omdat je het zo druk hebt of op tijd thuis wilt zijn. Maar je zou ook je tijd en aandacht kunnen inzetten om bewust op die borrel aanwezig te zijn, met mensen in gesprek te gaan en ze beter te leren kennen. Je reserveert dan toch tijd en energie voor je naasten.’ Niet iedereen hoeft in een buurthuis te werken of zieken te bezoeken. ‘Je kunt gastvrij zijn op je eigen manier.’

Toen Theodoor en Gerjanne nog in een flat in Amstelveen woonden, organiseerden ze een borrel voor alle bewoners op de galerij. ‘Daardoor kregen we meer contact en was het makkelijker om bij elkaar aan te kloppen.’

Na zo’n borrel stond ineens een buurvrouw aan de deur. ‘Haar ex-man was overleden en ze vroeg of wij haar konden helpen bij het inrichten van de uitvaart. Of wij passende teksten hadden. Mensen vinden het tegenwoordig bijzonder dat iemand naar ze wil luisteren en ze wil helpen.’

Taal

De behoefte aan menselijk contact is niet alleen in Amstelveen of Amsterdam te vinden. Je kunt gastvrijheid ook uitoefenen in je eigen dorp of stad. ‘Sterker nog, daar zitten een heleboel voordelen aan’, zegt Theodoor. ‘Je spreekt bijvoorbeeld al dezelfde “taal” als je buren, omdat je in dezelfde omgeving woont. Ook ken je je buren vaak al en is er misschien al wel oppervlakkig contact dat je kunt uitbouwen.’

Het nadeel van een dorp of kleine stad is volgens Theodoor dat er vaak vooroordelen bestaan over elkaar. ‘Die moet je eerst zien te doorbreken.’

Doop

Naast zijn werk als theoloog geeft Theodoor één dag in de week les op een middelbare school. ‘Vier jaar geleden nodigde ik mijn collega-docenten uit voor de doop van onze oudste dochter en ik was verrast door hun reactie. Niet alleen wilden ze graag komen, ze voelden zich ook erg vereerd dat ze bij zoiets intiems aanwezig mochten zijn.’

Veel mensen vinden het geloof interessant en zijn nieuwsgierig naar zo’n bijzondere kerkdienst. ‘En hoewel mijn collega’s achteraf zeiden dat ze het niet in alles eens waren met wat er verteld werd, waren ze ontroerd door de dienst. Door mensen uit te nodigen bij zoiets bijzonders, kun je ze kennis laten maken met de kerk en ze een nieuwe, positieve ervaring geven.’

Maar Theodoor zou niet altijd beginnen met iemand uit te nodigen voor de kerk. ‘Het is misschien nog wel belangrijker dat jij je verdiept in de leefwereld van de ander. Dus onderzoek eens wat je samen met iemand kunt gaan doen.’

Maak het jezelf niet te moeilijk, tipt Theodoor. ‘Iedereen moet eten, dus nodig eens iemand uit voor een maaltijd bij je thuis.’

Delen.

Over de auteur

Hester Nagelhout is journalist bij Vakmaten Schrijvers & Uitgevers.

Laat een reactie achter