Hoe ziet vluchten eruit?

OnderWeg | 8 augustus 2015

Reportage
Thema-artikelen

Vluchten is… Alles opgeven. Alles achterlaten. Heel je hebben en houden op het spel zetten om opgepropt in een rubberen boot een betere toekomst te bereiken. Fotograaf Jaco Klamer was onlangs op het Griekse eiland Lesbos en bracht het leven van de talloze vluchtelingen daar in beeld. Van het beloofde strand tot het schrijnende kamp.

Het eiland Lesbos is in zicht. Sinds begin dit jaar hebben zo’n 70.000 vluchtelingen, met name Syrièrs en Afghanen, de overtocht van Turkije naar Griekenland gewaagd. De meesten van hen komen terecht op Lesbos.

Aankomst op Lesbos. De vluchtelingen juichen, maken overwinningstekens, kussen de koran of bellen familieleden.

De vluchtelingen die op eigen kracht het strand van Lesbos bereiken, moeten zelf maar zien hoe ze in vluchtelingenkamp Kara Tepe komen, zeventig kilometer verderop. De tocht begint met vier kilometer over een bergweg, richting de dichtstbijzijnde bushalte.

Bij de bushalte. Steeds vaker worden bussen ingezet om de vluchtelingen naar Kara Tepe te brengen, maar het gebeurt ook nog altijd dat vluchtelingen de volle zeventig kilometer te voet moeten afleggen.

In vluchtelingenkamp Kara Tepe. Stichting Vluchteling noemde de omstandigheden onlangs slechter dan die in Afrika. Er is geen voedsel, er zijn amper sanitaire voorzieningen en er is geen hulp voor zwangeren, zieken en kinderen.

De vluchtelingen in Kara Tepe moeten zelf tenten aanschaffen of maken. En dan kan het wachten beginnen…

Hulp op Lesbos en Kos
De erbarmelijke omstandigheden op de Griekse eilanden blijven niet onopgemerkt. Zo begon Rikko Voorberg van de PopUpKerk (GKv) onlangs een Lesbos-estafette (#lesbosestafette en #geefhetstokjedoor op Twitter) om hulp te bieden. Nadat hij zich een paar dagen had ingezet voor de vluchtelingen op het Griekse eiland (samen met Narda, Alfard en Linda), loste René Berg van de Stichting Hulpactie Bootvluchtelingen hen af. Vervolgens meldden zich in korte tijd nog meer vrijwilligers aan om concreet hulp te bieden aan mensen in nood: Laura, Ans, Manon, Anja, Annemarie, Mariëlle, Patricia, Jan Willem, Nicolaas Fritz… doen wat hun hand vindt om te doen. En wat Jezus volgens hen wil dat ze doen.

Ondertussen is op Kos een tweede estafette gestart. Na de noodkreten en hulpacties-met-andere-toeristen van ds. Reinier Kramer (GKv Spakenburg-Zuid) zijn Margriet, Christian, Douwe, Ans, … spontaan naar Kos afgereisd om daar het stokje over te nemen.

Lees meer op popupkerk.nl/?p=337, hulpactiemalta.nl en www.facebook.com/hulpactiebootvluchtelingen.

Meest gelezen

Kerknieuws mei 2026

Redactie

Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong

Kerkelijk leven
Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer

Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel

Het geheim van de kerk

Cors Visser

Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel