Schoonheid verbindt

We zijn het verleerd frank en vrij met elkaar te spreken over de schoonheid van onszelf en de ander, laat staan van spullen en bezit, vindt Esther de Hek. ‘Moedig elkaar aan om trots te zijn op hoe mooi, stoer, verzorgd of modieus we eruitzien.’

Voordat ik ’s ochtends aan mijn werktafel zit, heb ik al een kleine ‘routine’ achter de rug: mijn haar gedaan, tanden gepoetst, dagcrème op en fris in de kleren. De term ‘routine’ heb ik van mijn veertienjarige dochter die dit op haar beurt overnam van TikTok. Daar barst het van de filmpjes met meiden die laten zien hoe ze zich iedere dag stap voor stap mooi maken. Een gemiddeld tienermeisje besteedt dagelijks zo’n uur aan wat zij noemt haar ‘make-up-’ of ‘skincare-routine’. Ander weetje: vijf procent van de lippenstift die deze meisjes in hun leven gaan gebruiken, zullen ze achterlaten op glazen, kopjes, kleding en mannen.

Zelf draag ik nooit lippenstift, ook nauwelijks make-up en bezoek ik de kapper hoogstens drie keer per jaar. Gelet op deze minimale bijdrage aan het floreren van de schoonheidsindustrie zou je kunnen denken dat ik niet geef om uiterlijk of om er als eenenvijftigjarige vrouw mooi uit te zien. Dat is niet waar – gelukkig niet, zeg ik erbij. Schoonheid draagt bij aan ons welbevinden en het motiveert ons, zo ook mij. Er zijn daarom sterke argumenten om elkaar, niet in het minst onze tieners en jongeren, aan te moedigen trots te zijn op hoe mooi, stoer, verzorgd of modieus we eruitzien.