In memoriam Bart van Veen (1965-2016)

Op 1 mei overleed GKv-predikant Bart van Veen, 51 jaar oud. Hij was al geruime tijd ernstig ziek. Collega-predikant Robert Roth blikt terug op zijn leven.

Met deze foto nodigden Bart en zijn vrouw Hanneke vrienden en bekenden eind april uit voor een dankdienst voor het leven. Zie voor meer beelden en vele condoleances Barts Facebook-pagina.

Bart van Veen werd in Hattem geboren, hij overleed op 1 mei in Voorhout. Hij was een man met grote ogen waarin je kon verdrinken, en met eenzelfde groot hart: voor God, voor zijn Zoon Jezus en voor de Geest. En via die focus op zijn Vader hield hij van de mensen. Hoe graag vertelde hij over Jezus!

Bart diende als voorganger drie gemeenten: de GKv’s van Voorschoten en Lisse en sinds 2009 de CGK/GKV-samenwerkingsgemeente IJmuiden. Hij was een gewone man, met passie voor zijn roeping. Hij had er zijn gaven voor ontvangen van zijn Heer. Hij kon mensen, oud en jong, raken met zijn enthousiasme en gedrevenheid, en hij kon mensen van zich vervreemden.

Hij bleef een gewone man; nooit voelde hij zich op een voetstuk staan. Dat was immers al bezet door God. Hij had iets onaangepasts in zijn voorgaan, het onaangepaste van een profeet. Geen twijfel over de waarheid van zijn Heer!

Bart kreeg zijn leven niet cadeau. Zijn eerste huwelijk eindigde in een scheiding en dat trok diepe sporen in zijn ziel. Hoe gezegend wist hij zich met zijn tweede vrouw, Hanneke! God, gedenk haar en zijn kinderen en kleinkinderen. Berg ze in uw handen en uw hart.

Danken voor het leven

De periode van ziek-zijn was intens. Van verbijstering ging het naar overgave. Altijd hunkerend om bij zijn geliefden – zo noemde hij ze steevast – te zijn. Zo graag had hij verder willen leven om er voor zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen te kunnen zijn! Hij heeft ervoor gevochten, tot het bittere eind. Zo graag had hij nog willen vertellen over zijn Heer. Tot op een paar weken voor zijn sterven stond hij op de kansel.

Velen hebben gebeden voor genezing. Verschillende malen zijn er gebedsmarathons georganiseerd om te bidden voor het herstel van Bart. Jezus laat zich immers kennen als de Machtige over ziekte en demonie. Bart liet het zich allemaal nuchter welgevallen, van de voorzichtig vragende bidders tot degene die hem in Jezus’ naam genezen verklaarde.

‘We weten niet wat God met ons voor heeft. Hij kan genezen en zal dat zeker doen in het leven dat ik krijg bij God’, gaf Bart aan. Maar sterven hier kan ook. Stefanus stierf en Jakobus net zo, terwijl Petrus werd bevrijd uit de gevangenis. Zo hield Bart rekening met alle opties.

Op initiatief van zijn vrouw werd op 23 april een dankdienst voor het leven georganiseerd. Een indrukwekkend samenzijn van veel vrienden en bekenden van Bart en Hanneke en de (klein)kinderen, met veel muziek en dans. Een paar dagen later vertelde hij erover. Op de vraag of hij uitzag naar de hemel antwoordde hij: ‘Bij mijn geliefden wil ik zijn.’ Dat was het eerste. Maar na een korte stilte voegde hij er fluisterend aan toe: ‘… de hemel was zo dichtbij, man’.

Bart kreeg het leven bij God. Hij zal een nieuw en gezond lichaam krijgen als de hemel de aarde omarmt en nieuw maakt. Een kind van God kwam thuis.

Gemis

Het vroege wegnemen van Bart uit het leven in zijn gezin en uit zijn dienst aan de Heer in de gemeente die hij diende, geeft hier op aarde veel pijn, gemis en onbegrip. Maar wat is het goed om erop te mogen vertrouwen dat Bart na zijn aangetaste leven nu bij God mag zijn.

Niet ieder zal de lof op God nu al kunnen zingen. Dat hoeft ook niet. God is bij ons in onze rouw. En van iets groter afstand zeg ik: ‘Halleluja, Gods naam prijzen wij.’ Een kind van God kwam thuis.

Heer, zie ons huilen om gemis

Heer, zie ons huilen om gemis,
als aan het einde van de tijd
het dun vernis
van ons geluk breekt in de dood.
Zult u met ons zijn in dat uur,
vangt u de tranen op of engelen van u,
om hen, verloren aan de dood?

Heer, leer ons leven met de dood,
als aan het einde van de dag
de avond rood
kleurt door de ondergaande zon.
Zult u met ons zijn in de nacht,
wilt u herinneren aan uw geboortedag
die zo beloftevol begon?

Heer, geef in duisternis ons licht,
als – door de sluier van de rouw –
gebrek aan zicht
uw troost genadeloos verhult.
Zult u met ons zijn in die pijn,
wilt u uw leven wekken dat in ons mag zijn
en ons met nieuwe hoop vervult?

Robert Roth