Redactioneel: Groepen, geen groepjes

Groepen en kringen zijn in evangelische gemeenten al lange tijd heel normaal. De gereformeerden zijn hen daarin gevolgd. In sommige gereformeerde kerken functioneren inmiddels ook alweer geruime tijd huis-, studie- en gebedsgroepen. Andere gemeenten volgen nu ook, soms schoorvoetend.

Henk Hoksbergen.

Het wezen van een gemeente verandert er niet door. Als het goed is, functioneren er al drie lagen in de kerk. Allereerst de persoonlijke laag en die in het gezin. Daar leeft men intiem bij de Here. De afgesloten binnenkamer is de beste plek voor gebed, zei Jezus (Matteüs 6:6). De tweede laag is die van de groepen, kringen en verenigingen. En ten slotte is er de hele gemeente.

Het is heel fijn, zeg ik uit ervaring, om in kleine kring bij elkaar te komen met mensen die je goed kent. Er ontstaat snel openheid en doorgaans lukt het dat iedereen meedoet. Je steekt veel van elkaar op en je werkt tegelijk aan de onderlinge relaties.

Nu de nodige ervaring is opgedaan met groepen, blijken zich soms ook problemen voor te doen. Ik noem ze vragenderwijs. Wordt het allemaal niet te knus? Ben je niet te veel naar binnen gericht? Ben je bereid om een groep te splitsen?

Hoe het in zo’n groep ook gaat: je ben er altijd zelf bij. Daarom zou ik zeggen: zorg regelmatig voor verversing van de groep. Dat zal soms verjonging zijn. Wees bereid om anderen op te nemen. En zorg dat je echt aan Bijbelstudie doet.

Een gevaar is dat mensen buiten de boot vallen, bijvoorbeeld wanneer ze niet zulke groepsmensen zijn. Je kunt iedereen bij een groep indelen, maar dat betekent nog niet dat iedereen daaraan deelneemt. Daarom is het belangrijk dat een groep geen besloten clubje wordt van gelijkgezinden. Laat groepen maar een doorsnee van de gemeente zijn. Oud en jong, modern en conservatief. Want koekoek eenzang, dat is de dood in de pot. Een groep moet nooit een groepje worden.