Vrij leven in overvloed

Bram Beute | 7 juli 2023
  • Beschouwing
  • Thema-artikelen

Christus heeft ons bevrijd. Welke machten veroorzaken dit onrecht en wat betekent het dat Christus ook deze machten heeft verslagen? Wat zegt dit over moderne slavernij en uitbuiting? Mensen die door Christus bevrijd zijn, worden geroepen in de vrijheid te leven die alleen maar kan leiden tot bevrijding van allen. Maar leef je als christen wel in vrijheid of laat je je gevangen nemen door de machten die Christus verslagen heeft? En draag je zo bij aan de slavernij van anderen? Aan de hand van deze vragen neemt Bram Beute je mee in het thema van moderne slavernij en uitbuiting.

In 1807 werd de zogenaamde ‘Slavenbijbel’ gepubliceerd, voluit Parts of the Holy Bible, selected for the use of the Negro Slaves, in the British West-India Islands. Ongeveer tien  procent van het Oude Testament en vijftig procent van het Nieuwe Testament stonden erin. Het verhaal van Israëls bevrijding uit Egypte; de brief aan Filemon met Paulus’ pleidooi zijn slaaf Onesimus vrij te laten en teksten die aangeven dat er in Christus geen verschil tussen slaven en vrijen is, waren weggelaten.
De samenstellers van deze slavenbijbel realiseerden zich dat de hele bijbelse boodschap aanleiding kon geven tot opstanden. Tegelijkertijd wilde men het evangelie van vrijheid in Christus doorgeven. Geestelijke bevrijding probeerde men zo volledig te scheiden van de alledaagse werkelijkheid van slavernij. Dat kon natuurlijk niet. Veel slaafgemaakten ontdekten wonderlijk genoeg uiteindelijk toch het hele evangelie van vrijheid. Het evangelie bleek bij het verzet tegen de slavernij, bij de afschaffing ervan en in de Burgerrechtenbeweging in de vorige eeuw telkens weer een bevrijdende kracht. En die kracht is niet tegen te houden!

Onvrijheid

Pijnlijk is wel dat zij die slaven hielden of deel uitmaakten van het grotere systeem dat slavernij mogelijk maakte, altijd een complete Bijbel hadden en zij in grote getale bewust of onbewust de woorden van bevrijding en recht negeerden of vergeestelijkten. Het blijkt iets van alle tijden dat christenen juist die woorden van God negeren die hen zouden moeten raken en aanspreken.

Laten we toch proberen God woorden voor ons hier en nu te horen. Als het gaat om moderne slavernij en uitbuiting wordt daarbij vaak gewezen op teksten van de profeten Jesaja, Micha en Amos uit het Oude Testament. Het dienen van God is rechtdoen, misdadige ketenen losmaken, gerechtigheid laten stromen als water. Zeer terecht. Maar ook uit het Nieuwe Testament kunnen we veel leren over bevrijding en recht. Christus bevrijdt van onrecht en onderdrukking. Ik focus me in dit artikel op Christus’ bevrijding van de gebondenheid van hen die het systeem van slavernij en uitbuiting in stand houden. Alleen wie zelf onvrij is, berooft anderen van hun vrijheid.

Slavernij en uitbuiting zijn het gevolg van onvrijheid, het aanbidden van andere machten dan de macht van Christus. Het zijn die machten die je influisteren dat er schaarste is, een tekort, en dat je er daarom hard voor moet vechten om in elk geval jouw deel te hebben. Die angst voor het tekort houdt voor een groot deel onze wereld draaiend en wordt in reclames voortdurend aangewakkerd, want dat zorgt voor economische groei.

Tekort

Denk aan mobiele telefoons die elke twee tot drie jaar vervangen moeten worden. Denk aan de mode: kleren die nog prima zijn worden niet meer gedragen, want ze zijn ‘uit’. Denk aan allerhande gadgets en handigheden die je nooit gemist had toen ze er nog niet waren, maar waar je nu echt niet meer zonder kunt. Voortdurend worden er nieuwe behoeften bij je gecreëerd. Zonder economische groei kan de welvaart zoals wij die kennen niet blijven bestaan. We zitten erin gevangen. Het stagneren van de groei betekent verlies van banen en op termijn verlies van welvaart. Dus gaan we door.

De angst voor het tekort en voor het verlies van welvaart houdt velen gevangen en drijft anderen in slavernij en uitbuiting. Een arbeider is vaak zijn of haar loon niet waard. Alles moet zo goedkoop mogelijk. Dat leidt tot een race to the bottom. Producten en diensten moeten zo goedkoop mogelijk worden aangeboden. Grondstoffen en arbeid moeten daarom zo goedkoop mogelijk geleverd worden. Iemand betaalt daarvoor de prijs. Dat zijn de moderne slaven. Iets dergelijks speelt ook in de ‘seksindustrie’. Ook seksueel is er de angst ‘tekort te komen’. Van die angst leeft de ‘seksindustrie’ waarin ontelbare mensen en kinderen slaven zijn.

Imiteren

De angst voor het tekort is bijna een natuurlijk gegeven. Het heeft alles te maken met wie wij als mensen zijn. Mensen zijn bijzonder sociale wezens. Van jongs af aan leren we door te imiteren. Zo leren we ontzettend veel. Dat imiteren heeft echter ook schaduwkanten. Zo leren we niet alleen vaardigheden door na te doen, maar ook te verlangen door te verlangen waarnaar een ander verlangt. ‘Mimetische begeerte’ noemde de Franse filosoof René Girard dat. Die kun je onderscheiden van fysieke verlangens, zoals het verlangen naar eten, seks of warmte. Mimetische begeerten zijn die begeerten die opgewekt worden door de begeerten (al dan niet vervuld) van een ander. Als mensen om je heen het hebben over prachtige vakanties in de Alpen, wil jij dat ook. Gisteren was je nog tevreden met je telefoon, maar nu een collega een vouwbare telefoon heeft met een extra groot scherm, krijg je het gevoel dat je iets mist.

Dit verlangen naar wat de ander heeft en waarnaar de ander verlangt, is vaak destructief. De ander wordt een concurrent. Het leven wordt beleefd als een zero-sum game. De vervulling van het verlangen van de ander is mijn tekort en andersom. Jezus ontmaskert deze houding op treffende wijze in de gelijkenis van de werkers van het laatste uur (Matteüs 20:1-16). Met Jezus’ koninkrijk is het als met een landheer die dagloners inhuurt voor een denarie, een normaal loon voor een dag werken. In de loop van de dag huurt hij steeds meer mensen in. Allemaal krijgen ze een denarie. Dat leidt tot ontevredenheid bij de arbeiders die de hele dag gewerkt hebben. Dat hadden zij ook wel gewild! Vooraf waren zij akkoord gegaan met een denarie, maar nu ze zien dat degenen die niet de hele dag gewerkt hebben hetzelfde bedrag krijgen, voelen ze zich tekort gedaan. De landheer antwoordt dan: ‘Mag ik met mijn geld niet doen wat ik wil? Ben je jaloers, omdat ik goed ben?’

U moet u inloggen om dit artikel te bekijken. Login om toegang te krijgen.
Over de auteur
Bram Beute

Bram Beute is redacteur van OnderWeg en voorganger van Oase voor Nieuw-West en De Bron in Amsterdam Nieuw-West.

Meest gelezen

Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Koert van Bekkum
  • Verdieping

Verwijst het begin van Genesis naar dingen die zijn gebeurd? Of spreken de hoofdstukken vooral over ons menselijk bestaan als zodanig, en over hoe God redt? Het laatste natuurlijk, aldus ds. Ulbe van der Meer afgelopen mei in dit blad. Laten we het profetisch-symbolische karakter van het paradijsverhaal omarmen. Dan zijn we af van ingewikkelde discussies over historiciteit, leren mensen hoe mooi en krachtig de Bijbel spreekt, en werpen we geen onnodige drempels op voor jongeren en buitenstaanders. 

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel
Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Redactie
  • Redactioneel

Er is alle reden om binnen de Nederlandse Gereformeerde Kerken van gedachten te wisselen over hoe je het begin van Genesis leest en welke plek de zondeval daarin inneemt. Reina Wiskerke besprak in haar column het opinieartikel van dominee Ulbe van der Meer over Genesis 3 (ND 6 juni, link). Ze vroeg zich daarin af waarom Onderweg, maandblad voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK), zijn opvatting ‘dropt’ bij de lezers, zonder reflectie op de noodzakelijkheid, reikwijdte en consequentie van zijn opvatting.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief