Column: Politiek correct

Eline de Boo | 30 januari 2021
  • Column

‘Politiek is niets voor fatsoenlijke mensen’ zegt mijn oude vader altijd. Hij werd ooit gevraagd om namens de ARP in de gemeenteraad zitting te nemen. Hij bedankte beleefd. Stiekem vond hij het wel een compliment, maar hij waagde zich er niet aan. Van politiek bedrijven krijg je vuile handen. Je neemt slechte beslissingen of sluit compromissen die je principes doen verwateren. Of je moet achteraf je mond spoelen vanwege het kiezen van verkeerde woorden.

Wat hij als moeizaam ervaart in de politiek, vind ik juist een mooie uitdaging. We vermijden het onderwerp liever, maar dat is lastig aangezien alles tegenwoordig wel politiek geladen lijkt. Corona voorop. De verschillende meningen daarover drijven ons gemakkelijk uit elkaar. Ondanks de afstand die we moeten houden, trap je zomaar op iemands tenen.

In deze tijd lijken vooral regels
een belangrijk thema

Dat gebeurt ook in de kerk. Ook daar hebben we ‘partijen’ en in deze tijd lijken vooral regels een belangrijk thema. Dat is niet vreemd. Politiek gaat immers over hoe je iets het beste voor de groep kunt organiseren, per definitie voor wat betreft de vorm. Daar praten we in de kerk sowieso graag over. De inhoud lijken we soms te vergeten. Toegegeven, het is ook echt moeilijk om via tweedimensionale schermen verdieping te vinden. Liever praten we over welke maatregelen nodig zijn en of we daarmee wel of niet uit de voeten kunnen. Regelmatig doen de seculiere media daar nog een schepje bovenop: op basis van incidenten benadrukken ze dat de kerk niet solidair genoeg is met de samenleving. Ook dan zijn we niet in staat om inhoudelijk te reageren en blijven we hangen in discussies over de vorm.

Als we toch eens boven het politiek-correcte gesprek zouden kunnen uitstijgen en het binnen en buiten de kerk weer hebben over Degene die lak had aan vormen. Dan laten we, zo fatsoenlijk als mijn vader dat doet, de politieke discussie links (of rechts) liggen. Zullen we in plaats van druk zijn met regelen meer van Jezus’ liefde, passie, geduld en erbarmen laten zien?

Over de auteur
Eline de Boo

Eline de Boo is schrijfster met een missionaire roeping.

Meest gelezen

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Ruimte en richting

In de eerste aflevering van deze rubriek is aan vier intensief betrokken NGK-predikanten gevraagd hoe de synodebesluiten bij henzelf en in hun gemeente zijn gevallen. Daaruit bleekt dat er grote verschillen tussen gemeentes ontstaan. In de tweede aflevering is aan drie hoofdrolspelers ter synode toelichting gevraagd op keuzes en besluiten. In deze derde aflevering vragen we aan René de Reuver, voormalig scriba van de Protestantse Kerk in Nederland hoe hij ontwikkelingen in de NGK ziet en wat hij ons zou willen meegeven.

Lees artikel
Kerknieuws mei 2026

Kerknieuws mei 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Koos Jonker

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel
Als schaduwen over de wereld vallen

Als schaduwen over de wereld vallen

Louren Blijdorp
  • Verdieping

De tijden zijn somber en ernstig. Oorlogen zijn niet meer ver weg en de wankelende wereldorde geeft een sluimerende onzekerheid. Ook in het nog altijd ongekend welvarende en vredige westen van Europa knaagt het: trollenlegers, hackers, mysterieuze drones dringen ons continent binnen. Het leidt tot groeiend onbehagen, polarisatie, bedreiging van de rechtstaat. En dan klopt ook nog de klimaatcrisis onverbiddelijk aan. Die nog veel existentiëlere dreiging die de randvoorwaarden van ons bestaan zelf bedreigt wordt haast vergeten. Maar ook die slapende reus morrelt aan de bedrieglijke rust van Noordwest-Europa.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief