Oplopende tegenstellingen tekenen de eindtijd

Bas Luiten | 28 december 2015
  • Opinie
  • Thema-artikelen

De benauwdheid in de wereld groeit. Dat heeft het jaar 2015 ons wel laten zien. Ten diepste gaat daar één grote tegenstelling achter schuil: die tussen het wel of niet aanvaarden van Jezus Christus, verlosser en Heer. Die keuze zal steeds meer het verschil gaan maken en het wereldbeeld bepalen.

Het wordt spannend op aarde. Het jaar 2015 werd gekenmerkt door nieuwe vormen van geweld en toenemende dreiging. Willekeurige terreur heeft in korte tijd de toon gezet en afschuw en angst losgemaakt. Intussen heeft onze CO₂-uitstoot benauwende proporties aangenomen: de aarde warmt op, de zeespiegel stijgt, de gevolgen zijn niet te overzien. Tegenstellingen scherpen aan, overheden reageren verdeeld, het gevoel van onvrede neemt toe. Bovendien lijken ziektes en rampen hun eigen gang te gaan. Is er nog iemand die dit overziet? Waar is God? Doet Hij niets of hoort dit erbij?

Pasklare antwoorden zullen we niet vinden. De schepping is meer ontwricht dan we kunnen overzien of bevatten. Maar Jezus is Heer! Als je denkt dat Jezus’ koningschap nog moet komen, sta je straks raar te kijken. Want als Jezus komt in heerlijkheid, geeft Hij zijn heerschappij terug aan de Vader. Tot die tijd moet Hij regeren om alle heerschappij en elke macht en kracht te vernietigen (1 Korintiërs 15:24). Als je dat nu niet ziet, heb je straks veel gemist.

Dit werpt licht op Jezus’ taak als onze verlosser, ook vandaag. Jezus is de Christus, door God aangesteld. Hij heeft betaald voor zijn kerk en voor heel de schepping. Nu moet Hij zijn gemeente ook thuisbrengen, terwijl Hij haar vergadert uit alle volken. Na zijn opstanding sprak Hij de duidelijke woorden: ‘Mij is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde’ (Matteüs 28:18). Eens komt Hij terug uit de hemel, dan zal iedereen Hem zien in zijn heerlijkheid. Tot die tijd werkt Hij daaraan.

Geen verrassing

De zeven gemeenten in Asia werden begroet door Hem die is, die was en die komt. ‘Die voortdurend bezig is te komen’, zou vertaald kunnen worden (Openbaring 1:4). Let op de consistentie in deze naam: Hij is zoals Hij was. We mogen daarom verwachten dat Hij komt zoals Hij kwam.

Hoe kwam Hij dan? Niet als een verrassing. Hij schreed voort door de tijd, terwijl Hij zich openbaarde met woorden en daden. Zijn beloftes gingen voor Hem uit en zijn trouw daaraan was keer op keer opzienbarend en baanbrekend. Hij kwam als de Almachtige, niet te doorgronden, maar steeds herkenbaar als de God van zijn volk. Evenzo komt Hij nu: niet te voorspellen en niet na te rekenen, wel herkenbaar aan zijn Woord, aan zijn beloften en aan de tekenen die Hij daarbij geeft.

Nu

Wanneer begint de eindtijd? Duurt dat nog lang? Mensen kunnen het ver voor zich uitschuiven. Maar Petrus wees de eindtijd al klip en klaar aan op de pinksterdag, toen de mensen kwamen toegesneld op de tekenen van de Geest. Ze vroegen: wat gebeurt hier? Petrus legde uit: hier gebeurt wat Joël voorspelde voor het einde der tijden. God giet zijn Geest uit over jong en oud, zodat iedereen zal profeteren. Ook zal Hij tekenen geven aan de hemel en op de aarde – bloed en vuur en rook – voordat zijn grote dag aanbreekt. En ieder die zijn naam aanroept, zal behouden worden (Handelingen 2:16-21).

Dat laatste, daar is het om begonnen: dat mensen de naam van de Heer aanroepen, tot hun eeuwige behoud. In dit verband valt het woord ‘tekenen’, gekoppeld aan bloed en vuur en rook, een compleet slagveld. Niet dat God het bloedvergieten wil, maar Hij maakt het tot een boodschap.

Als je denkt dat Jezus’ koningschap nog moet komen, sta je straks raar te kijken

Een teken wil iets laten zien en zo heel duidelijk maken. Wat is dan de boodschap van deze tekenen? Dat een mens zichzelf niet kan redden. Nu hier, dan daar gaat alles kapot. Er is geen veiligheid en geen houvast, niet buiten Jezus. De tekenen maken voelbaar en zichtbaar wat de profetie zegt. Nu is het de eindtijd, nu kan Jezus elke dag terugkomen.

Jezus voorspelde dit zelf aan zijn leerlingen. Hij sprak over grote en verschrikkelijke tekenen aan de hemel, die gepaard gaan met oorlogen, zware aardbevingen, hongersnoden en epidemieën over heel de wereld (Lucas 21:10-11). De ontwrichte schepping keert zich tegen de mensen, als een boodschap van God om niet langer te vertrouwen op schijnzekerheden.

Als je dit mag doorzien, raak je diep onder de indruk, al onderga je ook zelf de toenemende dreiging van oorlogen en terreur, klimaatverandering en verstoringen in de natuur. De tekenen van de tijd horen bij het licht van de wereld.

Het is onze schuld dat satan hier zo veel macht heeft gekregen. (beeld CHOATphotographer/Shutterstock)

Het is onze schuld dat satan hier zo veel macht heeft gekregen. (beeld CHOATphotographer/Shutterstock)

Vier paarden

Kenmerkend voor deze tijd is dat de tegenstellingen oplopen. Johannes zag in zijn visioenen meerdere malen een ruiter op een wit paard, die overal overwint. Zo zag hij koning Jezus: volop in de strijd om het behoud van de mensen.

Maar er was ook een ruiter op een rood paard, die de vrede wegnam en oorlogen in gang zette. Dit rood steekt schril af tegen het wit. Beide ruiters doen intens hun best, de één om hemelse vrede te geven, de ander om in het verderf te storten. Dat is moeilijk om mee te maken, maar dit inzicht helpt wel om te kiezen voor Jezus. En dat gebeurt, soms met grote aantallen tegelijk, juist in landen waar nu de strijd het hevigst is.

Johannes zag ook een zwart paard, als symbool voor schaarste, terwijl er op aarde niet eerlijk gedeeld wordt. Massa’s mensen hebben gebrek aan vrijwel alles, terwijl een relatief klein deel van de mensheid van alle gemakken is voorzien en de bodemrijkdom opmaakt. Het is godgeklaagd dat dit naast elkaar voortduurt. Het is ook een goddelijke boodschap: niemand brengt hier de welvaart en de harmonie van het paradijs dan Jezus alleen, hoeveel ideologieën ook al iets dergelijks hebben geprobeerd!

De ontwrichte schepping keert zich tegen de mensen, als een boodschap van God om niet langer te vertrouwen op schijnzekerheden

Een vaalgeel paard sloot de rij, symbool voor de dood in allerlei gedaantes, bijvoorbeeld door wapengeweld, ziekte, hongersnood en wilde dieren. Die wilde dieren liepen los rond; zij waren toen de ongelukken onderweg. Geen enkele dreiging van dit vale paard heeft inmiddels zijn kracht verloren. Integendeel, er zijn steeds weer nieuwe wapens, rampen en ziektes.

Geen mens stelt zijn leven veilig, ook niet het leven van zijn geliefden. Wie dat ervaart, hoe dan ook, is welkom bij Jezus. Met die vier paarden is dit bijzonder samengevat in één visioen. Heel ontdekkend!

Al deze tegenstellingen kunnen hoog oplopen. We leven er middenin. Wat moet je daarmee? Om te beginnen goed op jezelf letten, zei Jezus (Marcus 13:5 en 9). Versta wat er gebeurt, laat je niet misleiden of verontrusten en ga aan de goede kant staan. Aan zijn kant.

Benauwdheid

Bij de eindtijd hoort ook dat de vijand steeds zichtbaarder wordt. Op het eind ‘moet’ Satan nog even losgelaten worden. Dit ‘moeten’ komt vaker voor en duidt op het goddelijke plan. Zo ‘moest’ Jezus naar Jeruzalem om daar te lijden. Maar dat de duivel nog even de vrijheid moet krijgen, is wel heel opmerkelijk. Geeft God straks alle ruimte aan de vijand? Ja en nee. Ja, want alles gebeurt onder zijn regering. Nee, want het is onze schuld dat Satan hier zo veel macht heeft gekregen.

Hij is nu geketend voor een symbolische tijd van 1000 jaar, zodat hij geen (hele) volken meer kan misleiden. Dit is de periode dat Jezus regeert, zo staat er, en zijn kerk vergadert uit alle volken, tot aan de grote dag waarop Hij het koningschap aan de Vader teruggeeft. Zodoende zien we de duivel nu niet in zijn ware gedaante. Maar dat moet nog wel gebeuren! Niet dat hij dan veel schade kan aanrichten, maar kennelijk zullen we moeten zien voor wie we gekozen hebben (Openbaring 20). Dat zal niet meevallen, maar God verslaat onze vijand niet buiten ons gezichtsveld.

Ooit vernietigde God de wereldmacht Assur, met wie koningen van Juda geheuld hadden. Waar vond dat oordeel plaats? Voor de poorten van Jeruzalem, zichtbaar voor iedereen, na een korte periode van grote benauwdheid, waarin de zogenaamde bondgenoot zijn ware gedaante had getoond.

Dit is de benauwdheid die we nu ook al voelen. Want al is Satan zelf geketend, hij heeft zijn macht en heerschappij overgedragen op twee beesten die sprekend op hem lijken, maar die uit de wereld opkomen (Openbaring 13). Door hen is de duivelse invloed volop merkbaar, steeds openlijker en brutaler. Het zit in Gods plan dit kwaad verder zichtbaar te maken, zodat iedereen kan zien wat een vreselijke macht dit is.

Mensen tot Jezus leiden: dat is de enige reden waarom de tijd nog bestaat

In het afgelopen jaar hebben we deze macht recht in de ogen gekeken toen mensen werden onthoofd en verbrand en lukraak neergeschoten. Je ziet dan een diepte van genadeloosheid, om van te schrikken en nooit te vergeten. En dan te bedenken dat wij, mensen, deze vijand op de aarde hebben binnengehaald.

Verder gaan in alle opzichten de remmen los, ook wat betreft hebzucht, genotzucht, hoogmoed en godslastering. In heel de eindtijd is dit aanwijsbaar. Niet altijd en overal, maar het is steeds weer schrikken en reden tot intens gebed: ‘Verlos ons van de boze…’

Uitstel

Tekenen en profetieën versterken elkaar. Daarom is het belangrijk om ook op het profeteren te letten. Het is niet tot zwijgen te brengen, al in geen 2000 jaar, hoeveel aanslagen er ook zijn geweest op Gods Woord en de brengers daarvan! Integendeel, de heilige Geest doorbreekt steeds meer grenzen, totdat eens alle volken het evangelie van Jezus Christus gehoord zullen hebben. Jezus heeft beloofd dat Hij niet eerder terugkomt (Matteüs 24:14).

Petrus schrijft dat we goed moeten beseffen dat dit de periode van Gods geduld is, van uitstel van zijn oordeel, omdat Hij niet wil dat mensen verloren gaan (2 Petrus 3:9). Terwijl de wereld zich vult met spot, houdt God zich in. Hij kan nu wel komen met zijn grote dag, maar dan is de tijd van gered worden voorbij. Dat toont dezelfde zelfbeheersing die Jezus al liet zien aan het kruis. Hij had de spotters zo kunnen straffen, maar Hij koos ervoor om trouw te blijven aan Gods plan, tot behoud van zeer velen.

Dit doet de spanning oplopen. Gods toorn over het ontkennen van de waarheid wordt nu al openbaar, schrijft Paulus. Nog niet in volle omvang, maar toch (Romeinen 1). Dus wordt de tijd niet zonder reden verlengd. God geeft ons ruimte om te profeteren, om te evangeliseren en om mensen tot Jezus te leiden. Het is de enige reden waarom de tijd nog bestaat. Dat vraagt om bewustwording: in deze eindtijd zijn we geen toeschouwers maar deelnemers.

Finale

De tegenstellingen lopen op. Maar hoeveel het er ook zijn, ten diepste gaat het slechts om één tegenstelling: die tussen het wel of niet aanvaarden van Jezus Christus, verlosser en Heer. Deze keuze zal steeds meer het verschil gaan maken. ‘Wie onheil aanricht zal nog meer onheil aanrichten, en wie onrein is zal nog onreiner worden. Wie goed doet zal nog meer goed doen, en wie heilig is zal nog heiliger worden’ (Openbaring 21:11).

Aan weerskanten wordt er een schepje bovenop gedaan, terwijl het hoe dan ook steeds over Jezus gaat, al wordt dat niet altijd openlijk gezegd. Dit oplopende verschil tussen mensen gaat het wereldbeeld bepalen.

Majestueus vat Jezus de openbaring van zijn beleid samen in het tonen van twee steden, Babylon en Jeruzalem. Beide zijn nu in aanbouw en meer steden zijn er niet. In Babylon zijn ze enthousiast over hun handel en gaan ze helemaal op in wat er te genieten valt. Ook zijn ze dronken van het bloed van de heiligen. Wie het teken van het beest niet draagt, mag niet meedoen. Babylon is als een mooie hoer die harten weet te betoveren.

In Jeruzalem heerst een andere vreugde, als van een bruid die uitziet naar haar bruidegom. Meer heeft ze niet nodig, voor Jezus wil ze zich bewaren. Nu treft haar spot en erger, net zoals haar bruidegom overkwam. Maar de heerlijke bruiloft zal aanbreken en dan zal ze stralen met de glans van vele edelstenen. Het bewaren van de uitnodiging geeft nu al een diep geluk.

Meer valt er niet te kiezen. Maar het verschil omvat alles. Want in de grande finale zal blijken wie Jezus is, de opgestane Heer die leven heeft en met liefde leven geeft. In Hem is alles, buiten Hem is niets. ‘Omdat u hiernaar uitziet, geliefde broeders en zusters, moet u zich inspannen om smetteloos, onberispelijk en in vrede door Hem te worden aangetroffen’ (2 Petrus 3:14).

Leestips

Jan Hoek, Garantie voor de toekomst. Gespreksboek over hoop, Zoetermeer (Boekencentrum), 2015.

Rob van Houwelingen, ‘Duizend jaren rechtsherstel’, in De Reformatie nr. 85 (2010), pagina 496-497.

J. van Genderen, De nieuwe hemel en de nieuwe aarde, Apeldoornse Studies nr. 29, Kampen (Kok), 1994.

Gerard de Lange, Bijbelse toekomstverwachting, Vledderveen (Uitgeverij Toetssteen), 2014.

Tom Wright, Verrast door hoop, Franeker (Van Wijnen), 2010.

Webtips

John Piper over de eindtijd: www.desiringgod.org/all-resources/by-topic/end-times-return-of-christ.

Themabrochure van de Gereformeerde Bond over eindtijdsignalen.

Artikel van Jan Hoek: ‘Bijbelse profetie is geen blauwdruk van de toekomst‘.

Over de auteur
Bas Luiten

Bas Luiten is predikant van de GKv Amersfoort-De Horsten.

Verlos ons uit de greep van het systemische kwaad

Verlos ons uit de greep van het systemische kwaad

Maarten Boersema
  • Interview
  • Thema-artikelen
Zij helpen anderen het goede te doen

Zij helpen anderen het goede te doen

Sjoerd Wielenga
  • Reportage
  • Thema-artikelen

Reageer op dit bericht

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief