Column: Hemelse wentelteefjes

Wij Nederlanders gooien jaarlijks voor minstens 2 miljard euro aan eten weg. En dat in een wereld waarin velen hun vingers zouden aflikken bij wat hier in de vuilnisbak verdwijnt.

Dick Westerkamp.

Als Jezus de vijfduizend te eten geeft, blijkt na afloop dat er een heleboel eten over is. Wat doet Hij dan? De Heer van het universum, die alles tot zijn beschikking heeft en die uit stenen broden kan maken, laat wat er over is verzamelen ‘opdat er niets verloren gaat’.

Dat heeft alles te maken met respect voor de gever van dit alles: Hij begint met de Vader te danken. Maar ook met respect voor de mensen die moeten sappelen voor hun dagelijks brood en die weten hoe kostbaar dat is. Ongetwijfeld zijn er mensen vertrokken met een paar broden onder de arm, waar ze nog dagen van hebben gegeten.

Ik kom op conferenties waar standaard geen kapjes worden geserveerd bij de lunch. Waarom? Hebben al die deelnemers een kunstgebit en zijn ze niet in staat om een beetje te kauwen? Soms krijg ik als antwoord dat die kapjes niet worden weggegooid, maar terugkomen als wentelteefjes. Maar op de een of andere manier mis ik die maaltijden altijd. Ik kom op vergaderingen waar standaard volle potten koffie en thee worden neergezet en ook nog eens na een paar uur vervangen, terwijl er maar een enkel kopje uit is geschonken.

Meestal vinden we het niet leuk om op ons gedrag te worden aangesproken. Maar het Bijbelse woord voor gedragsverandering is ‘bekering’. We bekeren ons tot God, dat is het begin. En dat werkt hopelijk ook door in zulke alledaagse zaken als het omgaan met voedsel en al die dingen meer. Ik heb de theorie (maar dit zeg ik, niet de Heer) dat in de hemel al het voedsel op je wacht dat je hier op aarde hebt weggesmeten. Dat moet eerst op, voordat je aan het hemelse voedsel mag beginnen. O ja, en er is daar geen koelkast.