Bezinning op onze verhouding met het Joodse volk

Ruud ter Beek | 6 oktober 2023
  • Algemeen
  • Opinie

We vormen een bescheiden uithoek in de christelijke diaspora, ver van Jeruzalem. Komt het misschien daardoor dat we de laatste honderd jaar het besef zijn kwijtgeraakt van onze naaste verwantschap met Israël? De NGK ‘doen’ niet kerkbreed aan Israël. Ik vind dat onnodige armoede en een beschamend gemis.

 We kunnen er niet omheen. God concentreerde zich eeuwenlang op de kinderen van Abraham, Isaak en Jakob, het volk Israël. Hij woonde in Jeruzalem, de stad van David. Hij sprak door Israëls profeten en dichters. De boeken van het Oude of Eerste Testament hebben zijn woorden vastgelegd. Volg je het spoor terug vanaf de kusten van de Noordzee, dan kom je uit bij de eiken van Mamre. Het Oude of Eerste Testament is de bijbel van Israël: Wet, Profeten en Geschriften, TeNaCH met de Hebreeuwse afkorting. We volgen er het verhaal van God en onze voorouders. Hun verhaal is het eerste en grootste stuk van het levende Woord van God. Israël is niet overleden, misschien wel bijna, maar het volk Israël leeft voort in het Joodse volk!

Joodse man

Jezus, onze Heer, heeft een Joodse moeder, Mirjam (in het Grieks: Mariam, vanuit het Hebreeuwse Mirjam, red.). Door haar is Gods Zoon mens geworden. Mens? Een Joodse man, vanuit de hemel gestuurd naar zijn mede-Israëlieten. Hij groeide op in Nazaret en zocht gehoor in Jeruzalem. Bij zijn vertrek naar de hemel stuurde Hij zijn leerlingen naar de Israëlieten in de diaspora. Onderweg raakte zijn boodschap ook niet-Joden.

Het christelijk geloof begon als een richting binnen het jodendom. Buitenstaanders hadden het over een ‘joodse sekte’. De lessen en wonderen van Jezus zijn doordrenkt van hun Israëlitische achtergrond. Een simpel voorbeeld. Als Jezus met zijn leerlingen kort voor zijn dood voor het laatst Pesach viert met de leerlingen, wijst Hij bij het brood dat gebroken wordt en bij de ‘beker der dankzegging’ op zijn dood. Hij zegt bij de beker: ‘Denk elke keer als je de beker drinkt aan Mij.’ Als je weet bij welke gelegenheid Jezus dit zegt, besef je dat ‘elke keer’ betekent: elke keer dat je Pesach viert.

Nieuwe soort

Ook het Nieuwe of Tweede Testament is een joods boek. We lezen er over de eerste niet-Israëlieten die zich bij Jezus aansluiten. In Antiochië ontstaat een gemengde gemeente met Joden die onjoodse dingen deden en niet-Joden die tot joods-achtige praktijken kwamen. Het leek wel een nieuwe mensensoort. De mensen bedachten een nieuwe naam: ‘christianen’ (inmiddels in het Nederlands ‘christenen’). Antiochië werd de stagegemeente voor de Joodse apostel Saulus. Als Paulus kreeg hij een grote uitstraling onder de volken van Europa.

U moet u inloggen om dit artikel te bekijken. Inloggen om toegang te krijgen.

 

Over de auteur
Ruud ter Beek

Ruud ter Beek is predikant van de GKv Leusden.

Gemeenschap is ook zending

Gemeenschap is ook zending

Maarten Boersema
  • Interview
  • Thema-artikelen
Voor wie meer wil ontdekken over: Zending wereldwijd

Voor wie meer wil ontdekken over: Zending wereldwijd

Els Veurink (HR)
  • Reisbagage
  • Thema-artikelen

Reageer op dit bericht

Onderweg Online

Er is zeker een sterke verwantschap tussen het het Joodse volk en de kerk. Christenen zijn takken van de onedele olijf die op de edele stam geënt zijn. Zo zijn we verbonden met elkaar. Tegelijk zijn er ook de profetieën over Israël, vaak ongemakkelijke voorspellingen. Profetieën over de diaspora én profetieën over dat God ervoor zal zorgen dat het volk Israël weer zal wonen in hun eigen – beloofde – land. Dat laatste is nog maar zo’n 100 jaar aan de gang en gaat met veel strijd gepaard, ook vandaag weer. Dat gebeurt niet alleen met fysieke wapens, er speelt zich ook een geestelijke strijd af! Daar zouden we als kerk biddend omheen moeten staan.

Lammert de Wit

10:17 uur | 23 oktober 2023 Beantwoorden

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief