Column: Primitief

Dick Westerkamp | 12 oktober 2019
  • Blog
  • Column

Ooit heb ik een jaar in Amerika gestudeerd en daar ook mijn rijbewijs gehaald. Je kon dat toen nog omruilen voor een Nederlands rijbewijs. De maximumsnelheid in dat immense land was in die tijd 55 mijl per uur (= 89 kilometer per uur). Ik dacht eraan toen ik onlangs in een leenauto (wij hebben er geen) op weg was naar een vroege preekbeurt en langs Utrecht kwam waar de snelheid 80 kilometer per uur is. Waarom is dat eigenlijk niet de hele rit het geval? We weten immers dat de vervuiling toeneemt naarmate de snelheid hoger wordt. En – niet minder belangrijk – het aantal verkeersdoden ook.

Volgens de legende moest de bevolking in Kreta elk jaar zeven jonge mannen en zeven vrouwen offeren aan de gruwelgod Minotaurus. Dergelijke praktijken komen nog steeds voor. Iemand die het kon weten vertelde me dat in Kampala (Oeganda) in de fundamenten van veel moderne gebouwen kinderlichamen zijn ingemetseld als bescherming tegen ongeluk. Wij vinden dat een primitief geloof. Gelukkig zijn wij meer ontwikkeld. Denken ze nu echt dat hun leven en welvaart afhangt van het brengen van zulke offers?

Wat doen we eigenlijk met die uitgespaarde tijd?

Maar het verschil met de offers die wij brengen voor onze welvaart en ons gemak is niet groot. Hoeveel verkeersdoden vallen er ieder jaar? Hoeveel mensen raken voor hun leven gehandicapt? Waarom moeten we allemaal zo snel op de plaats van bestemming zijn? Wat doen we eigenlijk met die uitgespaarde tijd?

Ik begrijp wel dat teruggaan naar 80 kilometer per uur (nog verder dus dan in de politiek wel wordt voorgesteld) heel wat aanpassingen zou vergen in allerlei sectoren van de maatschappij. Denk maar aan het treinvervoer, dat veel aantrekkelijker zou worden, maar waarvoor geen ruimte is op het huidige spoor. Misschien een ondergronds spoor met supersnelle treinen tussen de grote steden? Ik noem maar wat.

Toch maar deze vraag: hoeveel echte vernieuwing staan we in de weg doordat we maar blijven offeren aan onze afgoden? Hoeveel kinderen moeten er nog sterven voor ons eigen primitieve geloof?

En dan heb ik abortus nog niet eens genoemd.

Deze column krijg je cadeau van ons. Probeer magazine OnderWeg drie maanden gratis. Meld je aan voor een Proefabonnement (Digitaal of Papier Plus).

Over de auteur
Dick Westerkamp

Dick Westerkamp is emeritus predikant van de Lichtboog (NGK) in Houten.

Meest gelezen

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Ruimte en richting

In de eerste aflevering van deze rubriek is aan vier intensief betrokken NGK-predikanten gevraagd hoe de synodebesluiten bij henzelf en in hun gemeente zijn gevallen. Daaruit bleekt dat er grote verschillen tussen gemeentes ontstaan. In de tweede aflevering is aan drie hoofdrolspelers ter synode toelichting gevraagd op keuzes en besluiten. In deze derde aflevering vragen we aan René de Reuver, voormalig scriba van de Protestantse Kerk in Nederland hoe hij ontwikkelingen in de NGK ziet en wat hij ons zou willen meegeven.

Lees artikel
Kerknieuws mei 2026

Kerknieuws mei 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Koos Jonker

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel
Als schaduwen over de wereld vallen

Als schaduwen over de wereld vallen

Louren Blijdorp
  • Verdieping

De tijden zijn somber en ernstig. Oorlogen zijn niet meer ver weg en de wankelende wereldorde geeft een sluimerende onzekerheid. Ook in het nog altijd ongekend welvarende en vredige westen van Europa knaagt het: trollenlegers, hackers, mysterieuze drones dringen ons continent binnen. Het leidt tot groeiend onbehagen, polarisatie, bedreiging van de rechtstaat. En dan klopt ook nog de klimaatcrisis onverbiddelijk aan. Die nog veel existentiëlere dreiging die de randvoorwaarden van ons bestaan zelf bedreigt wordt haast vergeten. Maar ook die slapende reus morrelt aan de bedrieglijke rust van Noordwest-Europa.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief