‘Dat Jezus in armoede geboren is, dat helpt mij’

0

Derisma (42) moet samen met haar man en twee dochters (13 en 11 jaar) rondkomen van 25 euro per week. ‘Op het moment dat we zo bedrogen waren, kon ik niets met de boodschap dat Jezus ook geleden had. Ik was vooral heel boos.’

‘Mijn man zegt altijd: “Mijn gezin is mijn rijkdom.” Zo ervaar ik dat ook. De warmte en het contact vinden we belangrijk als gezin. Daarom eten we altijd samen aan tafel en nooit op de bank. We vinden het belangrijk om regelmatig tijd met elkaar door te brengen.

We hebben geen betaalde baan – we zijn beiden afgekeurd – maar we doen wel veel vrijwilligerswerk. Via de woningbouw zijn we buurtcoach. We houden de buurt in de gaten op zwerfafval, overlast, enzovoort. Ook zijn we vrijwilliger bij onze kerk, Hoop voor Noord.

Vanaf 2010 zijn we in de schulden terechtgekomen (lees het verhaal hierachter via de link onderaan dit artikel, EdH). Onze vaste lasten zijn hoger dan onze inkomsten. Daarom hebben we op dit moment met z’n vieren maar 25 euro per week te besteden. Om die reden gaan we sinds kort ook naar de voedselbank.

Ja, ik voel me kwetsbaar als we op woensdag naar de voedselbank moeten. Vooral omdat onze kinderen lijden onder onze financiële situatie. We kunnen onze meiden bijvoorbeeld geen zakgeld geven. Dat je als moeder steeds nee moet zeggen tegen soms de kleinste wensen van je kinderen maakt verdrietig – ook wij willen graag het beste voor onze meiden.’

Bewindvoerder

‘Op het moment dat we ontdekten dat we door een voorgangersechtpaar financieel bedrogen waren, was ik kapot. Ik werd letterlijk heel ziek. Deze mensen waren meer dan familie voor ons. Bij kwetsbaarheid denk ik aan het moment dat ik bij de bank de afschriften bekeek waaruit bleek dat we inderdaad heel erg waren opgelicht – ik voelde me niemand meer, uitgekleed.

‘Onze bewindvoerder is vijf keer
voor een gesprek bij ons thuis geweest
omdat vooral mijn man hem gewoon niet vertrouwde’

Het heeft ons ontzettend geschaad in het vertrouwen in mensen, ook in christenen. Onze bewindvoerder is vijf keer voor een gesprek bij ons thuis geweest, omdat vooral mijn man hem gewoon niet vertrouwde. We werken aan het weer meer vertrouwen krijgen, maar dat heeft tijd nodig. Daarom zijn we zo dankbaar dat we in onze gemeente Hoop voor Noord terecht zijn gekomen. We konden daar op onze eigen manier kennismaken met de gemeente, in ons eigen tempo. En we konden daar ons verhaal kwijt en ook onze vragen over waarom ons dit moest overkomen.’

Deur

‘Op het moment dat we zo bedrogen waren, kon ik niets met de boodschap dat Jezus ook geleden heeft. Ik was vooral heel boos. Later is dat pas gekomen en ben ik gaan inzien dat Jezus in armoede geboren is en diepgegaan is voor ons. Dat helpt mij en daardoor kijk ik toch anders naar onze situatie.

Er is veel gebeurd, maar we hebben elkaar tenminste nog. We redden het wel. Misschien zijn er wel mensen die het nog moeilijker hebben dan wij. En mijn deur staat altijd open. We hebben het niet breed, maar voor andere mensen heb ik altijd eten als ze het nodig hebben. Als iemand binnenkomt en ik eten heb, dan mag hij of zij mee-eten, altijd. Soms denken mensen dat dat niet te betalen is. Maar weet je, dan improviseer ik wel wat.’

Lees een uitgebreid interview met Derisma in het blad Oogst: www.thdv.nl/actueel/podcast (onder ‘Voedselbank’).

Delen.

Over de auteur

Esther de Hek is hoofdredacteur van OnderWeg, Ronald Koops is hoofdredacteur van Oogst.

Laat een reactie achter