Column: Naïef?

Wim van der Schee | 14 mei 2016
  • Column

Anders dan mensen met spijt, spreken mensen met diep berouw doorgaans behoorlijk de waarheid over zichzelf. ‘In zonde ben ik ontvangen en in ongerechtigheid geboren’ (Psalm 51:7) is zo’n ervaring van berouw. Het zou me dan ook niets verbazen als de klassieke gereformeerde zondeleer klopte: mensen zijn geheel en al onbekwaam tot iets goeds en geneigd tot alle kwaad (Heidelbergse Catechismus vraag 8).

Maar, waar of niet, wat veel meer opvalt, is dat God zelf zich er in de Bijbel niets van aantrekt. Hij opereert altijd vanuit vertrouwen, nooit vanuit wantrouwen of cynisme. Bij Jezus trekt het allemaal samen. In een uitspraak: ‘Ga heen, zondig van nu af niet meer’ (Johannes 8:11). Of in een verhaal: ‘Ten slotte stuurde hij zijn zoon naar hen toe’ (Matteüs 21:37). God weigert categorisch ervan uit te gaan dat het met die mens(en) toch wel weer niets zal worden – met alle gevolgen van dien: Hij wordt weer gekwetst, verraden, genegeerd en opgehangen. Hoe naïef wil je zijn?

Juist de kern van wat zondaar zijn uitmaakt (ons cirkelen om onszelf) schakelt Jezus in

Toch, is naïef het goede woord hier? Is het naïef om nooit tevreden te zijn met minder dan je naaste liefhebben als jezelf? Jezus legt dat ‘als jezelf’ simpel uit: zoals jij wilt dat anderen jou behandelen – waar iedere zondaar vanzelf al mee bezig is, wat automatisch gaat, wat je altijd paraat hebt – behandel anderen net zo (Matteüs 7:12). Juist de kern van wat zondaar zijn uitmaakt (ons cirkelen om onszelf) schakelt Jezus in, in zijn grote gebod van liefde. Niemand kan ooit zeggen: ik wist niet wat ik moest doen, het was mij onmogelijk goed te doen.

Zelfs als je dat goede toch niet gedaan hebt, maakt de ervaring van echt berouw duidelijk dat je daartoe niet gedoemd was, dat het anders had gekund, dat je zelf ook vindt dat het anders had gemoeten. Wat goed om dan te horen: ‘Ga heen, zondig van nu af niet meer’, en: ‘Ten slotte stuurde hij zijn zoon naar hen toe’. Dat stimuleert om je ook maar eens niets aan te trekken van jezelf: het begin van genezing.

Over de auteur
Wim van der Schee

Wim van der Schee is predikant van de hervormde wijkgemeente Lindtse Hof in Zwijndrecht.

Meest gelezen

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Redactie
  • Redactioneel

De verzoening, de vitaliteit van het belijden, het predikantentekort, de verhouding tussen doop en avondmaal, de eerste hoofdstukken van Genesis en de leer over de zonde, de ambtsleer, het voortgaande gesprek over homoseksuele relaties – het zijn allemaal vraagstukken die meer of minder nadrukkelijk aan de orde zijn in de NGK. Staan die verschillende vraagstukken los van elkaar of hangen ze samen? Aan deze ketting van kwesties met een bepaalde gevoeligheid rijgt dit nummer een volgende kraal: de plek en rol van de hbo-theoloog.

Lees artikel
Kerknieuws juli 2026

Kerknieuws juli 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, juli 2026. Het beroep dat NGK Emmen op ds. Rik Meijer uitbracht, heeft hij aangenomen. De gemeente van Emmen zal zijn derde gemeente worden. Hij begon zijn werk in 2012 in Alblasserdam, per 1-1-2020 GKv Alblasserdam-Nieuw Lekkerland; later in dat jaar werd hij predikant in GKv Hardenberg-Baalderveld-Zuid, sinds 2021 NGK Hardenberg-Baalderveld.

Lees artikel
Predikantsprofiel Kees Smit

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel
Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Jan Mudde
  • Ethiek

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’, het kan zomaar gezegd worden als iemand de wenkbrauwen epileert of zichzelf door waxen onthaart. Maar sommige mensen gaan heel ver om aan een schoonheidsideaal te beantwoorden – veel te ver. Zoek maar eens op lotusvoeten, Victoriaanse korsetten, tattoos, lip- en bilfillers en looksmaxxing. Toch hebben mensen die willen lijden om wat heet mooi te zijn iets voorbeeldigs, zeker voor Nederlandse christenen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief