Kerkdienst Plus in Onnen

Praktijkcentrum | 24 april 2019
  • Praktijklokaal

De GKv Onnen telt 92 leden. Echt een kleine gemeente dus. Op een aantal vlakken, vooral in het jeugdwerk, wordt samengewerkt met de GKv Haren. Opheffen is voorlopig niet aan de orde. Ze zijn zelfs bezig met beroepingswerk.

Beeld van de Plusdienst waarin ds. Van den Bos voorging.

Beeld van de Plusdienst waarin ds. Van den Bos voorging.

Zo’n kleine gemeente biedt ook nadrukkelijk kansen. Een daarvan is de Ochtenddienst Plus, eenmaal per maand. In deze dienst gaat het allemaal anders dan op de andere zondagen. De Plusdienst is een extra lange dienst van twee uur met veel interactie. ‘s Middags is er dan geen dienst. De kerkzaal ziet er anders uit: de mensen zitten aan tafels en voor de dienst is er koffie en koek. Aan het begin van de dienst krijgen de gemeenteleden de gelegenheid om persoonlijke dingen met elkaar te delen en gebedspunten aan te dragen. Voor votum en groet krijgt de predikant de Bijbel overhandigd van de dienstdoende ouderling (maar dat gebeurt in Onnen tijdens elke dienst).

Twee jonge gemeenteleden namen het initiatief voor deze Plusdiensten. Tineke Mars: ‘Wij vinden deze diensten een mooie manier om eerst met elkaar in contact te komen, voordat we in de dienst zelf de diepte ingaan.’ In een kleine gemeente komt deze manier van werken goed tot zijn recht. Voor de organisatie ervan zijn de gemeenteleden in groepjes van vier opgedeeld, dus het extra werk valt mee.

In afwachting van een eigen predikant wordt aan gastpredikanten gevraagd mee te helpen. Een van hen is ds. Jaap van den Bos (GKv Groningen-Oost), die positief is over de opzet: ‘Het naar elkaar omzien, krijgt zo letterlijk handen en voeten. Geloven is iets gemeenschappelijks en je leert elkaar zo kennen. Vragen komen tot hun recht als je met elkaar in gesprek gaat. Je maakt de preek behapbaar door met elkaar de inhoud te delen.’ Van den Bos had de preek in vier stukken opgedeeld en na elk van de eerste drie gedeelten was er gelegenheid om het gehoorde met elkaar te bespreken.

Webtip
www.gkvonnen.nl, onder ‘Terugkijken’

Over de auteur
Praktijkcentrum

Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.

Meest gelezen

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Gayle Doornbos
  • Column

Tijdens mijn eerste twee jaar aan Dordt University – de christelijke universiteit in Iowa waaraan ik doceer – begroette een van mijn collega’s van de vakgroep theologie mij met de vraag: ‘Gayle, wat doe jij hier?’ Aanvankelijk vond ik die vraag vreemd, omdat het antwoord voor de hand lag. Ik was aan Dordt University om dezelfde dingen te doen als hij: lesgeven, schrijven, studenten begeleiden en commissievergaderingen bijwonen. Maar toen ik besefte dat deze vraag zijn eigenzinnige manier was om ‘hallo’ tegen mij te zeggen, begon ik die vraag te koesteren. Zijn begroeting werd voor mij een moment om stil te staan bij wat mijn werk werkelijk betekent: niet zomaar de taken van de dag, maar leven met en voor mijn gemeenschap, in een wereld die, ondanks alle pijn, leeft van Gods genade.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief