Redactioneel: Kleurenblind

Ik hoorde het na de keuring voor militaire dienst: ik was kleurenblind. Mineur probleem. Ik onderscheid blauw echt wel van rood. Maar te midden van veel kleuren mis ik dat ene figuurtje in een bepaalde kleur. Last van veelkleurigheid dus. Ik werd wel goedgekeurd en gekwalificeerd voor de landmacht. Daar is deze beperking niet echt een probleem.

Er is ook veelkleurigheid in geestelijke zin. Ik ben daar, opgegroeid in een eenkleurige kerkgemeenschap, fan van. Van veelkleurigheid tussen christenen die vanuit allerlei groepen en kerken samen optrekken. En van veelkleurigheid binnen de gemeente die ik als waardevol ervaar. En als Bijbels: Paulus spreekt niet voor niets over een veelkleurige gemeente van de Heer, met heel diverse lichaamsdelen, gaven en talenten.

Weten we nog wat onze identiteit is?

Gek. Recent merk ik dat ik deze veelkleurigheid soms lastig vind, ervan duizel. Eerst dat lastig vinden. In het kerkgenootschap waar ik deel van uitmaak, is veelkleurigheid nu bon ton. Mooi. Maar soms denk ik: weten we nog welke ‘basiskleuren’ essentieel zijn, kennen we die met hoofd en hart? Weten we nog wat onze identiteit is? Een zijpaadje: hoeveel mensen zouden het visiedocument voor GKv en NGK doorgespit hebben?

Soms duizel ik van veelkleurigheid, bijvoorbeeld als ik lees over de Mozaiekgemeente (mooie naam!) in Veenendaal die elders een nieuwe gemeente begint. Zoiets leidt tot geïrriteerde reacties: ‘stofzuigerkerk’. Ergens snap ik dit. Want is er, zie de special van OnderWeg, niet zoiets als trouw aan de gemeente waarin jij je plek hebt? Of zijn niet ándere plaatsen voor een nevenvestiging denkbaar dan Nijkerk of Apeldoorn? Anderzijds: is niet elke kerk met de potentie om weggedwaalde mensen te bereiken welkom? En dwingt Mozaiek ons niet tot het stellen van bijvoorbeeld de vraag: wat moeten wij ánders doen om jou vast te houden?

Veelkleurigheid mooi? Zeker. Kan die leiden tot kleurenblindheid voor de essentiële kleuren? Ja. Het is niet gek om deze kleurenblindheid eens aan te pakken. Om samen, boven beleving en gevoel uit, te ontdekken welk verlangen God voor de kerk heeft, welke kernwaarden belangrijk zijn en welke bijdrage jij en ik daaraan kunnen leveren.