Gastvrijheid is een open deur

0

OnderWeg verzamelde vier portretten van gastvrije mensen. Waarom zijn ze gastvrij en wat kost het hen?

‘Het begint met groeten’

Albert en Alie Dubois zijn al 27 jaar lid van de Goede Herderkerk in Emmen (GKv). Sinds een paar jaar hebben ze gezamenlijk de taak van koster op zich genomen; Albert als vrijwilliger, Alie als fulltime kracht. Voor die tijd waren ze werkzaam in een autobedrijf. ‘We probeerden onze klanten bij het binnenkomen en weggaan altijd een prettig gevoel te geven’, vertelt Alie. Als kosters beogen ze nu hetzelfde: ze willen dat de Goede Herderkerk een plek is waar mensen plezierig binnenkomen en weggaan.

Albert en Alie Dubois, kosters  in Emmen.

Albert en Alie Dubois, kosters in Emmen.

Op zondag staat er altijd koffie klaar en iedereen wordt aangesproken. ‘We zijn zelf in kerken geweest waar we niet aangesproken werden. Dat is niet fijn’, zegt Albert. ‘Gastvrijheid begint met groeten, interesse tonen in de ander. En zorg ervoor dat je niet met een sikkeneurig gezicht door de kerk loopt.’

Koffie

Doordeweeks staan de deuren van de Goede Herderkerk wagenwijd open. Dat is iets waar Albert en Alie actief aan hebben gewerkt. ‘De drempel moest lager’, zegt Alie. De ruimtes van het gebouw worden op allerlei manieren benut. Het UWV geeft er bijvoorbeeld workshops aan werklozen. ‘Sommigen zijn nog nooit in een kerk geweest’, zegt Alie. ‘Ik heb hun de hele kerk laten zien. Dat vonden ze geweldig.’

Er wordt ook nauw samengewerkt met de basisschool tegenover de kerk. Alie: ‘De school en de kerk zijn als het ware één. We zetten bijvoorbeeld elke ochtend koffie voor ouders die hun kinderen naar school brengen. Daar komen dagelijks tien tot vijftien ouders op af.’

De kerkruimtes worden ook gebruikt voor feestjes van gemeenteleden. De Herbergier huurt regelmatig zalen en er wordt gekookt voor ouderen en eenzamen. Daarnaast zijn er natuurlijk de gebruikelijke kerkelijke activiteiten, zoals de catechisatie. Albert is dan altijd in het gebouw en hij kent alle jongeren. ‘Wij vinden het belangrijk dat de jeugd ons kent, en wij hen.’

Macaroni

Sleutel in hun werk is een luisterend oor bieden, vindt Alie. ‘Hoor, zie en zwijg’, is haar motto. ‘Want we krijgen door alle contacten veel verhalen over ons heen’, vult Albert aan.

Flexibiliteit is ook wat waard. ‘Bij kosters gaan de dingen vaak zo moeilijk’, zegt Albert. ‘Ik vind dat je je makkelijk moet opstellen. Wil iemand dat er ook eten verzorgd wordt? Dan koken we gewoon een pan macaroni. Het is allemaal mogelijk, vaak met hulp van onze vrijwilligers.’

Hun gastvrije kostersmentaliteit gaat weleens ten koste van hun privéleven, erkent Alie. ‘Het kost veel tijd. Ik ben normaal veertig uur aan het werk en Albert is vaak ‘s avonds in de kerk te vinden.’ ‘Maar we zijn al veertig jaar getrouwd’, zegt Albert. ‘Het gaat ontzettend goed.’

Log hieronder in om de andere portretten te lezen. Geen abonnee? Neem voor 13 september een gratis proefabonnement en ontvang inloggegevens voor de website én het hele themanummer over gastvrijheid, waar dit artikel deel van uitmaakt.

U moet u inloggen om dit artikel te bekijken. Inloggen om toegang te krijgen.
Delen.

Over de auteur

Jordi Kooiman is freelance journalist en eindredacteur van OnderWeg.

Laat een reactie achter