Column: Kalkoen

Als u dit leest, is er eindelijk rust. Dat hoop ik voor u. In de weken voor kerst zijn alle toch al korte dagen vol gepland. Zo gauw de Sint vertrokken is, moeten we de kerstboom optuigen, naar concerten gaan, diners plannen, kerstvieringen op school bijwonen, projecten op ons werk afsluiten en naar feestjes gaan om het jaar goed met elkaar te beëindigen. Misschien doen we diaconaal ook nog iets moois, zoals daklozen bedienen bij een kerstmaaltijd of pakketten uitdelen namens de voedselbank. Op z’n minst storten we nog een extra gift voor hulp aan mensen voor wie deze kerst donkerder is dan voor ons.

Op kerstavond moet ons overvolle decemberlijstje afgewerkt zijn. We zijn afgedraaid, maar het feest moet nog beginnen. Op kerstmorgen kunnen we het nog net opbrengen om naar de kerk te gaan, zeker nu het dit jaar op zondag valt, maar we vieren het kerstfeest ingetogen, na de uitbundige dienst van gisteravond. Blijven we nog om koffie te drinken? Of haasten we ons naar huis, waar al dat lekkers en de gezelligheid wachten? Zo vroeg mogelijk de gordijnen dicht. Na al dat zwoegen heerlijk tijd voor jezelf en voor de mensen dichtbij.

U weet best waar het evangelie toe oproept

Mag dat niet dan? U hoeft van mij geen aansporing te verwachten dat u vooral met kerst de eenzamen niet moet vergeten. Dat u moet delen van uw overvloed. Preken laat ik aan uw dominee over. U weet best waar het evangelie toe oproept. U moet niets, maar mag des te meer, deze laatste dagen van het jaar: uitrusten, terugblikken, danken, delen, dromen over de tijd die komt en daarvoor bidden.

Misschien bent u moe van al het moeten. Maak dan een nieuw begin door rust bij God te vinden. Neem de tijd om het overweldigende nieuws dat God naar ons toe komt rustig door te laten dringen. Na een drukke periode trok Jezus zich ook vaak even terug om tijd met zijn Vader door te brengen. Deze Jezus kwam bij ons heel gewoon. Heet Hem maar welkom. En prima als dat in gezellige familiekring met kalkoen en lichtjes is.