Redactioneel: Manneke

Leendert de Jong | 1 februari 2020
  • Column

Ik ben nogal onhandig. Ik zit daar niet zo mee. Maar het is lastig voor anderen: voor klussen hebben zij niks aan mij. En zelf klussen doe ik nauwelijks. Ook het hélpen bij doe-dingen werkt niet altijd lekker. Ik herinner mij een moment van langer geleden. Op een Zuid-Franse camping waren contacten ontstaan tussen Belgische en ‘onze’ jongeren. Bij vertrek van de Belgische familie wilde ik helpen met het aanduwen van de caravan tot achter de auto. Ik deed dat. Tot de Belgische vader uitriep, en het was voor mij bestemd: ‘C’est plastiek, manneke!’

Dit is langer geleden. Ach, onhandigheid mag er zijn. Ernstiger is dat die zich, als ik niet oppas, zomaar uitstrekt naar technische onderwerpen, naar exacte, niet alfa-achtige thema’s. Van elektriciteit bijvoorbeeld weet ik hooguit de basisbegrippen. Méér, zeg ik dan, zit niet in mijn systeem. Gelukkig weet ik al langer dat dit een smoesje is: als het moet, als er een dringend extern of intrinsiek motief is, lukt zoiets heus wel.

Ach, onhandigheid mag er zijn

Recent overkwam mij dit bij het thema plastic. Met OnderWeg wilden we toe naar een milieuvriendelijker vorm van verpakking. Dat is er, en we deden een proef. De onhandige persoon in mij denkt dan snel te kunnen scoren: deskundigen raadplegen, tekstje voor intropagina schrijven, klaar. Maar dat werkte niet. Juist als je hierover deskundigen raadpleegt, wordt het ingewikkeld. En moet je, onhandig of niet, met hoofd en hart aan de bak. Biologisch afbreekbaar, composteerbaar plastic bleek niet in de gft-bak te kunnen; het afbreken duurt te lang. En bij het restafval – waar ik in het ‘snelle’ tekstje bewust voor koos – is ook geen goede oplossing. Daar sta je dan.

Manneke. Ventje. Klein mensje. Ik realiseer me dat ik te lang ben meegegaan in het groeigeloof, over (economische) groei die broodnodig zou zijn om als samenleving en individu vooruit te komen. Daar zit, ook voor vandaag, een kern van waarheid in. Maar waarom liet ik andere, kritische inzichten voor mijzelf te lang links liggen, alsof zij niet in mijn systeem pasten?

Ik koop geen caravan. Ik heb wel even genoeg van plastiek.

Over de auteur
Leendert de Jong

Leendert de Jong werkt in de media en is oud-hoofdredacteur van
OnderWeg.

Meest gelezen

Huis op een rots

Huis op een rots

Redactie
  • Redactioneel

Staat er eigenlijk iets spannends op de agenda van de synode? Deze maand komt de synode voor het eerst bij elkaar voor een introductieweekend. Daarna volgen in oktober een bidstond en een opening en vervolgens zijn er 8 vergaderdagen verspreid over november ’26 tot maart ‘27. 56 afgevaardigden hebben de schone taken om een stevige stapel beleidsrapporten door te nemen en daar besluiten over te nemen. 

Lees artikel
Kerknieuws september 2026

Kerknieuws september 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, september 2026. Ds. Hans Riemer, verbonden aan NGK Den Haag-Morgensterkerk heeft het beroep dat de NGK Voorburg-Franse Kerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. De gemeente in Voorburg telt ruim 150 leden. Eerder was ds. Riemer predikant van GKv, later NGK, Langerak. 

Lees artikel
Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Hans Schaeffer
  • Opinie

De kerk is Gods werk. Dat is een van de massieve kernovertuigingen van gereformeerde theologie. Zo hoog zet de Heidelbergse Catechismus ook in: ‘Dat de Zoon van God … Zich een gemeente … vergadert, beschermt en onderhoudt. Hij doet dit door zijn Geest en Woord.’ (Zondag 21, v/a 54). Kerk-zijn is voluit Gods werk. Tegelijk is je ervaring soms heel anders. Het is evengoed mensenwerk, met alle spanningen en gedoe die dat oplevert. Precies de spanning tussen Gods werk en mensenwerk maakt kerkvernieuwing als thema urgent. Hoe zit dat? En hoe ziet dat eruit in de praktijk? 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief