Column: Moeder

Dicky Nieuwenhuis | 28 februari 2019
  • Achtergrond
  • Column

Moeder, kom nog eens praten in mijn droom
Over toen, onverbloemd en zonder schroom

Op 20 oktober overleed mijn moeder. Sinds die dag kan ik niet naar dit nummer luisteren zonder tranen. Het heet ‘Moeder’ en wordt gezongen door Alex Roeka. ‘Donker en schurend’ typeert hij zelf zijn liedjes. Ik hou van zijn doorleefde stem, de treurige ondertoon, de intensiteit van zijn teksten.

Moeder, kom nog eens zitten in uw stoel
Praten over uw verzwegen gevoel (…)
Dat u liever een ander leven had gehad

Het lied ‘Moeder’ vond ik altijd al één van Roeka’s mooiste nummers, maar komt nu meer dan ooit binnen.

Mijn moeder was van de generatie ‘niet klagen, maar dragen’. Weinig mensen wisten met hoeveel gezondheidsproblemen ze kampte. Op de vraag: ‘Hoe is het?’ antwoordde ze vrijwel altijd opgewekt: ‘Goed! En met jou?’ ‘Opkomen voor jezelf’ kwam in haar woordenboek niet voor.

Het gezin waarin ze opgroeide in de naoorlogse jaren was warm en gezellig. Maar praten over wat er in je omging was een vaardigheid die weinig beoefend werd. Zeker niet als het je persoonlijke geloof betrof. Dat was te groot, te hoog – beter om daar geen woorden aan te geven.

Als u komt maak ik vuur
Er ligt nog hout zat in de schuur
Ga niet weg voordat het gloort en alles is gezegd

Ik drong niet makkelijk binnen in het hart van mijn moeder. Lag dat aan haar? Welk aandeel had ik daar zelf in? Er was een diepe verbinding waar zowel zij als ik weinig woorden aan gaven. Waarom heb ik die woorden nooit aan het papier toevertrouwd en met haar gedeeld? Nooit in haar oren gefluisterd?

Als u gaat wacht dan even
Ik wil u in mijn armen nemen

Een paar weken na het overlijden van mijn moeder stak ik op een zondagmorgen samen met mijn man en kinderen een kaars aan in de kerk. De naam van mijn moeder werd voorgelezen. Een eenvoudig – vrijwel woordeloos – ritueel. Mijn moeder, ikzelf, ons gezin, verbonden door de generaties heen, allen geborgen in Gods hand. Liefde heeft niet altijd woorden nodig.

Deze column verschijnt op 2 maart in magazine OnderWeg. OnderWeg richt zich op christenen die God en kerk liefhebben en midden in het leven staan. Probeer OnderWeg drie maanden (zes nummers) gratis!

Over de auteur
Dicky Nieuwenhuis

Dicky Nieuwenhuis is directeur van SeeYou Foundation.

Meest gelezen

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Redactie
  • Redactioneel

De verzoening, de vitaliteit van het belijden, het predikantentekort, de verhouding tussen doop en avondmaal, de eerste hoofdstukken van Genesis en de leer over de zonde, de ambtsleer, het voortgaande gesprek over homoseksuele relaties – het zijn allemaal vraagstukken die meer of minder nadrukkelijk aan de orde zijn in de NGK. Staan die verschillende vraagstukken los van elkaar of hangen ze samen? Aan deze ketting van kwesties met een bepaalde gevoeligheid rijgt dit nummer een volgende kraal: de plek en rol van de hbo-theoloog.

Lees artikel
Kerknieuws juli 2026

Kerknieuws juli 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, juli 2026. Het beroep dat NGK Emmen op ds. Rik Meijer uitbracht, heeft hij aangenomen. De gemeente van Emmen zal zijn derde gemeente worden. Hij begon zijn werk in 2012 in Alblasserdam, per 1-1-2020 GKv Alblasserdam-Nieuw Lekkerland; later in dat jaar werd hij predikant in GKv Hardenberg-Baalderveld-Zuid, sinds 2021 NGK Hardenberg-Baalderveld.

Lees artikel
Predikantsprofiel Kees Smit

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel
Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Jan Mudde
  • Ethiek

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’, het kan zomaar gezegd worden als iemand de wenkbrauwen epileert of zichzelf door waxen onthaart. Maar sommige mensen gaan heel ver om aan een schoonheidsideaal te beantwoorden – veel te ver. Zoek maar eens op lotusvoeten, Victoriaanse korsetten, tattoos, lip- en bilfillers en looksmaxxing. Toch hebben mensen die willen lijden om wat heet mooi te zijn iets voorbeeldigs, zeker voor Nederlandse christenen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief