Column: Gevoelig

3

Hoe dichterbij de levende God komt, hoe meer we merken hoe gevoelig Hij is. Op afstand in storm en vuur zie je daar niets van. Als na het vuur een zachte bries begint te fluisteren, zou je al iets kunnen gaan vermoeden. Het vermoeden wordt zekerheid als Jezus mens onder ons geworden is in alle kwetsbaarheid. Welke andere god kan luisteren als Hij?

Zelfs bladeren in de evangeliën kan je al de vraag opleveren: ‘Weet Jij mij beter dan ik?’ Eens te meer hoort dat bij de Geest, die haar weg zoekt naar ons hart, voorzichtig, fijngevoelig, kwetsbaar, makkelijk te weerstaan. Zoals water zich laat afschudden en vuur zich laat doven laat de Geest zich bedroeven – en zoekt dan opnieuw haar doel.`

Nee, ik geloof niet aan de dominante traditie in de kerk in het Westen dat de Geest Gods liefde zelf is. Het klinkt me te machtig. Het eigen werk van de Geest is eerder dat ze God en mensen laat zien als personen om van te houden.

Het harde zacht maken kan alleen met zachtheid

Ze is levendmakende Geest, juist omdat ze liefde wekt. Hoe gevoelig moet je daar wel niet voor zijn… Haar eerste werk is gemeenschap laten ontstaan. Met hoeveel gevoeligheden moet je dan wel niet rekening kunnen houden… Het harde hart zacht maken kan alleen met zachtheid. Hoe word je anders een bedelaar om geest? Wie leert je anders treuren, of zachtmoedigheid? Wie kan anders voorkomen dat diep verlangen naar gerechtigheid verlangen naar vergelding wordt, zonder barmhartigheid?

Zonder extreme gevoeligheid wordt geen hart zuiver en geen vrede gevonden. Alleen nog groter gevoel voor de ander stelpt de bitterheid van vervolging of ander kwaad en maakt werkelijk gelukkig. Pas als alle verbroken verbindingen weer gelegd zijn, komt een mens werkelijk thuis in een gemeenschap.

Het kan in onze harde tijd vast geen kwaad als we ons even afvragen of we die Geest werkelijk ontvangen willen. Hoe meer Geest, hoe meer je voelt en ziet en hoort en ruikt. Dat gaat goed doen, maar ook zeer. Ook haar kracht wordt juist in zwakheid ontplooid. Daar blijkt het goddelijke gevoeligheid, sterker dan wat ook.

Delen.

Over de auteur

Wim van der Schee is predikant van de hervormde wijkgemeente Lindtse Hof in Zwijndrecht.

3 reacties

  1. Onderweg Online op

    Een reactie op de Column GEVOELIG van ds. v.d. Schee.
    Ik heb het stuk een paar maal gelezen en ik moet bekennen dat ik het niet goed begrijp. Wat wil de schrijver vertellen? Ik heb diverse vraagtekens gezet.

    Belangrijker is dat ds. v.d.Schee de Heilige Geest volledig in de vrouwelijke vorm zet. “Zij”, “haar” en nog een paar keer.
    Waar wordt in de Bijbel deze vrouwelijke vorm voor de Heilige Geest gebruikt?
    Wat zijn de consequenties als je denkt dat de Heilige Geest vrouwelijk is? Of misschien wel onzijdig?
    Hoe staat de schrijver bijvoorbeeld tegenover Johannes 16, waar Jezus zelf de komst van de Trooster aankondigt, uitlsluitend in de mannelijke vorm?

    Is hier geen correctie gepast op het schrijven van ds. v.d.Schee?
    Bij mij rijst ook de vraag hoe de redactie tegenover zulke bijdragen staat. Is dit allemaal akkoord?

    Met vriendelijke groet,
    C.H. Hartman

    • Onderweg Online op

      Beste lezer, het is ook niet de bedoeling dat we denken dat de Geest (of wat dit betreft God) mannelijk is. Dus als ik voor de variatie een keer vrouwelijke verwijswoorden gebruik is dat precies om een keer na te laten denken over de vraag die u zelf stelt: wat zijn de consequenties als je denkt dat de heilige Geest vrouwelijk is? wat als je denkt dat de heilige Geest mannelijk is? Of misschien zelfs wel onzijdig (tenslotte is het in het Grieks gebruikte woord onzijdig)? De Geest is het één (mannelijk) noch het ander (vrouwelijk) noch het derde (onzijdig). Maar voor mensen hebben die woorden verschillende bijgedachten. Het is de moeite waard om daar eens over na te denken en verlost te worden van de vanzelfsprekendheid dat de Geest (of wat dit betreft God) natúúrlijk ‘mannelijk’ is. Maar voelt u zich vooral niet verplicht. Het is maar een column.

  2. Hoofdredacteur Esther op

    Beste heer Hartman,

    Dank voor uw reactie. Ik zal deze doorsturen naar ds. Wim van der Schee en vragen op uw reactie in te gaan.

    Wat betreft onze eigen kijk als hoofdredactie op de column: wij geven onze columnisten in hun columns (typisch een tekstuiting waarin de vrijheid van de auteur groot is) in principe graag alle ruimte. Het staat lezers vrij (en u doet dat bij dezen ook) om over de inhoud met de columnist in gesprek te gaan. Dat is een goede zaak, vinden wij: het elkaar bevragen op (in dit geval) interpretaties van de Bijbel mag horen bij het als christenen met elkaar God’s kerk zijn.

    Hartelijke groeten, ook namens mijn collega Leendert de Jong,
    Esther de Hek

Laat een reactie achter