‘Door mijn inzet in de gemeente voel ik me fijner in de kerk’

In een typische dorpskerk met gemeenteleden die al hun hele leven lid zijn, kunnen veranderingen lastig zijn. Maar wat als jongeren het gevoel hebben dat de kerk niet meer hun kerk is? De drieëntwintigjarige Marith Zielman hoopt met haar inzet voor het jeugdwerk een fijne plek voor jongeren te bieden in haar kerk.

Marith zelf is al haar hele leven lid van de NGK in Dalfsen. Een hechte maar grote gemeente, met zo’n veertienhonderd leden. ‘Dat is af en toe lastig, er zijn zoveel mensen en zoveel meningen’, vertelt Marith. ‘We doen veel nieuwe dingen en daarvoor staat het merendeel wel open, maar voor ouderen is dat soms lastig. Het is echt een beetje hun kerk, maar wij als jongeren proberen er ook onze kerk van te maken. We willen een middenweg vinden, zodat we jongeren kunnen binnenhalen en tegelijkertijd de ouderen kunnen behouden.’

Hoe doen jullie dat?

‘We proberen in te steken op het contact tussen jong en oud. Ouderen komen bijvoorbeeld langs bij de bijbelkringen van jongeren, dat levert mooie gesprekken op waarvan mensen enthousiast worden. Het is de meest gemakkelijke manier om elkaar te ontmoeten, omdat iedereen een druk schema heeft.

Jullie zijn op andere manieren ook hard bezig met het jeugdwerk, hoe is het begonnen?

‘Zolang ik me kan herinneren hebben we al jongerenwerk in de kerk gehad. Maar er is de afgelopen jaren veel aandacht aan besteed om het te versterken. Dat moest ook wel, omdat er na corona veel jongeren niet meer naar de kerk terugkwamen. Voor die tijd was onze soos al helemaal vernieuwd. Samen met de jongeren is het toen van een donker hok opgeknapt tot een mooie ruimte. Nu is het op de vrijdagavonden een ontmoetingsplek voor de hele gemeente. Verder is er voor de groepen vanaf de allerkleinsten tot drieëntwintig jaar een commissie ‘Jong’. Zij helpen onder andere bij het financieren van de kampen die elk jaar worden georganiseerd. De kerk staat ook open voor nieuwe dingen. Zo hebben we nu ‘Durfte-groepen’, voor jongeren vanaf zestien jaar, waarvoor ik in de werkgroep zit. De focus ligt nu minder op bijbelstudies, maar meer op de eigen talenten en interesses van jongeren. We moedigen ze aan om iemand te vinden die hen daarin kan begeleiden. Uiteindelijk is het de bedoeling dat jongeren het steeds meer zelf kunnen en aan het einde van het jaar iets teruggeven, bijvoorbeeld door een gemeentedag te organiseren.’

Is het jeugdwerk erg veranderd in de afgelopen jaren?

‘Als ik terugdenk, kan ik me vooral de jeugdkampen herinneren. Dat waren weekenden met alleen maar leuke dingen en gezelligheid. Dat is altijd een vast onderdeel geweest. Mijn vader is opgegroeid in deze kerk en zelfs toen had je deze kampen al. Ik heb het gevoel dat het jeugdwerk beter is geworden de afgelopen jaren. De maatschappij verandert natuurlijk ook, jongeren hebben steeds vaker een mening over van alles en niks. Als gemeente zijn we nu op het punt gekomen dat we meer voor jongeren moeten doen, willen we ze binnenhouden. De gemeente komt er steeds meer achter hoe waardevol het is om bijvoorbeeld jong en oud samen in commissies te hebben.’

De maatschappij verandert natuurlijk ook, jongeren hebben steeds vaker een mening over van alles en niks

Hoe ben je betrokken geraakt bij het jeugdwerk?

‘Dat is geleidelijk gegaan. Mijn ouders waren altijd heel betrokken en gaven mij daarom mee dat je je ergens voor mag inzetten. Met mijn zus ben ik ooit begonnen in het kinderwerk en ik hielp ook weleens met koffieschenken. Ik weet ook nog dat ik met een paar vriendinnen in de kerk zat en dat de oproep voor hulp bij het organiseren van zo’n jeugdkamp voorbijkwam. Wij hebben ons daarvoor aangemeld. Op een gegeven momenten weten mensen je dan te vinden en rol je daarna in allerlei dingen. Dat vind ik niet erg, ik vind het tof om me hiervoor in te zetten.’

Wat vind je er tof aan?

‘Ik merk dat ik soms een andere invalshoek heb dan oudere commissieleden. Ik val zelf nog net in de doelgroep, nog niet zo lang geleden ging ik zelf mee op kamp. Ik weet daardoor goed wat handig is of wat jongeren nodig hebben. Voor ‘Durfte’ zijn we nu bijvoorbeeld aan het nadenken over hoe we dit aan de nieuwe groep kunnen aanbieden. Toen heb ik bedacht om iedereen te vragen een filmpje te maken over hoe het er dan uitziet. Daarnaast kan ik dingen aanpakken die ik zelf heb gemist. Vooral het samenwerken met oudere leden vind ik waardevol, ik leer veel van ze.’

Wat zijn dingen die je zelf hebt gemist en nu wil aanpakken?

‘Ik had graag van jongsaf echt willen meekrijgen dat de kerk een fijne plek is en dat in de gemeente mensen zijn van wie je kunt houden en die om je geven. Als je merkt dat er ruimte is om steeds meer zelf te doen, dan groei je erin om bij te dragen aan de kerk. Nu is dat pas voor het eerst op je zestiende bij de ‘Durfte-groepen’. Het lijkt mij goed om al op de basisschoolleeftijd de eerste stappen te zetten.’

Wat zou je de jongeren van nu mee willen geven?

‘Ik gun ze een plek waar ze zelf mogen meebeslissen en ruimte krijgen om die plek in te nemen, dat ze die ruimte mogen ervaren. Ik heb gemerkt dat het dan meer eigen wordt, zelf voel ik me daardoor juist fijner in de gemeente. Het lijkt soms alsof ouderen en volwassenen helemaal niet willen dat we dingen zeggen, maar toch heb ik dat niet zo ervaren – dat vraagt wel een stukje inzet van jezelf.’