Column: Nimrod

Leendert de Jong | 10 december 2016
  • Column

Het waren, op weg naar deze column, lastige weken. Neem de verleiding om toch nog te schrijven over de verkiezing van de Amerikaanse president, over de politieke implicaties of over hoe dit kon gebeuren. De verleiding was groot. Maar is daar nog iets nieuws of, voor wat hem betreft, iets zinnigs over te zeggen? Later dacht ik: ik ben er wel klaar mee, we zullen wel zien.

In dagen erna kwam ik regelmatig de naam tegen van de Iraakse stad Nimrud, gruwelijk verwoest door IS. Nimrud is een voorstad van Mosul, het Bijbelse Nineve, en wordt zelf ook in de Bijbel genoemd, in Genesis 10, waar de stad Kalach heet, gebouwd door Nimrod, de ‘eerste machthebber op aarde’. Nimrod wilde de mensheid verenigen onder één leiding. Daarmee ging hij dwars in tegen God, die de mensen na de zondvloed bevolen had om zich over de aarde te verspreiden. Nimrod verzette zich en bouwde de toren van Babel. Tot God ingreep en spraakverwarring gaf.

Op internet is meer te vinden over Nimrod. In het Engels is de naam een scheldwoord voor iemand die zich dom gedraagt. De Turkse vertaling, Nemrut, staat voor iemand die onredelijk, onderdrukkend en egoïstisch is.

‘Het Nederlandse volk, dat ik vertegenwoordig, zal winnen’

Vreemd. Toen, in die tijd, wilde God spraakverwarring: mensen moesten zich over heel de aarde verspreiden. Nu is er, in een iets andere betekenis, volop spraakverwarring. Daar zorgen hedendaagse Nimrods wel voor. Er zijn er zat, in Amerika, Rusland, Turkije, Nederland. Neem deze uitspraak van een Nederlandse Nimrod: ‘Wij zullen winnen. Het Nederlandse volk, dat ik vertegenwoordig, zal winnen.’ Hoezo ‘het volk’?

Wat doe je tegen déze spraakverwarring? Een moderne toren van Babel bouwen? Nee. Wat volgens historica Beatrice de Graaf werkt: ‘Een betere mythe, een concurrerend moreel verhaal. (…) Als je maar een oprechte en doordachte eigen boodschap hebt en bereid bent die in alledaagse morele taal te verpakken.’ Zou dit lukken, zonder dat het als verhaal van een elite wordt weggezet? En hebben wij, christenen, het lef om zo’n verhaal (mee) te vertellen?

Over de auteur
Leendert de Jong

Leendert de Jong werkt in de media en is oud-hoofdredacteur van
OnderWeg.

Meest gelezen

Predikantsprofiel: Herbert en Aliëtte Meerveld

Predikantsprofiel: Herbert en Aliëtte Meerveld

Marinus Beute
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Ik vind het heerlijk om met Aliëtte te kunnen overleggen over hoe we dingen kunnen aanpakken.’ Aan het woord is Herbert Meerveld over het predikantschap dat hij samen met zijn vrouw Aliëtte vervult. Aliëtte zou het iedereen aanraden om veel meer samen te werken. Samen met je man of vrouw predikant zijn; hoe is dat? Een gesprek over de voor- en nadelen, over de hobbelige weg naar Aliëttes predikantschap en de effecten die het heeft op hun gezin.

Lees artikel
De synode staat voor een belangrijke keuze: gaan we voor het ambt of niet?

De synode staat voor een belangrijke keuze: gaan we voor het ambt of niet?

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Werkers in de kerk

Het predikantentekort is groot, de uitstroom onder gemeentepredikanten is aanzienlijk, de positie van hbo-theologen is slecht, de context waarbinnen werkers in de kerk functioneren is in toenemende mate complex. Kortom, al te aantrekkelijk lijkt de kerkelijke context niet te zijn voor betaalde werkers in de kerk. Hoe komen we als NGK uit deze negatieve vibe. Na verschillende experts gesproken te hebben maakt de hoofdredactie in dit artikel de balans op.

Lees artikel
Kerknieuws november 2026

Kerknieuws november 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, november 2026. Aangenomen: J. Jonker te Utrecht Ds. Koos Jonker heeft het beroep dat de NGK Utrecht-Opstandingskerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. In het meinummer van Onderweg hebben we een predikantsprofiel van ds. Jonker geplaatst.

Lees artikel
Gods glorie en klimaatverandering

Gods glorie en klimaatverandering

Redactie
  • Redactioneel

Terwijl de hamburgers liggen te grillen op de barbecue van de miniwijk vertelt een gezin enthousiast over hun meivakantie op Rhodos. Waarop een stel met glimmende ogen meedeelt dat ze komend weekend in New York hopen door te brengen, hun zoon gaat deze zomer naar Bali met een vriend. Allen staan er overigens achter dat hun kerkelijke gemeente is aangesloten bij Groene Kerken en dat er geïnvesteerd is in zonnepanelen op het dak van het kerkgebouw. Wie in een dergelijke context met aubergines voor op de barbecue aankomt en verhalen over een fietsvakantie in eigen land vertelt, kan in het beste geval rekenen op meewarige blikken. Misschien zelfs verbijstering. In het slechtste geval wordt zo iemand als een moralistische spelbreker beschouwd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief