Redactioneel: Buitengewoon

Leendert de Jong | 13 maart 2021
  • Column

Ik ben een beetje de weg kwijt. Ach, het gaat maar om een eigen weggetje, iets gevoelsmatig, maar het is wel vreemd. Ik merk namelijk dat mijn bijna standaard interesse voor landelijke verkiezingen er nu niet echt is. Terwijl gerichtheid daarop, gelet op opleiding, werk, ervaring nogal voor de hand ligt. Nu is die er veel minder. Da’s gek.

Als ik zoiets voel, wil ik weten waardoor het komt. Dat lukt niet echt. Waar ik wel op stuit, is deze vraag: verkiezingen nú, terwijl de derde golf eraan komt en slechts een beperkt deel van de bevolking gevaccineerd is? Was het niet chiquer geweest om deze verkiezingen uit te stellen naar een mijlpaalmoment waarop de coronacrisis beheersbaar geworden is, de seinen op groen staan en de vraag voorligt: wie is wijs voor ná corona, voor als we met dit virus verder moeten, wat is dán normaal? Ik zeg dit dus niet, omdat verkiezingen nu niet gehouden kunnen worden. Dat kan best. Ik zeg het wel opdat deze club regeringsmensen de coronaklus verder afrondt. Ze deden die, met vallen en opstaan, niet onaardig. Wel, go on, pak demissionair je verantwoordelijkheid en plan verkiezingen in voor een moment met minder onzekerheid en meer zicht op wat niet meer normaal mag zijn.

Wel, go on, pak je verantwoordelijkheid

Natuurlijk, je had voor uitstel veel moeten regelen. En ja, de race is gelopen, verkiezingen zijn er. Maar dat neemt de onderliggende vraag niet weg: weten we voor nu en straks nog wat normaal of niet normaal is? Afstand houden van mensen lijkt normaal. Wie zich niet lekker voelt, denkt aan corona, da’s toch niet normaal?

Over straks, over het nieuwe normaal las ik in NRC een gesprek met de bisschop van Rotterdam. De geestelijke omschrijft die term, in verwijzing naar paus Franciscus, als volgt: ‘Het is het buitengewoon normale van het koninkrijk Gods: de menselijke waardigheid, vrede, respect, gemeenschapszin. Het sluit de goede dingen van het oude normaal in, het is ook een criterium voor het nieuwe. De wereld is ons gegeven in beheer, niet in bezit.’ Kijk, dat helpt: dit criterium is een mooie meetlat om desinteresse aan te pakken. Komt goed.

Over de auteur
Leendert de Jong

Leendert de Jong werkt in de media en is oud-hoofdredacteur van
OnderWeg.

Meest gelezen

Predikantsprofiel: Herbert en Aliëtte Meerveld

Predikantsprofiel: Herbert en Aliëtte Meerveld

Marinus Beute
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Ik vind het heerlijk om met Aliëtte te kunnen overleggen over hoe we dingen kunnen aanpakken.’ Aan het woord is Herbert Meerveld over het predikantschap dat hij samen met zijn vrouw Aliëtte vervult. Aliëtte zou het iedereen aanraden om veel meer samen te werken. Samen met je man of vrouw predikant zijn; hoe is dat? Een gesprek over de voor- en nadelen, over de hobbelige weg naar Aliëttes predikantschap en de effecten die het heeft op hun gezin.

Lees artikel
De synode staat voor een belangrijke keuze: gaan we voor het ambt of niet?

De synode staat voor een belangrijke keuze: gaan we voor het ambt of niet?

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Werkers in de kerk

Het predikantentekort is groot, de uitstroom onder gemeentepredikanten is aanzienlijk, de positie van hbo-theologen is slecht, de context waarbinnen werkers in de kerk functioneren is in toenemende mate complex. Kortom, al te aantrekkelijk lijkt de kerkelijke context niet te zijn voor betaalde werkers in de kerk. Hoe komen we als NGK uit deze negatieve vibe. Na verschillende experts gesproken te hebben maakt de hoofdredactie in dit artikel de balans op.

Lees artikel
Kerknieuws november 2026

Kerknieuws november 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, november 2026. Aangenomen: J. Jonker te Utrecht Ds. Koos Jonker heeft het beroep dat de NGK Utrecht-Opstandingskerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. In het meinummer van Onderweg hebben we een predikantsprofiel van ds. Jonker geplaatst.

Lees artikel
Gods glorie en klimaatverandering

Gods glorie en klimaatverandering

Redactie
  • Redactioneel

Terwijl de hamburgers liggen te grillen op de barbecue van de miniwijk vertelt een gezin enthousiast over hun meivakantie op Rhodos. Waarop een stel met glimmende ogen meedeelt dat ze komend weekend in New York hopen door te brengen, hun zoon gaat deze zomer naar Bali met een vriend. Allen staan er overigens achter dat hun kerkelijke gemeente is aangesloten bij Groene Kerken en dat er geïnvesteerd is in zonnepanelen op het dak van het kerkgebouw. Wie in een dergelijke context met aubergines voor op de barbecue aankomt en verhalen over een fietsvakantie in eigen land vertelt, kan in het beste geval rekenen op meewarige blikken. Misschien zelfs verbijstering. In het slechtste geval wordt zo iemand als een moralistische spelbreker beschouwd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief