Goed nieuws

In het spoor van het theologische boek van 2024 ‘Vrede op aarde’ va Stefan Paas staat de volgende vraag weer op het menu: Hoe kan Jezus’ leven goed nieuws zijn voor de mensen van nu? Hoe kunnen we ons geloof zo verwoorden dat mensen zeggen: dat vind ik goed nieuws voor mijn leven? Kennelijk verwachten veel christenen dat ‘vrede op aarde’ mensen zal aanspreken in tijden van oorlog en eindeloze onderlinge concurrentie in een neoliberaal universum. Vandaar dat een boek met die titel de jaarprijs krijgt. Toch lukt het me niet enthousiast te worden. Waarom niet?

Het gevoel komt steeds meer bij me boven dat we op deze manier op zoek zijn naar iets dat mensen  die rijk zijn, en alles hebben, als goed nieuws ervaren. Wat is de situatie waarin het goede nieuws van Jezus’ leven ons bereikt? Dat is voor ons vooral de situatie dat we best tevreden zijn over ons leven. Er zijn ups en downs, maar de uitgangspositie is neutraal-positief. Intussen spreekt Jezus in een situatie die uitgesproken negatief is: zijn volk wordt onderdrukt, niet alleen door de Romeinen, maar ook door allerlei andere machten. Er is bevrijding nodig. De wereld van de macht moet vervangen worden door de wereld van liefde en zorg, anders wordt het nooit wat. Daarvoor gaat Hij en daarom wordt Hij gekruisigd.

Wanneer wij op zoek gaan naar wat we als goed nieuws kunnen ervaren, ligt daarom een vraag het meest voor de hand: wie of wat onderdrukt ons? Wie of wat verslaaft ons? Als we daarop geen serieus antwoord hebben – omdat we rijk en tevreden zijn — wie of wat onderdrukken wij dan? Hoeveel slaven houden wij eigenlijk? Wie rijk is en comfortabel wil blijven hoeft van Jezus helemaal geen goed nieuws te verwachten. Die krijgt eerder een vraag als: over welke Lazarus stap jij je hele leven al heen als je je huis uitgaat?