Column: Ongemakkelijke koning

Komende donderdag is het weer Hemelvaartsdag. Een van de christelijke feestdagen dus. Het is de dag dat Jezus afscheid neemt van zijn volgelingen met zegenende handen en veelbelovende woorden: ‘Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde.’ Als Hij boven is kroont zijn Vader Hem tot koning.

Elk jaar een feestelijke viering, zou je zeggen. Maar dat doen er maar weinig. Hemelvaartsdag is meer een dag die met de daarop volgende dagen gecombineerd wordt tot een minivakantie. Even eropuit om de caravan of tent te testen. Hoe zou het komen dat Hemelvaartsdag zo’n ondergeschoven kindje is?

Wat merk je er nu van dat Hij alle macht heeft?

Het zal deels met het jaargetijde te maken hebben. Als je geluk hebt, is de temperatuur aangenaam en staat de natuur volop in bloei. Dan wil je al iets opsnuiven van de zomervakantie die eraan zit te komen.

Maar is het niet vooral omdat we ons verlegen voelen met deze koning? Wat merk je er nu van dat Hij alle macht heeft? Op Sri Lanka werden onlangs zomaar een paar honderd mensen vermoord. Niet doodgereden op een boulevard, maar heel bewust in kerken vermoord. De plekken waar mensen samenkomen om koning Jezus te aanbidden. En de koning? Hij zwijgt. Wat merkte je van Hem de laatste jaren in Syrië? En wat zie je van Hem als een jonge zangeres als Kinga Bán in de kracht van haar leven sterft? Waarom zet Hij niet al zijn macht in om verandering te brengen? Deze koning voelt zo ongemakkelijk.

Tot je beseft dat dit Hem juist typeert. Het is een koningschap van het kruis. Na zijn overwinning op de dood liet Hij zichzelf zien met zijn wonden. Zo komt Hij ook terug en iedereen zal ze zien: de kwetsbare wonden van liefde die genezing brengen. En juist waar de kwetsbaarheid van mensen het grootst is, zie je zijn macht. In mensen die met hun wonden blijven geloven in God en zijn liefde. Zoals pater Frans van der Lugt in Syrië en Kinga Bán in Nederland. Niet makkelijk, wél koninklijk.