Tijd voor samen

‘Slow down, brother’, zong Douwe Bob tijdens het Songfestival. Hij verwoordde daarmee een breed levend verlangen: we zoeken rust en we zoeken het samenzijn. Maar wat heeft dat met missionair zijn te maken?

‘Het publiek in de Globe Arena barstte vanavond tijdens de beruchte tien seconden stilte die Douwe Bob in zijn songfestivalnummer Slow Down laat vallen, spontaan uit in enthousiast gejuich en applaus’, schrijft RTL Boulevard. Ik begrijp die reactie wel. Ons leven is overvol: agenda, horloge, mobieltje, afspraken, boodschappen, koken, kerkdienst, stofzuigen, familiebezoek, en ga zo maar door. We hebben tegenwoordig allemaal behoefte aan stilte, rust, vrije tijd.

Reclamespotjes haken in op dat gevoel: je ziet een man of vrouw op de bank zakken, lekker achterover – met de favoriete nootjes, chips of chocola. Of mensen zitten gezellig bij elkaar, de benen omhoog, en brengen rustig tijd door met vrienden – onder het genot van een biertje of een goede koffie. Om dezelfde reden zijn tegenwoordig ook slow food en slow juice bijzonder hip. Slow down, sister!

Slowcial

Er is een massaal verlangen naar minder moeten en meer tijd voor wat echt belangrijk is. Dat is: tijd doorbrengen met familie en vrienden, een goed gesprek hebben. ‘Slowcial’ noemen de collega’s van het Nederlands Gereformeerd Jeugdwerk het zo mooi. Slowcial: tijd voor samen.

Douwe Bob preekt het in de seculiere kerk van het Eurovisiesongfestival. Hij kent zijn broeders en zusters:

Mister, can you help me,
cause it seems I’ve been lead astray,
I keep searching for an answer,
for a way.
Won’t you help me?

You gotta slow down, brother,
slow down if you can’t go on.

En dan tien seconden stil zijn. Slow down moet je doen! We hebben het nodig en kunstenaars voelen dat feilloos aan. Bono (de zanger van de band U2) weet dat ook. Hij zei eens: ‘Als artiest preek ik wat ik zelf moet horen.’

Onthaasten

Die behoefte aan slowing down, herken je dat? Dat verlangen naar minder, naar kalmer, naar onthaasten? Ken je het zelf, zie je het om je heen? Dan gaan we nu een stapje verder, dit is tenslotte een missionaire pagina. Wat heeft slow met missionair te maken?

Een nog te verschijnen boek van Jos Douma heeft als titel: Verlangen naar het goede leven. Samen lezen, samen delen, samen eten. In een kerk die voluit missionair wil zijn zou de ondertitel van Douma’s boek misschien in een net iets andere volgorde op de gevel staan: samen eten, samen delen, samen lezen.

Veel mensen kennen God niet of nauwelijks. Als je aan hen iets wilt laten zien van wat God voor jou betekent, dan is er tijd nodig voor dat samenzijn. En dan komt het eten vóór het lezen. Het samen delen ontstaat tijdens het samen eten. Door met elkaar aan tafel te gaan, schep je rust. Samen eten biedt de ruimte om echt te delen. En misschien dat in die ruimte en vertrouwelijkheid ook Gods stem (waarover jij al zoveel gelezen hebt) in jouw woorden door zal klinken.

Relatie

In relatie kan evangelisatie. Met God samen zijn en dat met andere mensen delen, daar moeten we in onze drukke agenda’s tijd voor vrijmaken. Van jou als christen vraagt het dat je contact hebt met niet-christenen en dat je dat contact ook wilt zoeken en verdiepen. En van de kerk vraagt het een uitdelende basishouding. Dat is nog niet altijd gebruikelijk, maar het past wel helemaal bij Gods bedoeling voor deze wereld en bij een kerk in deze tijd. If you care, you share!