In memoriam: Willem Bax

Op 12 januari 2015 overleed ds. Wim Bax, emeritus predikant van de NGK/GKv Nijverdal, na een korte ziekte. Hij werd 87 jaar oud en stierf in vertrouwen op de Heer, die hij als dienaar van het Woord trouw had gediend.

Wim groeide op in Amsterdam. Na zijn studie theologie in Kampen werd hij in 1958 predikant van de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) in Zwartsluis. Hij werd er gevormd in de praktijk van het predikantschap.

Hij werd er eind jaren zestig ook geschorst, omdat hij de ondertekenaars van de Open Brief niet wilde afwijzen. De gemeente scheurde en Wim was niet langer predikant voor iedereen. Dat was een moeilijke en verdrietige periode, die zijn sporen heeft nagelaten.

Wim had het mooi gevonden wanneer die schorsing was opgeheven, maar dat is niet gebeurd. Toch keek hij er uiteindelijk niet bitter op terug. Hij kon blij zijn met de toenadering in beide kerkverbanden, die in de afgelopen jaren steeds duidelijker zichtbaar werd.

De vorming van een samenwerkingsgemeente NGK/GKv in Nijverdal, eerder deze maand, heeft hij nog bewust meegemaakt en de allerlaatste kerkdienst waarin hij voorging was een gezamenlijke dienst van NGK en GKv, op Goede Vrijdag 2009.

Nijverdal is de plaats waar Wim in 1973 beroepen werd. De NGK daar heeft hij tot aan zijn emeritering in 1992 gediend. Ook daarna is hij in Nijverdal en omstreken blijven wonen.

Wim was geen man die je overal bovenuit hoort

Persoonlijk maakte hij heel wat mee in Nijverdal. In 1984 overleed zijn eerste vrouw Rie aan kanker. Later trouwde hij met zijn tweede vrouw Dini, van wie hij in 2008 afscheid moest nemen na een ziekte van anderhalf jaar. Het viel hem niet mee om de laatste jaren alleen verder te moeten. De glans was van het leven af. Bovendien werd bij hem de ziekte van Parkinson vastgesteld, die ook steeds meer beperkingen met zich meebracht.

Toch bleef het Woord, dat hij vele jaren aan anderen had verkondigd, ook tot hemzelf spreken. Hij vond troost en rust in de woorden van zijn Heer: ‘Ik ben de opstanding en het leven, wie in Mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft.’ Dat leven was voor hem hier en nu al begonnen.

Wim was geen man die je overal bovenuit hoorde. Hij liet zich niet meeslepen in de ontwikkelingen van de tijd. Maar hij ging rustig zijn eigen gang en deed nuchter wat er van hem gevraagd werd. Daarin was hij trouw. Op 5 januari 2013 was hij 55 jaar predikant. We hebben het een zondag later na de dienst op een bescheiden wijze gevierd. Dat paste bij Wim. Het hoefde allemaal niet groots.

Wim is ‘afgelost op zijn post’. Zo kon hij er zelf over spreken. Hij verlangde er ook naar om thuis te komen. Mag hij daar nu vrede vinden.